Deze middag zat ik in m'n tuin onder de groene lentebladeren die binnen een paar weken wel eens zichtbaar kunnen worden ik dacht na ik dacht na over het waarom het waarom van het schrijven.. wel ik zal het je zeggen ik zit nog altijd onder die boom en door de liefde die uit mn pen vloeit spreek ik zachtjes tegen de bladeren en zo is mijn boom de enige boom die nu al volop bloeit net zoals ik van binnen openbloei wanneer ik m'n gevoelens uit dat is nu literatuur het vervullen van gevoelens het éen worden met de natuur het gezellig in je eentje samen met je pen ergens plaatsen tot je het eeuwige geluk tot je hebt geroepen literatuur... Ingezonden door: Cte