|
|
|
|
|
| Hieronder meer fantastische toppertjes die zeker de moeite waard zijn! |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Jesley 15 - 04 - 2004 Jouw geboorte is door stilte omgeven ... Voorzichtig pak ik je op ... mijn handen beven ... Je ontroert me ... Als ik naar je kijk, ben ik verdrietig en trots tegelijk ... Ik kus je wang en streel je gezicht ... Je mondje blijft stil, je oogjes zijn dicht ... Ik huil zachtjes, want jij mocht niet leven ... Ik fluister de naam die ik jou heb gegeven ... Straks komt het moment dat ik jou af moet staan ... Met pijn in mijn hart moet ik je laten gaan. Maar ondanks het verdriet en de inmense pijn ben ik zó trots jouw moeder te zijn. Wat hou ik van je, engeltje van mij, voor altijd en eeuwig en daar nog voorbij ... al mijn liefde voor jou Ingezonden door: je mama Gaby Mijn lief Kelsemanneke, Waarom jij met je prachtige ogen, ons ventje met de eeuwige lach. Waarom mocht jij niet blijven, je hoort bij ons te zijn, dag na dag. Je wilde niet vertrekken, je wilde echt niet gaan, je hebt lang en flink gevochten, maar nu is het gedaan. Weg alle ongemakjes, weg alle zeer. Kelsey, we zien je nog wel....op een keer... Kusjes van mama en papa xxx Kelsey* is geboren op 16 september 2004 en is overleden aan een erfelijke spierziekte op 29 november 2005. Hij werd 14 maanden "jong" Kelsey's website De dood Een tiener werd uit het leven gerukt. Zij kwam juist uit het warme nest, haar thuis, waar zij haar nooit meer zouden terug zien. Haar verloofde was bij haar, misschien werden ze later wel een paar. Maar het moet nu bij een droom blijven, want zij is weg, dood…… Zij werd gegrepen door een auto, bestuurd door een mens, maar die had teveel op, Het leven uit haar is verdwenen, haar ouders kunnen alleen wenen. Vrienden en familie klampen zich, aan haar beeltenis vast, ze geraken niet weg, het is als een barst, die blijvend in hun harten zal blijven bestaan. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Voor Koi Waarom moest jou dit overkomen? Daarvoor was je niet naar Isan teruggekomen. Je had Phuket verlaten,je hart achterna. In Isan ging je helpen met de rijstoogst van jouw Pappa. Toen op een donkere avond ben je plotseling overleden. Door een grote truck ben jij toen overreden. Nu lig je achter de tempel in een bed van beton. In Nong Sapla daar waar 18 jaar terug jouw leven begon. Maar als wij naar de Isan komen Krijg jij alsnog een uitvaart om van te dromen En ook een plaatsje naast Opa en Oma, In de muur van de tempel onder de bomen. Daar in de Isan, waar jij zo vroeg aan je eind moest komen. Maar 1 ding Koi willen we je laten weten Jacob, Mamma, Anucha en Anuchit zullen jouw nooit vergeten. Ingezonden door: Jacob Myrthe Nu heb je een naam, pas na vijf en twintig jaar gegeven. Toen heette het een spontane abortus, wat een vreselijk woord. Er paste geen verdriet bij, toen ik jou verloor. Je was toch nog niets, nog lang niet volgroeit. Maar je was mijn kindje al, na die bijna drie maanden. Je groeide in mij, en ik had je lief. Om jou rouwde ik , niet begrepen in mijn verdriet. En als ik droomde, had ik altijd drie kinderen, in plaats van de twee kinderen, die ik wel mocht zien opgroeien. Op een dag besefte ik, dat ik je een naam mocht geven. Myrte noemde ik jou, in mijn hart en mijn gedachten. Pas later las ik ergens wat die naam betekent. Symbool van liefde in bloementaal Ingezonden door: Marijke |
My beautifull belly is gone Our arms remain empty My heart is a hole I'm sinking away Every time i fall asleep i am in my own world The times that i wake up i recent Every time my eyes open the pain comes back Our baby is gone The only thing i can cherish The only memory of our child were the times where you were safe safe inside my belly I will always miss you I will always love you Our JAYSON Our son Our beautifull child Love forever , papa en mama Ingezonden door: Nils Kroon Voor Ruben* Geboren en gestorven op 12 - 07 - 2006 negen maanden negen maanden, in een buik. eerst nog klein, voor oog onzichtbaar. slechts geborgen in het hart. dagen, weken, gaan voorbij. de buik groeit met je mee. maar dan, als in een groot geheim. sterf je, onderweg naar 't leven. jij was daar, of ben je hier? in mijn hart ben je nooit weggegaan. tranen vormen stromen. vreugde word verdriet. maar een ding zal geen mens vergeten....... Ruben* je was er niet voor niets! liefs je mama Cobie Mijn Engeltje De Engeltjes zitten 's avonds mooi Met schoon gewassen Engelentooi ze snijden Sterretjes van Hout en verven ze met Engelengoud, De OpperEngel kijkt overal toe nu hier, dan daar en wordt niet moe, Kijkt over schouders Looft en Prijst, en helpt waar een probleempje rijst. Achteraan op een kein Engelenkrukje zit een klein Engelennukje, haar Ster is haast net zo groot als zij en Kleurt en Verft hem Prachtig bij. Dan klinkt Plots door Stilte klaar, och Hemeltje wat doe jij daar? Blij roept zij, voor Mama, het is voor haar Zalmrose is waarvan zij houdt, daarom verf ik de Mijne Rose, in plaats van goud als zij de Ster aan de hemel ziet staan denkt Mama dit heeft Debby gedaan. Oct. 1997 Ingezonden door: Opa en Oma Een oorlog met mezelf dagelijks voer ik een oorlog met mij zelf van binnen hoor ik in mijn hoofd dat ik weer een dag zonder jou moet beginnen dagelijks probeer ik het verdriet in mij weg te laten waaien kon ik de tijd maar heel even terug draaien dagelijks denk ik aan je soms met een lach soms met een traan waarom moest ik jou zo snel weer laten gaan dagelijks een strijd die in mij woed maar ik weet met jou gaat het goed dagelijks denk ik hoe je hebt moeten vechten voor je leven mijn lieve schat mijn hart en ziel wil ik voor je geven dagelijks sluit ik mijn ogen en laat ik weer een traan maar ik weet dat ik juist voor jou verder moet gaan dagelijks zie ik je broertje en zusje opgroeien met jouw bescherming zullen ze als goede mensen opbloeien ik hou van jou mijn lieve schat en al lijkt alles soms zwart mama koestert jou voor altijd in haar hart Ingezonden door: Johanna Een jochie gezond en klein, zo had het moeten zijn. Maar de natuur heeft anders besloten jij houd voorgoed je oogjes gesloten ons zoontje , teer en klein het heeft niet zo mogen zijn. Ingezonden door: Sandra |
lieve Tristan* Zo welkom was je kleine man zo welkom als maar wezen kan door papa,mama en grote broer zo trots toen je er eenmaal was je was zo mooi, zo lief, zo klein helaas moest je er ook nog heel ziek bij zijn zo ziek en toch bleef je knokken wou je gezinnetje geen pijn doen je bleef... en vocht zolang je kon totdat... je ziekte... je vechtlust... overwon xxx-jes je mama ,papa en grote broer Tristan* is 13-07-06 geboren en 21-08-06 overleden hij had de stofwisselingsziekte: cdg-1a(ziekte van Jaeken) Tristan's vilndersite Een Klein Meisje Als een Klein Wit Wolkje gedreven door de Wind Kwam jij Heidi even in deze Hel en was je even een Kind. Een Klein Meisje op een Wit Wolkje die werd gedreven door de Zwoele Wind Dat Kleine Meisje vloog van de Hel, op het Witte Wolkje zo het Kinderparadijsje in. En kijk maar naar Omhoog en zie dan als in een Vlucht dat Kleine Meisje, op dat Kleine Witte Wolkje gaan, Langs een Diep Blauwe Lucht. Rust Zacht Kleine Meid! Ingezonden door: Grandma, Canada Dag lief kind In gedachten houd ik je in mijn armen Je bent de mooiste, de liefste die ik ooit heb gezien Ik vertel je van de liefde waaruit je bent geboren Maar die woorden zul jij nooit horen Je zult nooit weten wat een geweldige papa je hebt Je zult nooit lachen om je gekke mams We zullen nooit op je mopperen Nooit zorg om je hebben Je zal de droom blijven die we duizenden keren hebben gehad Je zal nooit weten van het geluk dat we voelden De diepe liefde tussen twee mensen die verlangden naar jou Wij zullen nooit weten hoe het zal zijn Ronnie of Romy, dit afscheid doet pijn Maar weet dat je het meest geliefde kind op deze aarde zou zijn geboren uit de mooiste liefde die tussen twee mensen kan bestaan Vaarwel, mooie droom Ingezonden door: Marga Nikki Lief klein meisje, het doet zo'n pijn. te weten dat jij niet zolang bij ons zult zijn. Je werd geboren je had trisomie, ik had er nooit van gehoord, maar nu vergeet ik nooit meer, dat enge woord. Op je hoofdje was een plekje, dat keek niet zo goed, ik was daarvan geschrokken, maar dacht: 't komt vast goed. Maar nee, we hoorden al spoedig 't slechte bericht, er is geen toekomst voor ons meisje in zicht. Ingezonden door: Gerda |