TOPPERTJE:

Nieuw: Uw wegwijzer op internet Winkelzone.nl
Hieronder meer fantastische toppertjes die zeker de moeite waard zijn!

stem hier op het gedichtenparadijs s.v.p., alvast hartelijk bedankt!!!
Henny’s innerlijke stem
Het eenzame oudje

Het oude mensje zit voor het raam
half elf slaat de klok
haastig staat ze op
't kon dat de kinderen voor de deur zouden staan

De koffie opgezet
de doos gevuld met koekjes
voor de kleinkinderen mooie kleurboekjes
ja alles is aan kant en net

Hoopvol bekijkt ze iedere wagen
nee, dat zijn ze niet
lijkt die op die van Piet?
Nee die komen niet zonder te vragen

De noodzaak van komen was niet meer
Moeder zat nu toch goed op haar plek
ze keerden terug naar eigen stek
bezoeken dat deden ze wel een keer

Ze zucht en sloft langzaam vooruit
als de kinderen eens wisten
hoe ze hoopte op hun bezoek
ze dept haar tranen met een doek
en zet de koffie maar weer uit


Hoop doet leven

Een gelukkig gevoel diep van binnen
de opluchting viert euforie
ze gaan door, willen opnieuw beginnen
stoppen die echtscheidings litanie

Hoop op betere tijden
houd van beiden evenveel
zijn toch de kinderen die lijden
krijgen net als ons hun deel

Boze woorden zijn gevallen
een paar ging uit elkaar
gebroken waren hun huwelijksmallen
stonden niet meer voor elkaar klaar

En huwelijk van zoveel jaren
vertoont veel deuken en een barst
sleur was in de huwelijksboot gevaren
die verzande, zat helemaal vast

het vuur der liefde
flakkerde in een stervend spel
woorden die elkaar griefden
het leek voorbij in een tel

Maar de vlam wilde niet doven
ze gaan door in een nieuwe start
samen in de toekomst geloven
de vlam brandend in hun hart

Kan ze beiden niet missen
mijn broer en mijn bijna zus
naar de toekomst wil ik niet gissen
geef beiden een dikke kus.


Het is Kerstavond op de wereld

De avond valt zo als zovele
Maar deze avond heeft iets speciaals
Het is Kerstavond op de wereld
We denken terug hoe het allemaal is gegaan

Een man en een vrouw trekkend door de vlakte
Zij is zwanger, kan bijna niet meer
Hij zoekt wanhopig voor onderkomen
Maar hoort nee, keer op keer

Een stal, een eenvoudige kribbe
Voor hen geen hotel of pension
Een os en een ezel bliezen wat warmte
water om te wassen uit een houten ton

Hier werd geboren de vorst der vrede
Dat kind zo wanhopig verwacht
Om zijn komst was zo lang gebeden
Hij bracht licht in onze donkere nacht

Geen verlossing van een overheersend leger
Dat was door zovelen fout gedacht
maar een boodschap van liefde en vrede
dat heeft hij naar ons gebracht

Laten we even stilstaan en gedenken
Dat er meer is dan oorlog en geweld
Vrede op aarde voor alle mensen
Dat is wat hij ons heeft verteld
Hoera, de lente is in het land

Psst, ik moet je wat verklappen
ik heb een groot geheim
Het is te mooi om waar te zijn
hoop dat je dat zult snappen

je kent toch wel mijn achtertuintje
grauw , bruin en leeg
was of alles hier in stilte zweeg
Ja die van die boom met dat kale kruintje

Het moet in 1 nacht zijn gebeurd
kan het echt niet vatten
is ook haast niet te snappen
maar mijn tuin is ineens gekleurd!

Kijk hoor dat gebengel
zie je daar die paarse hoed
da's een krokus die groeit met spoed
geluid van witte sneeuwklokjes op hun stengel

oranje rood verheft zich boven de aarde
of ze dit voor deze dag bewaarden
zie ik dat nou juist
allemaal kleine groene knopjes die ballen hun vuist

Het is toch een mirakel
moet een tuinkabouter hier wonen
weet niet hoe ik hem noet belonen
kijk toch eens wat een spektakel

sta in verwondering langs de kant
voel iets kriebelen
kijk een mier laat zijn pootjes wiebelen
Hoera de lente is in het land!


Het kleine rode roosje

In mijn tuin staat een klein rood roosje
ze slaapt haar blaadjes zijn nog dicht
het lijkt wel een juwelendoosje
ze oogt zo mooi in het ochtendlicht

Druppeltjes dauw schitteren als diamantjes
de eerste zonnestraal wekt haar zacht
kijk ze rekt zich uit met haar bloemenhandjes
toont langzaam haar schitterende pracht

Dauwdruppels voor het wassen
dat kleine kopje schudt ze langzaam droog
haar aanblik blijft mij steeds verrassen
ze richt haar hoofdje naar omhoog

Haar groene steel is haar lijfje
getooid met handjes scharlakenrood
voor mij is ze duidelijk een wijfje
zo sierlijk en zo devoot

Kleine rode bloemenhandjes
omlijsten haar gezicht
zij is de elite onder al mijn plantjes
om te zien al een gedicht


Herinneringen van vroeger

Kon vroeger uren naar wolken staren
Op mijn rug in het malse gras
Bloemen vlechten in mijn haren
Luisteren naar het groeien van gewas

Plensde met mijn laarzen in de plassen
Luisterde naar het fluisteren van de wind
Zo heerlijk onbezorgd onvolwassen
Was een heel ongedwongen kind

Lijkt al weer zo lang geleden
Maar diep in mij ben ik nog steeds dat kind
Ze brengt vreugde in het heden
Bij elke herinnering die ik vind
Het kleine molletje

Voel me als een heel klein molletje
altijd verstopt in haar holletje

bang voor het zonlicht en de dag
was dat ze die niet komen zag

zocht raad en kreeg die van een grote wijze uil
die zei: zo graaf jij je eigen kuil

Klim omhoog uit dat donkere gat
blijf niet in dat sombere waar je zat

al in het licht aangekomen
zag ze een hert staan tussen de bomen

is het licht nu te fel en doen haar oogjes pijn
mag ze even rusten en bij hem zijn

In de schaduw van zijn grote poten
voelt zij zich niet verstoten

langzaam went zij nu eraan
om weer volop in het licht te staan


Het spookhuis

Het stond veraf, stil verlaten
Niemand die het ooit bezocht
Geen mens wilde erover praten
Dat huis in die verlaten bocht

Zijn ramen waren grauw en donker
Het hek protesteerde luid
Ooit woonde hier eens een jonker
Vermoordde zijn lieflijke bruid

Slierten nevel bedekken de ingang
Een ijzige kou treedt je tegemoet
Spinrag, kleverig meters lang
Je ontwaart een witte gloed

De wind streelt je nekharen
Voetstappen weerkaatsen luid
Schimmen begin je te ontwaren
Het kaarslicht dooft langzaam uit

Je valt, je handen tasten
Een aansteker verlicht je pad
Een stem, zo donker en gebarsten
Je rent weg van dat geluid

Half ontvleesde bloederige handen
Een schim, gruwelijk ondood
Een doodskop met zwarte tanden
Je gilt in doodsnood

Kleding is weggevreten
Maden krioelen overal
Hij is van bloeddorst bezeten
Zijn stem is een stinkend gebral

Krijsende vrouwenkreten
Een maniakale lach
Je bibbert, maar voelt je zweten
Vlucht uit alle macht

Deuren slaan dicht voor je ogen
Verborgen kamers openen wijd
De legende was niet gelogen
Dat weet je nu voor altijd

Je rent tot de ademnood je kluistert
Buiten adem sta je stil
Een stem die doordringend fluistert,
Dit is mijn huis, kom nooit weerom!
Het leven is magie

Het leven is zuiver magie
het meest in de natuur
bij alles wat ik zie
zo kloppend,die volmaakte structuur

Kijk eens naar de lente,
al het nieuwe wat groeit
Kijk eens naar de zomer,
het prille jonge wat bloeit,
Kijk eens naar de herfst,
bergt oud en dor op
Kijk eens naar de winter,
legt dan overal sneeuw op.

Neem de bergen en rivieren
de zeeën en het land
van olifanten tot de mieren
warme zon die schijnt op het strand

De vissen in het water
wolken die de lucht bevolken
vogels zingen en luid gesnater
de rivieren die verder kolken

Alles gedurende maar 12 maanden
bij elkaar een heel jaar
maakt seizoenen en houdt staande
magie en natuur zijn onscheidbaar

Ondanks mens zijn verwoestende daden
houdt natuur zich steeds staand
weet zich noch steeds op te laden
weg naar hoop steeds inslaand

Voor mij is dit magie
alles wat groeit en bloeit
bij alles wat ik zie
is wat mij ontzettend boeit


Het boek des levens

Het leven is een groot boek
vol met ongelezen bladen
wij zijn daarna op zoek
willen onze levensloop raden

Dit boek, zo dik en volgeschreven
bestond al toen wij werden geboren
beschrijft wat gebeurt in ons leven
dat kan men niet verstoren
Hoe graag zou ik even willen kijken
in mijn levensloop daar
even ervan af kunnen wijken
roepen gebeurt niet, dat is niet waar

Dat boek klapt uiteindelijk dicht
dan zullen wij het pas kennen
en zien onszelf in heldere licht
dat wordt wel even wennen
Heren it’s payback time

Jaren erger ik mij dood
gaat om de meeste mannen
zien die een stukje bloot
raken ze totaal overspannen

Vrouwen kunnen niet rustig lopen
worden onthaald op menig fluitorkest
is toch te gek, te bezopen
sfeer is dan totaal verpest

Mannen zijn macho’s met kornuiten
hebben hersens in hun staart
zijn vaak niet meer te stuiten
vrouwen voelen zich heel bezwaard

grove taal als” lekkere tieten
hier is nog een plekje voor jou”
zou ze dan willen schieten
maar ben te beleefd als vrouw

Wil dan een oproep plaatsen
bedoeld voor vrouwen in Nederland
eindelijk de bal terug kaatsen
ze bij brengen wat verstand

zien wij dus een bouwvakker
met zo’n heerlijk decolleté
dan beklaag ik die stakker
wij fluiten naar zijn snee!

Vooral die opgefokte knullen
met teveel hormoon in zak
worden dan zeker grote nullen
als hun ego wordt geknakt

Heren pas op voor de meiden
wij zijn op het oorlogspad
zullen die kerels doen lijden
hoe voelt dat, hé schat!

Geven al die macho binken
een koekje van eigen deeg
hoor dat gefluit eens weerklinken
ervaar waarom vrouw steeds zweeg

Let vooral op uw tellen
dit is echt geen crime
want ik kan u voorspellen
this year is payback time
Hun dansdebuut NADB

De zenuwen die gierden door hun kelen
Hun eerste keer samen als wedstrijdpaar
nu was het echt, en niet meer spelen
daar gingen ze, ze hadden nu alleen elkaar

Muziek omspoelde hun beiden
de wereld hield op te bestaan
door de klanken lieten zij zich leiden
met lange ranke passen zag je ze gaan

In het danslicht zweefden de paren
mannen gekleed in stemmig zwart
vrouwen in creaties niet te evenaren
Was zo stijlvol en toch heel apart

Rood en zwart, een zoete combinatie
dansten met zoveel passie en gevoel
ze leverden een geweldige prestatie
voelde zo heerlijk was zo cool

Beloning komt na bloed,zweet en tranen
kijk ze nu trots naar voren gaan
voorbij zijn nu de spanningswanen
op de vierde plaats mogen ze staan

Vol ongeloof staren ze beiden
naar die beker in hun hand
nu gaan ze door, zullen ze strijden
op de NK in Nederland

Succes Michel en Heleen


Hoofdpijn en doorgaan

Hoofdpijn komt met vlagen
Een gewicht drukt boven mijn oog
Een resultaat van zware dagen
De waarheid die er niet om loog

Misselijkheid en onpasselijk voelen
Een lichaam reageert met felle pijn
Weet wat ze met stress bedoelen
Dat gevoel is echt niet fijn

Kan proberen te ontspannen
Zal wel moeten om door te gaan
Moet mij zelf echt vermannen
Niet bij mijzelf stil te staan

Doorgaan is mijn streven
Anderen rekenen op mij
Zij vormen mijn hele leven
Wij vechten nu zij aan zij
Hoe kan je dat nu doen?

Vakantietijd is aangebroken
Koffers worden vol gepakt
Van geen luxe is men verstoken
Alleen wat doen we met de hond of kat?

Voor de baasjes een hotel met extra sterren
Maar geld voor een pension, never nooit
Dat is toch zonde van de centen
weg ermee. ballast overboord

Ach na de vakantie kopen we weer andere
Van deze is toch de aardigheid af
Een leuk puppietje of kitten
Veroordelen hun dier tot een graf

Poesje wordt naar buiten gesmeten
Of gedumpt op vreemd gebied
Hond wordt losgelaten tijdens de heenreis
Ach geen mens die dat ziet

Hoop dat ze deze baasjes grijpen
Laten voelen wat ze hun dieren hebben aan gedaan
die zijn weerloos, hun verdriet kan niet slijten
hun baasjes lieten hun zomaar staan!

Wanhopig zoekend naar hun huisje
Sneuvelend in het verkeer
Verhongerd en vermagerd
In asiels zie ik deze stakkers elke keer

Mensen een dier heb je voor het leven
Hoe kun je dat nu een hemelsnaam doen
Het is geen gril of iets voor even
Behandel ze dus met respect en fatsoen


Het Kerkhof

Somber klinken klokketonen
Een zwarte wagen vol met bloemenpracht
Een stille plek waar doden wonen
Doodsbidders fungeren als stille wacht

Zo stijlvol, zo plechtstatig
Die eindbestemming voor iedereen
Dood eist op heel stelselmatig
Als afscheid rest slecht een steen

Oude bomen die sfeervol ruisen
Een stille plek vol van rust
Dat veld gevuld met kruizen
Het leven door de dood gekust

Een plek vol van bezinning
Gedachten aan een vroeger tijd
Hier bewaren wij de herinnering
Voelen wij verdriet en soms ook spijt
Het ritme van het leven

Een mens is zo onbegrijpelijk
Dagen gevuld met zonneschijn
Dan slaat het weer om
Donkere wolken verbergen de zon

Je geniet van al het mooie op de wereld
Het leven borrelt en bruist
Ineens slaat alles om je bent droevig
Alles is somber en zwart

Waarom moet dat zo zijn?
De mens kent ook jaargetijden
Hij hoort tot de natuur
Met zomerdagen en herfstdagen zo guur

Het leven volgt de lijn van eb en vloed
We leven en sterven
Maar na elke nacht komt de dag
Een nieuwe morgen gloort

In ons leven zitten de seizoenen
Geboren worden en ophouden te bestaan
De golven trekken terug en komen weer
Zo gaat het leven ook steeds op en neer


Hom of kuit?

Het is vreemd om te ontdekken
Dat iemand zich voordoet als vrouw
Terwijl hij als man is geboren
Maar die aard is hij niet trouw

Soms kom je er niet achter
berichten verlopen via de pc
Maar je merkt een kronkel in gedachten
Denkt, hier is iets mee

Die harde toon in woorden
Een onverhuld venijn
Harde , kwetsend klinken zijn akkoorden
Dan vraag je "moet dat zo zijn?"

Er zijn ook hele aardige
Komen er rond voor uit
Bezitten meer vrouwelijks dan de dames
En het interesseert ze geen fluit

Wat maakt het uit, heer of dame
ongekunsteld en niet zo stijf
Zonder daden om voor te schamen
Ongedwongen, niet geperst in een keurslijf
Herfst

Kleuren schitterend in vele tinten
Vormen een deken op de grond
Gevallen bladeren weven grillige motieven
rood,geel,bruin ,zo kakelbont

De bomen ontdoen zich van hun zomerjassen
Staan er naakt en somber bij
Laten zich straks door de sneew verrassen
Vormen dan een witte haag in een rij

Paddestoelen tieren welig
Als kettingen gelegd in het bladerdek
Van rood met stippen tot heel gelig
Je hoort de ganzen op hun trek

Moeder natuur verft met warme tinten
Verzacht de regen en de wind
Laat de wolken jagen in grijze linten
Maakt plaats voor het winterkind


Het is altijd weer dat moeten

Waarom is het leven soms zo moeilijk
je kiest niet voor al dat gedoe
regels die heersen zijn zo verfoeilijk
je moet vechten en bent doodmoe

Het is altijd weer dat moeten
strak moet je passen in het regiem
verzuurt alles in plaats van te zoeten
smoort elke vreugde bijna in de kiem

Zachtaardigheid past niet in dit leven
vriendelijkheid is niet van nut
naar geld moet je nu streven
maar ze ontnemen mij alle fut

Ben tevreden met het hele kleine
een aai,een kus, een vriendelijk woord
dat koester ik als het kostbare mijne
maak van mijn leven een heerlijk oord
Hieronder treft u op alfabetische volgorde mijn gedichten aan, klik op de letter van uw keuze
HOME
A
B
D
E
F
G
H
I
J
K
L
M
N
O
P
R
S
T
U
V
W
Y
Z
Copyright gedichten: Henny Klaassen - Copyright homepage: Ton van den Brenk www.gedichtenparadijs.nl