Gedienstig Een kopje koffie, een kopje thee? u zegt het maar meneer, ik breng 't voor u mee. Ik ben altijd zeer gedienstig, doe steeds wat men mij vraag't. Daarom zegt u het maar, meneer, waarmee ik u behaag. Ingezonden door: Gerda Banaantje Jan? Rotterdam bouwde, de metro groeide geluiden van hamer en boor perronnen die van werkers krioelden draagbare radio's blèrden in koor Janneman plaatste plafondplaten stond op een stelling o zo hoog dat ding bewoog, brulde nog" help" naar zijn maten hing plots te spartelen aan de metroboog Stelling reed op hol, losgeslagen stond pas stil aan de overkant hoe dat kon, waren latere vragen eerst telde nu die arme Jan Zijn maten holden met reuzenpassen kwamen van de aanblik niet meer bij dachten meteen aan een rots in Blijdorp net zulke figuren als Jantje waren daarbij Jan slingerde heen en weer aan zijn armen zong de mooiste gvd's op toon tafereeltje had een ongekende charme zoiets, vergeet je echt nooit meer hoor Banaantje Jan, riep Sjakie dat past zo te zien bij je smaak slinger nu niet zo aan die kabels je bent net een aap van formaat Uiteindelijk werd hij op de grond geholpen zijn hoofd vuurrood als een tomaat een bijnaam heeft hij verdiend gekregen sindsdien heet hij bananenjan, de apenmaat Ingezonden door: Henny klaassen

Twee ballen op een rij Ze buffelen in tropenhitte timmeren dat is hun vak hangen deuren en ramen al vallen de mussen van het dak Soms krijgen ze een bakkie koffie bij kakkers meestal niet zien er niet uit in hun kloffie met meer gaten dan een vergiet De hitte speelt hun parten rap de T-shirts uitgedaan de gatenbroek moet er ook aan geloven met een schaar wordt er veel gedaan Knip, knip weg met die pijpen de tweede ietwat ongelijk "is tie niet wat al te kort Peet?" Ach, wat maakt het eigenlijk uit. Hup de ladder wordt beklommen buurvrouw gluurt naar omhoog ziet daar een heel klokkenspel hangen in een maat die er niet om loog Knalrood aangelopen een hartverzakking bijna nabij maakte melding van naakte feiten over twee ballen op een rij Peet, je mag nooit vergeten boxershorts tonen wijd en met afgeknipte pijpen Toon je het gereedschap wijd en zijd Ingezonden door: Henny Klaassen De windmolen... Rustig draait het kroonwiel om de as, bij elke zucht komt een wiek van pas. Zonneschijn of regen.... Nee het is de wind,die geeft haar zegen. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat, knarsen haar tanden in regelmaat. Water en graan is waar ze om vraagt, maar ook hout dat ze tot planken zaagt. Molenaar en Timmerman.... Zeg mij waar komt uw rijkdom van? ingezonden door: Ruud

Even Apeldoorn bellen Het was zo'n leuk karweitje het leegruimen van een grachtenpand stond in Utrecht langs het water vroeger woonde men daar op stand De timmerlieden konden beuken alles werd eruit gesloopt van deurpost tot gehele keuken ooit had daar de beste kok gekookt Reste nog een uitpuilend bultje een grote pukkel aan de wand niemand wist waar die bij hoorde was vast een maaksel van vroeger hand De sloperskogel die slingerde beukte het puistje door de muur sloeg een gat van dik twee meter linea directa naar de naaste buur Dat was een administrateur op leeftijd stalen kasten bevolkten zijn hol die vielen om als dominostenen verloor van schrik zijn laatste haren uit zijn bol Een foutje in verstrekte informatie buurman bijna een hartinfarct een telefoontje naar de verzekering want ze zaten met dat geslagen gat Het bouwbedrijf op volle sterkte ze snelden toe uit heel Nederland om de schade te beperken in no time zat dicht die wand Buurman kreeg duizend excuses vergoeding van het aangedane leed waar gewerkt wordt maakt men fouten maar dan een die je nooit vergeet Ingezonden door: Henny klaassen He een duppie Het was een uitgelaten bende vol streken en kattenkwaad Makap's elite groepje harde werkers van vroeg tot laat Hoog en droog boven de mensen de ene plaat naar de andere vast dat plafond moest vandaag nog hangen kregen ze het op hun heupen was Leiden in last 's-Morgens in alle vroegte voor het losbarsten van kantoorgeweld lijmden ze een duppie vast op de tegels want geld is wat voor mensen telt kantoorklerken in hun nette pakkies zakenmannetjes in driedelig kostuum gingen door de knieën voor dat muntje maakten hun schone vingers vies Ze hebben zich lopen te bescheuren zakten bijna door het plafond van de lach hoeveel mensen niet wanhopig peurden maar dat duppie zat muurvast Even hadden ze het moeilijk een oud wijfie met een stok bukte in wel zes etappes viel bijna om als een blok Zie het duppie nog steeds liggen is gelijmd voor de eeuwigheid kan mijn lach niet binnenhouden bij dat monument van hebberigheid Ingezonden door: Henny Klaassen