Verdriet Mijn vriend schrijft een boek over kinderen en hun rechten hoe ze soms honger lijden en vechten kleine jongens met grote geweren die geen tijd hebben voor lessen en leren Maar als ik me triest voel en hem iets wil vragen zegt hij : “Nee nu niet” Hij laat me alleen met mijn verdriet. Ingezonden door: Arne Oorlogskind Geboren, in een wereld van angst en beven, een oorlogskind. Hoe lang zul jij het overleven. tussen bommen en granaten, vechtende soldaten, tussen dit geweld, werd er niet op jou geteld, jij liefelijk oorlogskind. 'S morgens in het ochtendgloren, in een land hier ver vandaan, bij het wisselen van zon en maan. is jouw leventje begonnen, daar beslisten boze tongen, over het leven van een kind. Zul jij het ooit begrijpen, waarom mensen strijden, kinderen in een oorlog moeten lijden, jij liefelijk oorlogskind. Zul jij het ooit begrijpen, zal dit jouw toekomst zijn, waar je niets mee zult bereiken, dit verdriet en deze pijn. Altijd oorlog op volle toeren, waar de vijand ligt te loeren, zonder kansen, een oorlogskind. dit is voor jou een hel, jij kind van Israël. Ingezonden door: Ans de Laat Kindsoldaat Er kruipt een jongen door de bossen Verstopt zich, want ze mogen hem niet vinden hier Dit is geen spelletje, doet dit niet voor zijn plezier Niemand die hem zoekt en komt 'verlossen' Het begon een tijdje geleden Ze vielen zijn dorp binnen Iedereen gilde, ze werden onder schot gehouden konden niets beginnen Zijn jeugd was voorbij, behoorde tot het verleden De jongens waar hij mee speelde in zijn jeugd Werden in een truck geladen, als vee Met z'n allen gingen ze gedwongen mee Langzaam verdween van ieder gezicht de vreugd Ze waren nu de vijand Door een kier in het zeil zag hij zijn dorp branden De mensen kijkend naar de lucht, smekend met hun handen Hij ziet het nog voor zich, terwijl hij hier ligt in het zand Nu plunderen ze dorpen, houden ze mensen onder schot Hij loopt rond met munitie behangen Heeft hij 'respect' van anderen, wat kan hij nog meer verlangen? Maar intussen is wel het jochie van vroeger kapot Hij is nu misschien een grote held Zit onder de drugs en pillen Die de doodskreten van zijn vijanden in zijn slaap verstillen Maar soms denkt hij,is dit het enige wat telt? Geld krijgen voor het doden van mensen in een dorp Vervolgens alles leeg stelen Wat, dat kan niemand iets schelen Soms krijg je voor iets waardevols een bonus erop Maar eigenlijk wil hij niet meer Niet meer plunderen Die dikke baas zien glunderen Hij wil weer terug naar zijn kindertijd Die tijd. ach die ligt achter hem..is hij voorgoed kwijt Hij kijkt in het magazijn, nog één kogel in zijn geweer Voor hem kwam de redding te laat Het heeft allemaal geen zin Zet het geweer onder zijn kin Daar gaat de kogel door de loop heen De jongen sterft, helemaal alleen Tja, zo gaat het soms in het leven van een kindsoldaat Ingezonden door: Peter

Ode aan onze helden Een soldaat die in het oorlog gebied is Is voor vele familie een gemis. Vaak krijgen ze te horen dat er weer Soldaat wordt vermist. Voor mij zijn het echte helden . Die voor hun dood moeten vechten, Vaak moeten ze oppassen voor de mijnenvelden . En moet er weer een met de dood vergelden . Als er een God bestaat waarom laat hij dan de Oorlog doorgaan . En zovele mensen doodgaan . Het moet eens een keer afgelopen zijn . Met het bloedvergieten en elkaar dood schieten . Laat het altijd vrede zijn . En mensen laten leven zonder pijn. Laten ze het het hele kabinet naar de oorlog gaan . Dan kunnen ze zien hoe de soldaten het daar vergaat . Het moet daar eens ophouden met geweld Ja die soldaten daar zijn voor mij allemaal een held Ingezonden door: Tineke Antvelink De bevrijding Bevrijdingsdag Komt weer dichterbij Laten we denken Aan hen die vielen Die vochten voor onze vrijheid Als kameraden Zij aan zij Laten we denken Aan de overlevenden Die hebben overwonnen Het vele leed Die elke dag Nog in de oorlog zitten Een trauma Dat je nimmer meer vergeet Ingezonden door: Hennie En nu, nu is er dus oorlog de eerste bommen zijn gevallen. Verweg en toch zo dichtbij. En ik, ik moet een mening hebben, maar ik voel me alleen maar zo vreselijk verdrietig. Ik voel de woede en agressie op beide fronten, maar bovenal, het pijlloze verdriet en de angst. Van al die mensen daar, die net als ik alleen willen leven met een beetje geluk op z'n tijd. En terwijl ik buiten de beginnende lente ervaar, pril groen en drukdoende vogeltjes, zullen zovelen rouwen om hun dierbaren, die niet te vervangen zijn. En, nu de tranen branden in mijn ogen, bid ik tegen beter weten in om vrede, Ingezonden door: Marijke Parel uit Palestina waar ooit een glimlach was kan nu alleen maar verdriet zijn een gebroken hart vol met pijn. de dromen die je had,ooit zijn nou gebombardeerd en weggegooid. kwetsbaar maar toch sterk blijf verlangen naar een beter tijdperk. leegte waar vader en moeder hadden moeten zijn. wachtend op de dag met zonneschijn huilend en vol verdriet maar je weet ,het ergste kwaad is al geschiedt. huilend om het leven dat zo weinig heeft kunnen geven .. Ingezonden door: Karima War, an endless fight It's like darkness in the night, it never disappears. It's filled with nothing than fears. War, what is it good for? Nobody wants to feel the pain nomore. Young soldiers die, than the mothers starting to cry. Innocent people get killed, also the house they've build. More and more children they send. War, when is it going to end? Ingezonden door: Naomi Oorlog Haat tussen twee groepen, Maar waarom eigenlijk? Ruzie om religie, De strijd om het gelijk. Er wordt gevochten om God, Maar God wil vrede. God straft geweld af, Terwijl er voor Hem wordt geleden. Er zijn oorlogen om niets, Er is overal bloed. Oorlogen om Hem, Waarom keurt hij dit goed? Als iedereen in Hem gelooft, Waarom grijpt hij dan niet in? Deze oorlogen moeten stoppen, Want zo heeft het geen zin. Dus God als je bestaat, Waarom luister je niet? Doe iets, Stop dit bloedvergiet. Ingezonden door: Susanne

Terrorisme schreeuwen de kranten De televisie toont geweld en pijn Maar wat is het nu eigenlijk? Dat doet dat mensen zo zijn Zie teveel onschuldige doden Groot en klein met geen enkel verweer Tegenstand konden ze niet bieden Maar moordlust sabelde hen neer De daders geheel verblinde mensen Hun geloof als enige zaligheid Opgefokt door machtsbeluste leiders Wie anders is, mag gewoon niet zijn Ze noemen dat vrijheid De enige, echte ware weg Zullen zich er dood voor vechten Maar is hun wereld dan ook echt? Nooit meer vrijheid van mening Geen kerkkeuze uit vrije wil Eenzijdige wetten bepalen je leven Verzet, monddood gemaakt, valt stil Dat noem ik overheersen Tirannie in de allerergste graad Zij treffen niet de grote heren Alleen de kleine mensen van de straat Angst en intimidatie Dood, verderf zaaien zij Maar wat zij ook bereiken Totale onderwerping is daar echt niet bij Ingezonden door: Henny klaassen Waanzin Vrouwen zijn hun mannen kwijt. Al lagen ze goed en gemakkelijk: Nu liggen ze kameraadschappelijk dood te gaan in het slijk... Ingezonden door: M. Bodelier Stemmen uit een ver verleden Gebleekte botten, verborgen graven En houten kruis met krijt bekrast Verhalen die hun geschiedenis staven Afgedaan als ongepast Stemmen uit een ver verleden Klinken telkens weer Roepen naar het heden Vergeet wat was, nimmer weer Uitgewiste sporen van oorlog en ellende Misdaden weggemoffeld voor altijd Slachtoffers die niemand kende Van opstand en vergeten strijd Machthebbers brallen leuzen Tirannen aan de top Geen vrijheid en geen recht op keuzes Wanneer roepen wij nu STOP? Ingezonden door: Henny Klaassen Vrijheid Geboeid met ketenen van grof geweld verschopt als straatvuil aan de kant geschoven. Weggevoerd naar oorden van vergetelheid ver van een wereld in vrede, wachtend op een toekomst die er niet zal zijn. De mensheid slaat dit alles gade en wacht apathiesch af op betere tijden waar eens vrede de lucht zal kleuren in stralend blauw en ketenen zullen worden verbroken in een wereld die de onze is vrij van geweld en menselijk lijden. Wachten, hoe lang nog? Ingezonden door: Henk Banis Dodenherdenking Een klok beiert somber Die groep mensen stil, vol respect Gedenken de gestorvenen Die oorlog, zo lang voorbij Sta stil bij families Zoveel in kampen vermoord Voel de onmacht in mij borrelen Waarom, waarom galmt in mijn hoofd! Het is zo snel vergeten Hoe hele wijken werden ontvolkt Huizen werden daarna geplunderd Jawel, ook door het eigen volk Foto's en oude beelden Vertellen hun verhaal Een wreedheid onbeschrijflijk Hoe kon men dit ooit toestaan? Duits schalt op de stranden Of er nooit iets is gebeurd Bezichtigen oude panden Waar ooit families zijn weggesleurd Het is zo snel vergeten Men denkt er liever niet meer aan Alleen hen die het willen weten Zie ik bij monumenten staan Ingezonden door: Henny Klaassen