|
|
|
|
|
| Hieronder meer fantastische toppertjes die zeker de moeite waard zijn! |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
In de herfst van het leven De mens treft op zijn levensbaan In lengte door God gegeven Veel wat door hem niet wordt verstaan Morrend zal hij dit beleven In wanhoop blikkend naar omhoog Zal hij om genade smeken Om hem te halen uit de kloof In het leven neergestreken Dan plots is er de blijde lach Als Hij Zijn zegen zal schenken Dankend voor al wat God vermag En niets hem meer schijnt te krenken Vergetend al wat is doorstaan zal zijn leven verder vlieden Om overal waar hij zal gaan ’s Levenslot het hoofd te bieden Langzaam vervlieden de jaren. Wanneer er komt de eenzaamheid Die de stilte doet vergaren Als baken in de levensstrijd In dit aards bestaan geslagen Waarin goeds niet heeft ontbroken In vaak niet te peilen vlagen Is ook Gods liefde daar ontloken Zo heeft God alles wel gedaan Tonend zijn macht door alles heen Ook aan het eind der levensbron Dat men zijn kracht te speuren scheen Om met Hem te mogen sterven De laatste grote stap op aard In Zijn rijk dat te beërven Door strijd op aarde hier vergaard |
Ik kijk naar mijzelf Ik kijk naar mijzelf En walg van wat ik zie staan Ik kijk naar mijzelf En vraag mij af waar is mijn eigen ik heen gegaan ? Ik kijk naar mijzelf En voel mij leeg en van alle kracht ontdaan. Ik kijk naar mijzelf En besef meer dan ooit dat ik zonder hulp niet verder kan gaan. Ik en mijn broertje Ik en mijn broer, twee verschillende werelden Helemaal tegenovergesteld van elkaar Vaak net dat wij elkaar veelden Kan toch niet zonder hem, zonneklaar We hadden goede en slechte tijden Het slecht had de overhand Wij tweeën moesten veel lijden Kregen aan elkaar het land Zie mijn broer nog als broertje Wil bemoederen zo nu en dan Maar dat is voor hem een retourtje Dat is iets wat niet meer kan Voel ik zijn pijn, verdriet en kopzorgen Dan spreekt mijn zusterhart Wil roepen” leef voor morgen” Dan is er weer een nieuwe start Liep met gedachten bij wat anders Toch de marathon in Rotterdam Doorzetten, riepen de omstanders Volhouden,je kan het man! Ben zo trots op zijn prestatie Liep de marathon onder de vier uur Dat is waard een felicitatie Hij moest vechten voor elk uur Je bent een kanjer in mijn ogen een volhouder een kampioen je gaf ze op hun kop, ongelogen van mij krijg je een dikke zoen |
Ik besta, wil niet toegeven! Tranen rollen gestaag omlaag machteloos bekijk je je handen geen grip, geen houvast hoe moet dat nu verder vandaag? het gaat veel te snel je bent nog zo jong toekomstplannen in duigen op alles reageer je fel. Goede en slechte dagen dat wist je vooruit was verteld en beschreven nooit hoe te verdragen. opstandig, wil leven wil strijden en vechten je wilt schreeuwen IK BESTA,WIL NIET TOEGEVEN! Ik laat mijn hart open staan Op het pad van het leven Strompel je vaak moeizaam voort al het goede wil je geven maar je stem wordt niet gehoord Maar altijd zijn er dingen die maken het de moeite waard merels die gaan zingen een bloemetje op de straat Mensen zijn gesloten Jakkeren en jagen voort Lopen weg op hoge poten als jouw verdriet hun stoort Maar altijd is er wel iemand Daar kun je van op aan Die zegt mij kun je vertrouwen Ik laat mijn hart open staan |
|
In memoriam Zerken met onbekende namen Staren mij zo vreedzaam aan Foto’s die belichamen Hen die zijn heen gegaan Hier rust in vrede Of ter nagedachtenis Vaak een kleine bede Voor familie een gemis Vogels die hier zingen Planten bij menig graf Versierd met zoveel dingen Bloemen in een karaf Stenen engels en kruisen Wachters op een rij Als bewaakten zij huizen geliefden veraf zo dichtbij Plaatsen om te gedenken man,vrouw, ouders en kind Iets van liefde te schenken Aan menig verloren vrind Kort is het leven Te vroeg moet men gaan Het is ons maar gegeven Tot stof zullen wij vergaan Ik wilde weer klein zijn Ik wilde weer klein zijn Niet zo groot en eigenwijs Onwetend dat zou fijn zijn Vol kleur en niet zo grijs Heerlijk kunnen spelen Geen zorgen van alledag Het weinige kunnen delen De dag beginnen met een lach Geen volgebouwde steden Ruimte in overvloed Lekker vol van balorigheden Alles mag en niets moet Kon ik maar een tijdmachine bouwen Dan ging ik meteen terug Om weer onbevangen van alles te houden Maar ik moet door en ik zucht |
Ik fin jou lief Zie ze altijd buiten samen lopen raken met iedereen aan de praat gaan met allen iets lekkers kopen die kinderen met een volwassen formaat Kijk de mensen nu eens staren hebben ze soms iets verkeerds gedaan? Blijven staan , maken wilde afwerende gebaren vergeet men dat er gehandicapten bestaan? Sta stil, moet altijd even zwaaien kost toch geen moeite dit gebaar zijn simpel kunnen als kleuters kraaien mongoolse volwassenen, nergens zien ze gevaar Kinderen in een volwassen lichaam gevangen kabbelend levend, vol blijdschap en geluk vaak een lach op die wangen waarvoor maakt men zich dan druk Plots gevangen door twee sterke vuisten kijk hem stralen zo'n grote hartendief knijpt mij fijn met zijn knuisten roept luid; IK FIN JOU LIEF ! Ik kijk naar je met andere ogen Ik kijk naar je met andere ogen Zie geen buikje of grijs haar Geen rimpels of gebreken Het is naar het verleden dat ik staar Voor mij staat een echte spetter Gekleed in soulbroek en een leren jas Een overhemd met lange boorden Zijn blonde lokken lopen uit de pas Een man zoals God bedoelt heeft Sterk en zacht tegelijk Beschermend en o zo teder Ik kijk terug zonder ook maar 1 centje spijt De jaren hebben veel eraf gesleten Maar ik kijk nog steeds door die roze bril Voor mij staat nog steeds die knappe jongen Jij bent echt alles wat ik wil |
Ik weet geen raad met de dood Hoe moeilijk is het om te gaan met het wegrukken van een leven Iemand waarvan je hield, die bij je was Hoe moeilijk is het om te begrijpen Dat iemand er nooit meer zal zijn Ik voel een onmacht in mij opborrelen De dood maakt mij een beetje bang Wil er niet aan denken Maar dat is struisvogelpolitiek Is de dood dan het einde? Dan is doodgaan definitief Maar geloven in een weerzien, in overgaan. Dan heb ik er vrede mee, ga ik de confrontatie aan. Ik voel mij zo verdomd alleen! Tranen druppen naar beneden verdriet om jou keer op keer je hoort nu bij het verleden mis je het doet zo'n zeer Jouw lieve stem die mij begroette jouw warmte straalde naar mij toe proefde in jou dat lieve dat zoete je ging heen, je was zo moe Je zou je verjaardag vieren samen met die lieve zooon van mij zoals altijd bij mij thuis de boel versieren we konden het niet , jij was er niet bij Stond gisteren in je huisje voelde je zo dichtbij zag je staan in de keuken je riep kom er maar bij Moest naar je balkonnetje voelde je arm om mij heen samen genoten we van het zonnetje maar ma, ik voel mij verdomd alleen! |
|
Ik droomde van succes om mijn pad te banen Maar ik was zwak, leerde volhardend te zijn Droomde van geluk zonder veel tranen Ontmoette verdriet, leerde van mijn pijn Wilde rijk zijn zonder zorgen Armoede en wijsheid waren mijn deel Hoopte op voorspoed elke morgen Eenvoud en liefde kreeg ik heel veel Wilde gezond zijn zonder gebreken Kreeg ziekte maar ook levensmoed Wilde dat het mij aan niets zou ontbreken Leerde dat het leven je nooit zo begroet Al mijn dromen zijn nooit uitgekomen Maar geluk en liefde zijn mijn deel Dat is het mooiste wat mij is overkomen Ben als mens zo rijk en heb zo veel |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
