Rust, of toch ook niet? Na jaren werken in onze maatschappij, zijn we rond ons zestigste jaar eindelijk vrij. Vrij om te doen wat we eerder niet konden, of er simpelweg de tijd en ruimte niet voor vonden. Maar toch is dat vrij zijn soms maar schijn, omdat er dan weer andere, nieuwe "projecten" zijn. Oma en opa hebben nu toch volop tijd, dus daar kunnen we onze kroost wel kwijt. En problemen, klein of groot,dik of dun, ga er mee naar huis en vertel het hun. Wat we daarbij veelal vergeten, is dat we echt wel moeten weten: Ouders mogen en moeten in de na-dagen van hun leven, alleen genieten van fijne dingen, die wij hun geven. Heel hun leven stonden ze voor ons klaar, gun ze een fijne oude dag, nietwaar. Ingezonden door: Anton v.d Elshout Hoor nog het bazen De harde klank van haar stem Het eeuwige gelijk te hebben Ontwijkend haar eigen kern Heb nooit begrepen Wat haar hard heeft gemaakt Waarom ze mij heeft buitengesloten Haar moederliefde heeft gestaakt Pas tegen het einde Zag ik een glimp van de mens Een moeder zoals ik wenste Passerend haar laatste grens Ingezonden door: Henny Klaassen

Nog even dan ben ik bij jou hoor Mijn hart bloed als ik hem zie zitten Een glimp van wat hij ooit was Die noeste harde werker krampachtig houdt hij herinneringen vast Hij mist haar stem, haar aanblik De warmte die hem omgaf Voelt zich in de steek gelaten Waarom, waarom vraagt hij zich af Weert af die helpende handen Verstopt zich in zichzelf Als niemand het ziet kan hij huilen Toont dan eindelijk zijn zachte helft Langzaam rijgen de dagen De aarde is niet gestopt, draait door kust haar foto alle dagen "Nog eventjes, dan ben ik bij jou hoor.... Ingezonden door: Henny Klaassen Ouders Leren staan, leren lopen, leren denken, en vooral veel liefde schenken. Deze dingen zijn niet verkeerd, dat hebben je ouders je geleerd. De eerste woordjes die je zei, waren mamma en pappa, en dat maakte hen zo blij. Ze droogden jouw tranen, waren altijd voor jou daar en leidden alles in goed banen, Ze hielpen bij schrijven en bij rekenen, ze zullen een leven lang, heel veel voor jou betekenen. Ze zullen er altijd voor je zijn, ze delen jouw geluk, en huilen bij jouw verdriet, Ze voelen ook jouw pijn. mensen door God aan jou gegeven, zullen van je houden bij zonneschijn en regen, je hele leven lang, dus zet ze op de eerste rang. Ingezonden door: Ans de Laat

Voetbal op houten klompen Een tijd, zo lang geleden geen Nikies, geen luxe overal kinderen die toch konden spelen met tollen, jojo's en soms een bal Mijn vaders kinderjaren bijna tachtig vandaag de dag verhalen om te bewaren toveren gegrinnik en een lach Een echte voetbal om mee te trappen al ging het dan met houten schoeisel aan geen muur, portiek was meer veilig kijk hem dribbelend op zijn klompies gaan Alweer een doelpunt, allemachtig maar mijnheer agent pikte zijn bal pa tierde, ja waarachtig "vuile dief, geef terug mijn bal" De diender ontplofte bijna zo sprak je niet tegen het gezag probeerde vaders bij zijn lurven te grijpen maar die klepperde weg uit alle macht Rennend voor zijn leven bochie in hoekie om om een pak rammel te ontlopen al waren zijn beentjes nog zo krom Een houten schutting als horde genomen oeps, de tuin van mijnheer pastoor een fruitboom lokte als redding hard dribbelend ging hij daarvoor Klompen bleven beneden pa zat veilig in de top agent woest tierend "kom hier kwajongen" maar die had geen zin in klop Zijn schoeisel werd meegenomen op kousevoeten ging het richting huis kreeg hij ook nog voor vijf stuivers brulde zijn pa "je bent mijn kruis" Op het buro bedelend voor zijn houten kleppers diender strafte hem dubbelzwaar zijn bal heeft hij nooit terug gekregen vergeten nooit, al wordt hij 100 jaar Ingezonden door: Henny Klaassen