Soms ben je eenzaam, maar niet alleen.. Voor iedereen die zich wel eens eenzaam voelt! Soms ben je eenzaam, maar niet alleen.. Er zijn toch altijd wel mensen om je heen.. Je voelt je zo alleen... Je hart voelt als steen.. Waarom moet men deze tijd altijd beleven? Al is het maar voor even...	Het leven is net een toneel. Voor iedereen die vindt dat het leven een toneel is.(ik ook dus!) Het leven is net een toneel.. Ieder speelt zijn eigen deel.. En als het deel aan het einde gekomen is, gaat er altijd wel eens wat mis..!!	Als ik kon gaan, bleef ik hier niet staan! Speciaal voor mijzelf! Ik wil graag naar Bagdad maar dat kan niet! Als ik kon gaan, bleef ik hier niet staan.. Als ik kon helpen, deed ik dat.. Vat mij niet zo op.. Niet iedereen is top.. Alles wat ik doe heb ik gedaan.. En nu zijn al mijn ideeën mijn hoofd uit gegaan..
Mijn ogen zagen jouw gezicht.. Dit is een gedicht voor groot en klein, het doel ervan is dat je erbij gaat nadenken!> Mijn ogen zagen jouw gezicht.. Het was donker, er was geen licht... Die mooie, heldere ogen.. Mooier dan alle regenbogen.. Schenen in mijn gezicht.. Mijn ogen gingen even dicht.. Ik dacht diep na over dit moment.. Of jij nou de ware bent.. Maar het kon niet anders, dat weet ik 100 procent.. Want ik weet zeker, dat jij voor mij de ware bent!	Soms is er een moment dat je iemand moet missen. Dit gedicht is voor mijn familie, ik kom namelijk uit Irak en ik mis mijn familie erg! En mijn familie mist ons ook. (In Irak, Bagdad, daar wonen ze!) waar oorlog is! Soms is er een moment dat je iemand moet missen. Nee, je moet je bij die zin niet vergissen. Maar vergis je je wel, dan heb je dat mis. Denk eraan, dat ieder liefdevolle mens bij God aangenomen is. Wees dus een liefdevolle mens, En dan vervul je ieder zijn wens. Dan zal jij je nooit meer vergissen tegenover God.	...Mijn leven is niet altijd fijn... Dit gedicht is gemaakt voor iedereen.. iedereen heeft het niet altijd fijn!!! Mijn leven is niet altijd fijn. Soms heb je een moment dat je even alleen wilt zijn. Gun je medemensen dat moment. Dat kost je geen ene cent. Maar het kost alleen je gevoelens voor je medemensen.. Daarmee vervul je iedereen zijn wensen.. Want zo moet een mens zijn, Dan doe je niemand pijn
..Omgaan met het leven.. Dit gedicht is voor iedereen, groot en klein! Een bloemetje heeft water nodig om te leven.. Wij hebben onze ouders, die om ons geven. Daar moet je dolgelukkig mee zijn, Het doet je ouders erg pijn. Als jij een ander mens wilt zijn. Want dit zijn je ouders die je van God hebt gekregen. Door hun ben je de wereld ingekomen, vol zegenen!	..Het leven.. Dit gedicht is speciaal voor de mensen die het niet altijd goed hebben! Het leven is je zo gegeven.. Niet altijd even makkelijk, maar zo is het leven. Wanneer je een traantje wilt vegen, Valt het je erg tegen. Dat de wereld zo moet zijn, Vol oorlog armoede en pijn.	Dagen heb ik jou niet herkend Gedicht voor mijn familie in Irak, die ik Februari 2004 pas zag. Ik herkende niemand! Daardoor dit gedicht! Dagen heb ik jou niet herkend.. Zoiets ben ik niet gewend, Tot de daglicht scheen. Toen pas, zag ik de mooie wereld om me heen.
..Tranen hebben inkt.. Dit gedicht is eigenlijk voor...iedereen!! De tranen hebben inkt, Inkt dat in je ogen zinkt. Soms zijn die tranen op. Dan voel je je niet top. Huilen kan dan niet meer, Want dat doet zeer.. Het doet je zeer van binnen.. En dan herinner je die enige zinnen.. Je wilt huilen.Maar stop: Huilen lukt nu niet, want de inkt is op.	Wat er gebeurt in deze wereld, is niet normaal. Dit gaat over oorlog en geweld.. En vooral over Irak! Wat er gebeurt in deze wereld, is niet normaal. Deze ongelukken kun je volgen, op het journaal. De ene keer een ongeluk in Balkan. Of dan weer een moord, in Afghanistan. Maar het ergste, zijn de beelden in Irak. De Irakezen voelen zich in hun eigen land, niet op hun gemak. Dat kun je toch niet geloven? Dat dit in onze wereld gebeurd. Dan vraag je je af, hoe lang dit nog duurt. Een kind van 8 loopt met een wapen, Hij kan niet veilig slapen. Je gedachten willen uit dit land vluchten En dat proberen ze, zonder te zuchten.	Tsunami Een vloedgolf in de zee, Nam huizen en duizenden mensen mee. Dit ongeluk zullen ze nooit meer vergeten. En dat moeten wij weten. Daarom doen we ons best voor hun! Voor een nieuw en fijn leven. En dus, proberen we zoveel mogelijk aan hun te geven