"Sorry" zei hij............. "Sorry" zei hij met zijn innemende lach "Ik weet dat zoiets niet gebeuren mag." Gisteren hadden wij voor het eerst een discussie Kwetsende woorden, die eindigden met een fikse ruzie. Hij stond daar met een mooie witte roos, ik kon niet meer triestig zijn of boos. "Sorry" zei hij en gaf me een zoen "dat had ik echt niet mogen doen." Hij wreef liefdevol over het gezwollen blauwe oog, zou hij het echt menen of kon het dat hij loog? De ruiker met bloemen verzachtte de pijn Wat kon hij soms lief en teder zijn. “Sorry” zei hij met geveinsde spijt “Ik was even mijn zelfbeheersing kwijt.” Rode striemen, gebroken kin, luisterde ik tegen beter weten in De verse bloemen, ik zag ze niet meer ik vergaf hem, nog maar eens een keer "Sorry" zei hij met gedempte stem maar ik luister niet meer naar hem. Opgebaard lig ik in een mooie zwarte kist Wurgende handen, te laat, voor ik het wist De krans met bloemen legt hij voorzichtig neer "Sorry" hoeft hij niet te zeggen, tegen mij nooit meer Ingezonden door: Christiane Reageren? klik hier en mail Christiane Pokeravond Vrijdagavond kwam de club om te pokeren in het huis, Zij was eerst 16 en keek tv, Zij rookte niet en dronk ook niet, Haar man en de andere Heren des te meer, Meestal won hij, haar man, Deze avond was het anders, Hij verloor meer en meer, Dat kon hij niet betalen, Hij schold haar uit begon te tieren, Opeens was het stil, Alle ogen op haar gericht, En zij wist nog niet wat haar te wachten stond, Zij moest betalen, Vieze ogen keken haar aan, zij werd er bang van, Toen haar man zei wat zij moest doen zei ze nee, hij trok haar aan haar haren naar de keuken en sloeg haar bont en blauw, Daarna werdt het oordeel voltrokken, Zij sloot haar ogen, en huilde innerlijk, niemand die het zag, Het maakte haar toch niks uit, Na lange tijd was het voorbij ze gingen naar de kroeg de schuld die was betaald, Zij ging douchen, Haar tranen zou niemand zien, En het blijvende litteken ook niet, zoveel tranen heeft zij gespaard en jaren later kwamen zij eruit, En zij kon niks doen zij was getrouwd, Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs

De parfum was duur betaald, Die dag daarna droeg zij haar zonnebril, Gelukkig scheen de zon die dag, 'S - avonds, hij kwam thuis het was al laat, zij lag in bed, Hij riep haar naam ze wist dat ze naar hem toe moest gaan, Wetende wat er gebeuren ging, ging zij naar hem toe, Hij schreeuwde haar aan dat was zij al gewend, zo zonder grond, Zonder iets te zeggen haalde zij hem een bier al had hij al genoeg gedronken, Maar het hoorde bij het ritueel (haar zeer bekend) En ja hoor er viel wat bier naast het glas nou kijk daar had hij toch zijn grond, Hij sleurde haar de kamer door, schreeuwde sloeg en schopte haar, Haar ogen dik en gezwollen, zij liet hem begaan, Hij had zijn pret, Hij ging daarna naar bed, Zij bleef liggen op de grond, 'S - morgens werd hij wakker en keek haar aan en zei tegen haar dat blauwe ogen haar goed staan, Die dag droeg zij haar zonnebril, de zon scheen ook heerlijk, Dus droeg zij haar zonnebril, Het viel niemand op, 'S - middags kwam hij thuis het spijt me zei hij nog en gaf haar een flesje van de duurste parfum, Channel nr 5, Daar had zij duur voor betaald Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs Ik staar naar niets ik staar naar niets omdat mijn ogen opgezwollen zijn door klappen. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Zij heet Carolien, Drie jaar ben je geworden ik ken je niet, Maar op de t.v hebben ze je gezicht laten zien, Je ouders hebben je omgebracht, op dezelfde manier als Miquel, Naakt in een laken ben je gevonden in het ziekenhuis afgelegd, Daar ben je gestorven, Je ogen ik vergeet ze niet je zocht de mijne, En dat is goed zo je bent nog hier, ik voel je om me heen ik heb je in mijn hart gesloten, Zal altijd aan je denken, Engel Dit is gebeurd drie dagen geleden, Je mag altijd bij me blijven maar eens moet je gaan, Naar de hemel, Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs

Ik snap het niet Een ding waar ik niet bij kan, is dat een Ouder(s) hun Weerloos Kind zoveel pijn, en Verdriet kunnen doen. Om zich zelf beter te doen voelen? Om een Klein Kind, zo de Grond in te trappen, In Plaats Van Liefde, Veiligheid en Geborgenheid te geven, geven ze dat Onschuldige Wezentje klappen. En dat Dag In Dag Uit. Is het pure Frustratie, wat een Tragedie reageer dan je woede of Frustraties op Volwassenen af. Maar daarvoor zijn jullie Schijnbaar te laf, Want dan lig je zelf zo in het Graf. Om een Weerloos Kind zo te Mishandelen, is een Teken van Agressie, of Satanpraktijken. Ze moeten zulke Duivels (want dit zijn geen mensen) Castreren-Steriliseren bij hun volle bewustzijn dan Lijden ze ook veel Pijn. Ingezonden door: Grandma Jouw einde Met je stralende ogen, die er niet om logen, met je ronde heupen, liep je vrolijk door de stad, en gaf je iedere man wel wat. Gaf je de mannen hun vertier, je danste, je gaf jezelf, maar ben je niet meer hier. Het werd niet geaccepteerd, ook al had je honger, men vond dat was verkeerd, maar jij moest overleven. Je kon en je wist van niets, alleen jezelf geven, daar waar jij geboren bent, waar men de echte wereld nog niet kent. Daar waar men zonder na de denken, vrouwen nog steeds doet krenken, door met stenen te gaan gooien, en hen geen kans te geven, om zichzelf te ontplooien. Hier moest jij je leven laten, een leven vol met gaten. Jouw einde…… Ingezonden door: Ans de Laat Ben jij de vader die ik wens? Nee,je bent gewoon de kras op elke lens. Je verpestte mijn leven keer op keer. Beloftes maakte je niet meer. Iedere keer sloeg je mij weer. Het bleef niet bij slagen. Zelfs mijn broer begon me te plagen. Nu dacht ik dat er een eind aan was nu ik bij mijn mama woon. maar je achtervolgt me nog elke keer net zoals vroeger Ingezonden door: Kimberly