|
|
|
Ik zal me eerst even voorstellen, mijn naam is Ilse, ik ben geboren in 1967 en ik ben moeder van 4 kinderen. In 1992 werd mijn eerste zoon Rodney geboren en vier jaar later mijn tweede zoon Sidney. in 1998 werden we de trotse ouders van onze dochter Cilaine. We waren een gelukkig gezin tot het moment dat we in 1999 een weekendje met vrienden weg gingen. (ze hadden 2 zoontjes van dezelfde leeftijd) Wat een gezellig en leuk weekendje moest worden veranderde in een nachtmerrie. Hieronder ziet u onze zoon Sidney met daarnaast zijn lievelings TV figuurtjes uit de serie Kabouter Plop Verderop kunt u mijn gedichten lezen, en aan de linkerkant treft u mijn gastenboek, Sidney's foto album, het memobord en de mogelijkheid om een kaarsje te branden aan. Ik zou het bijzonder op prijs stellen als u, na uw bezoek, een berichtje en/of gedichtje achterlaat. Groetjes, Ilse |
![]() |
Ga over onze buikjes en lees ons verhaaltje! Klik op ons om mama Ilse te mailen Of schrijf links in het gastenboek, en brand daarna een kaarsje, dat vinden we ook mooi!
|
|
Foto album van Ilse
|
Het was een mooie warme dag,mijn ouders waren een dagje langsgekomen en we zaten gezellig met zijn allen bij het meer. Het leek mij wel leuk als de mannen met hun zonen gingen waterfietsen. Na het waterfietsen zijn ze nog even aan de overkant van het meer een ijsje gaan eten en mochten de 2 oudsten nog even op de glijbaan die in het water terecht kwam. bovenaan de glijbaan durfden ze niet meer en mijn man is naar hun toegegaan. die vriend van ons zou wel even op de kleintjes passen. Toen mijn man met de jongens uit het water kwam was Sidney weg. Overal is met man en macht gezocht maar uiteindelijk is hij door duikers uit het water gehaald. Mijn zoon was verdronken. Mijn wereld stortte in,ik ben toen gedichten gaan schrijven over de herinneringen aan Sidney. Op die manier kon ik het verwerken en een plekje geven, het was een soort rouwproces voor mij. 2 weken na het overlijden van Sidney kreeg mijn vader een hartaanval, hij kon het verlies van zijn kleinzoon niet verwerken. Na vele weken in het ziekenhuis te hebben gelegen is hij er gelukkig weer bovenop gekomen. Ondanks het vele verdriet kregen we in 2001 toch weer een beetje vreugde in ons leven,onze dochter Sharona werd geboren. Mijn kinderen zijn gelukkig,ze weten wat we hebben doorgemaakt en weten ook alles van Sidney. Het is en blijft onze zoon en hun broertje en we praten nog veel over hem.
|