Echtscheiding
Soms sta ik nog wel eens stil
bij het moment
ruim dertig jaar geleden:
'Ja, ik wil'
Het leven nam je bij de hand
Je geloofde in fabeltjeskrant
Toch was er nog enige hoop...
Maar nee,
het leven nam zijn eigen loop
Ingezonden door: Jo Robroek
Een belofte is iets groots,
een belofte is niet niks!
Je moet je er aan houden,
hoe en waarom het ook is.
Je hebt ooit ja gezegd,
tegen een goede vriend,
die mag je niet verlaten
dat heeft hij niet verdient!
Waarom is het nou zo moeilijk?
Waarom verlaten jullie elkaar?
Hoe kan dit toch gebeuren?
Dit stomme rot gebaar?
Waarom moeten wij nu lijden?
Als je ons zelf het leven hebt gebracht?
Samen met onze lieve vader,
wat had je dan verwacht?
Ingezonden door: Raymond Verstege
Hoop
En weer goot zij haar goddelijkheid
spontaan over zijn geslotenheid.
Waarmee zij energie verspilde
daar hij er niet mee werken wilde...
Als het zaad op rotsen valt
krijgt het leven geen gestalt...
Waarom kan zij het dan niet laten
te hopen dat het eens mag baten..?
Ingezonden door: M. Bodelier
Gevallen
Door wrede wind
viel jij mijn vrind
gelijk verdord gebladerte
uit mijn tot boom
gegroeide droom...
Kil stroomt door mijn geaderte
het koude bloed
der wanhoop
Ingezonden door: M. Bodelier
Samen
Kom uit je schimmige wereld.
Stap in mijn schemerdag.
Twee kleine lichten verenigd
tot een dat weer groot schijnen mag...
Ingezonden door: M. Bodelier
Herinneringen gevangen in as
Twee levens, eens verstrengeld
Scheuren langzaam van elkaar
Liefde ooit verbonden
Zo bros en breekbaar
Harten, samen kloppend
Volgen hun nu eigen beat
Zielen onafscheidelijk
Zingen hun eigen lied
Vonkjes, zachtjes gloeiend
Restanten wat ooit was
Vuur, passievol en loeiend
Herinneringen gevangen in as
Ingezonden door: H. Klaassen
|
Scheiding
Met handen voor mijn ogen,
verberg ik mijn verdriet,
heel goed heb ik overwogen,
waarom ik jou verliet.
Je was van mij een deel,
maar je verlangde veel te veel.
Iets wat ik je niet kon geven,
was dat stukje van mijn leven.
Je hebt ervoor betaald
onze liefde was een strijd.
Ik weet, ik heb gefaald,
daarom ben ik je kwijt.
Ik zal je nooit vergeten,
dat mag je heus wel weten.
Onder tranen zal ik schuilen,
verdrietig zijn en huilen.
Maar we moesten uit elkaar,
liefde is soms vreemd en raar.
Maar eens verdwijnt de pijn,
en zullen we allebei, weer gelukkig zijn.
Ingezonden door: Ans de Laat
Utopie?
Helemaal
opnieuw beginnen.
Zonder begoocheling
van de zinnen.
Geen spreken met
en over geweld.
Slechts liefde
voor hetzelfde geld-
Dat moet toch kunnen!..?
Ingezonden door: M. Bodelier
Buiten spel
Je rent.
Je rent steeds harder.
Bent warrig.
Steeds verwarder.
Hollend van hot naar haar
sla ik je gade, vandaar
dat we elkaar niet tegenkomen.
Je bent zo druk
dat zelfs mijn dromen
jou niet kunnen volgen...
Straks sta je-
en ziet verbolgen:
Ook hier
bestaat niet meer...
Ingezonden door: M. Bodelier
Gebrekkige liefde
Ze scheiden bij de vleet zowaar
Niet alleen uit het leven
Maar ook van elkaar…
Bij die familie als een plaatje
Zong men plots dat lied: ik haat je…
En bij dat stel van plezier en lol
Kreeg -wie dan ook- het in de bol…
Zij die vochten om elkaar te krijgen
bleken heel veel te verzwijgen…
Waarom is men op liefde
Zo vlug uitgekeken?
Heeft dit allerhoogste
Dan tòch nog veel gebreken..?
Want ze scheiden bij de vleet zowaar…
Niet alleen uit het leven…
Maar óók van elkaar…
Ingezonden door: M. Bodelier
|
Dat huis aan het grote pad
Het oogt zo fraai en gezellig
dat huis aan het grote pad
maar eenzaam is het van binnen
omdat men daar de liefde vergat
Eens bruiste het van leven
maar binnen zie je geen vrolijk mens
verdriet heeft hier zijn naam geschreven
hier koestert men geen toekomstwens
Zie twee mensen binnenlopen
samen maar toch zo alleen
niets meer om op te hopen
bouwen een muur om zich heen
Geen plaats meer voor die ander
nooit meer dezelfde droom
ze gaan nu uit elkander
dit is niet meer hun home
Een bord "te koop" bij de voordeur
Van wat eens was hun plek
hun ziel laten zij nu achter
bij het allerlaatste vertrek
Ingezonden door: Henny klaassen
Splitsing
Ben jij de weg die ik moet gaan?
Het doel? De les in mijn bestaan?
Daarboven voor mij uitgestippeld?
Hier beneden ingewikkeld?
Mijn trage tred gewordt tot rennen?
ik zou mezelve niet herkennen..!
Ben jij de weg die ik in moet slaan?
De nieuwe, die ik niet durf gaan?
Wie is er om mij bij te staan..?
Ingezonden door: M. Bodelier
Vertrek
Het wordt stil
om me heen
Ik leg mijn hoofd
te rusten
op een steen.
Opdat zijn kracht-
gelatenheid-
overspringt-
in mij gedijt-
me ver houdt
van het tergen
van de tijd
en onbewust
van eenzaamheid...
Ingezonden door: M. Bodelier
Verbijstering
Ik zoek
maar vind geen woorden meer.
Verdriet.
De grote ommekeer
is reeds geschied.
Na liefde
vallen woorden in het niet
der diepe onpeilbaarheid
die mij zegt
nu maar te gaan.
Zo ijselijk.
Van jou vandaan.
Hartverscheurende verbondenheid
Ingezonden door: M. Bodelier
Uit elkaar
Alleen
Maar ook weer niet
We delen
En verdelen
Delen we nu meer
Dan we ooit hebben gedaan?
Ingezonden door: Suus
|
