|
|
|
|
|
| Hieronder meer fantastische toppertjes die zeker de moeite waard zijn! |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ZONNETJE (1)
Sidney, jij was het zonnetje in ons leven zelfs als ik bij jouw plekje ben schijnt vaak de zon heel even alsof je wilt laten geloven dat je gelukkig bent daar boven alsof je wilt zeggen: "mama,ik hou van jou,huil toch niet" "daardoor doe je mij ook veel verdriet" ik wil graag geloven dat je gelukkig bent maar ik mis je zo erg, ik hou ook van jou, lieve vent !! ZONNETJE (2) Zonnetje,zonnetje,waar ben je nou zonnetje,zonnetje,ik hou van jou jij was het zonnetje in ons leven jij hebt ons al jouw warmte gegeven !! ZONDAGSKRANT 26 SEPTEMBER 1999 ONZE ZOON SIDNEY Nooit meer die grote blauwe ogen nooit meer die gulle lieve lach wat nooit had mogen gebeuren gebeurde toch,die dag vergeten doen wij jou zeker niet iedere dag is een dag vol verdriet drie jaartjes was je pas ons leven wordt nooit meer zoals het was we proberen met ons leven door te gaan maar het is moeilijk om op beide benen te blijven staan je blijft voor altijd in onze gedachten het zijn de mooie herinneringen aan jou die de pijn een klein beetje verzachten !! "knuffeltje",we houden van jou ! Papa en Mama |
Zaterdag 19 juni 1999
Zaterdag 19 juni is een zwarte dag in ons leven toen ben je bij ons weggedreven je ging met de rest mee op de waterfiets ik zat niet echt op mijn gemak maar ik zei niets ik kreeg een naar gevoel en kon het niet verklaren ik wilde eigenlijk graag weten waren jullie waren het maakte mij een beetje bang ik zei:"zal ik even gaan kijken,het duurt nu wel heel erg lang" maar dat hoefde niet,gun die mannen een pleziertje die zitten vast aan de overkant gezellig aan een biertje tot Hans kwam zeggen:"we zijn Sidney al een half uur kwijt" ik dacht:"zie je wel"!,wat had ik een spijt al roepend naar jou kwam ik aan de overkant aan en ben voor de zekerheid naast de glijbaan het water in gegaan ik liep met kromme tenen in het meer en dacht:"dit kan niet waar zijn",mijn hart ging tekeer ik liep te beven als een riet en dacht:"zie je wel,hier ben je niet" ik ging verder op de camping zoeken inwendig liep ik op papa te vloeken ik dacht:"wat heeft hij nu toch aangericht, bij het water zijn toch je ogen op je kind gericht !" na een uur kwam de politie,ambulance,helikopter en brandweer ik dacht:"nu moet ik weg wezen bij dat rotmeer" en nog dacht ik:""duiken heeft geen zin" "Sidney ligt er toch niet in" ik zat bij de caravan en vroeg steeds aan mensen:"is het meer al nagekeken ?" ik dacht als dat maar gebeurd is,dan is het een goed teken toen,na een tijdje kwam er een jongentje naar me toe en zei: "ik weet waar Sidney is,hij ligt in het meer" Monique en ik werden boos en zeiden:"zeg dat alsjeblieft niet nog een keer" ik begon te huilen en zei:"ik ben hem kwijt" "kleine kinderen en dronken mensen zeggen altijd de waarheid" dat jongentje is naar het meer gegaan met een man ik begreep er echt niets meer van hij wees de plek aan waar jij het water in was gegaan en ja hoor,de duikers haalden jou een stuk dieper er vandaan een man van de ambulance schudde nee,helpen konden ze jou niet ik heb gehuild tot mijn stem mij in de steek liet dit kon niet waar zijn,niet mijn kind niet mijn zoon die altijd zijn weg terug vindt je opa was de caravan in gegaan ik zei:"let op m'n vader,die kan het niet aan" papa kwam naar me toe en sloeg een arm om me heen ik was niet boos op hem,je hebt elkaar nodig,dit kan je niet alleen ! papa en ik moesten gaan kijken bij jou ik vond het heel moeilijk,ik wist niet wat ik doen zou je lag in de ambulance op een afgelaten plek toen ik jou zag liggen werd ik kompleet gek ik heb jou beetgepakt,mijn schat,wat had ik een verdriet ja,dit was mijn zoon,ik snapte het echt niet we hebben jou naar het mortuarium gebracht het was een vreselijke vreselijke nacht de andere dag hebben jouw oma's je lievelingskleren aangedaan ik kon het echt niet,ik kon niet eens meer op m'n benen staan 's avonds hebben ze jou thuisgebracht de begrafenisondernemer was er eerder dan jou,dat had ik nooit verwacht we hadden al wat dingen besproken ik vond het moeilijk,ik was gebroken maar ik mocht niet in een dippie raken voor je kind wil je er toch het allerbeste van maken donderdag 24 juni hebben wij jou naar je nieuwe plekje gebracht er waren zoveel mensen voor jou,dat had ik nooit verwacht ik had een heel mooi gedicht voor jou gemaakt ik las hem voor,iedereen was diep geraakt het was bij jouw plekje een gigantische bloemenzee er waren ook kabouters plop,die gingen met jou mee met condoleren hebben we zeker wel een uur gestaan er stond een hele lange rij, er kwam geen einde aan ik ben heel sterk geweest en dat probeer ik ook te blijven het doet me goed om veel over mijn gevoelens te schrijven je ziet het niet aan mij,maar van binnen ben ik kapot van verdriet ik blijf veel aan jou denken,vergeten doe ik jou zeer zeker niet !! |
|