|
|
|
|
|
| Hieronder meer fantastische toppertjes die zeker de moeite waard zijn! |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
De dierenbeul Ik ben zo verschrikkelijk kwaad hoorde van een kinderboerderij huilende kinderen zij aan zij allemaal ten einde raad een dierenbeul sloeg zijn slag veroorzaakte veel leed hier opereerde op menig dier veel beesten betaalden het gelag speelde een gruwelijk doktersspel opereerde zonder verdoving menig beest wat er onder doorging gods schepsels waren niet in tel zou graag met hem willen spelen met een heel bot scheermesje snijden zou ik hem enorm doen lijden langzaam castreren zijn edele delen De belofte van hoop De zon schijnt achter donderwolken Een gouden rand verlicht het grauw Zie de grijze nevels kolken Maar langzaam wordt de lucht blauw De grijze deken wordt nu weggetrokken Dageraad gloort in helderrood Vurige gloed wil al die grauwe luchten lokken Worden dan in zonnearmen gesmoord Alles heeft een boodschap Zegt mij als mens genoeg Steeds opnieuw stap voor stap Licht dat steeds het duister versloeg |
De brallerige leermeester Vaak wil je graag van iemand leren hopend op wijze raad die je weg een beetje klaart zijn opvallend heel vaak heren barsten van egotripperij hebben de wijsheid in pacht fouten maken wordt nooit aan gedacht bij commentaar zijn zij erbij dringen zich op met hun gepraat doen je heel klein voelen hun ego gaat hiervan groeien lijkt op onzinnig geblaat vaak snappen ze niet dat iets met zachtheid gezegd meer gewicht in de schaal legt dan al dat loze gepriet heren volg een cursus omgangsvormen wees niet zo'n enorme vlerk alleen met gebral voelt u zich sterk richt u op normale normen voelt u zich aangesproken? trekt het dan eens aan leer met zachtheid te verstaan beter dan een mens te hebben gebroken! |
De last op mijn schouders De last op mijn schouders is zwaar de druk niet te dragen toch hoor ik niet te klagen voor mijn gezin sta ik klaar moet al het persoonlijke wissen alles inzetten keer op keer stel mij tegen verdriet teweer wat geluk is kan ik alleen maar gissen zoveel pijn zoveel narigheid hoe lang houd ik mij staande moet het pad vervolgen dat ik baande kan niet omkijken met spijt ik heb een taak op mij genomen moet bereiken dat ene doel slechts handelen naar mijn gevoel mijn gezin moet en zal er komen! |
|
De rommelmarkt Op de rommelmarkt geweest lekker snuffelen en graaien hele tassen vollaaien was gewoon een feest dringen in de rij allerlei nutteloze zaken kon men hier kwijtraken voor iedereen wat bij afdingen op elk bedrag lege tassen bijgekocht inhoud erbij gezocht wou alles hebben wat ik zag thuis gekomen met alle spullen op de tafel uitgestald mijn oude spullen eruitgeknald zat zelf met overbodige prullen eureka, eigen rommelmarkt houden alles overbodige te verkopen eindelijk weer in huis kunnen lopen misschien zelfs geld overhouden De vergeten ouderen Zo vele oude mensen Leiden een eenzaam bestaan Niets meer om te wensen Geen doel meer om te gaan De partner vaak overleden Geen lust om door te gaan Denken steeds meer in het verleden Dromen stilletjes voor het raam Veel kwalen en veel pijntjes Het lopen in sukkelgang Knopen aan elkaar de losse eindjes Voelen zich vaak zo bang Kinderen komen zelden Ik zie zo vaak een traan Waarom moet deze groep het ontgelden Ze hebben al genoeg gedaan Voel mijn hart zo vaak knijpen Geraakt door dit stille leed Kan het vaak niet begrijpen Waarom men de oude mens vergeet! Die oude Don Juan Zoals alle bejaardenhuizen zijn de vrouwen in de meerderheid een man alleen, dat is zeldzaam soms echt een rariteit Opa Bertus was zo eentje een echte Don Juan versierde heel veel vrouwtjes was op en top een man Kwam er een nieuwe bewoonster zag ze er gezellig uit dan kwam Opa bertus op visite met een bos rozen of wat fruit Je zag die besjes opleven lippenstift en nagellak kanten bloezen vers gesteven vol spanning in hun hart Late romances bloeiden het leek net Peyton Place oude wangetjes die gloeiden als opa weer eens was geweest Ik genoot van alle spanning romantiek voor 80+ opleving van oude harten op die leeftijd kan het dus Opa werd verwend door alle vrouwen ze dongen allen naar zijn gunst genoot van aandacht en vertrouwen beheerste de verleidingskunst Helaas is Opa Bertus gestorven het is weer doods in het tehuis romantiek ging met hem henen Opa, zonder jouw voelt niemand zich thuis |
Dat blauw op straat Kent u ook van die agenten bekeuren te pas en te onpas lijken dan nog reuze in hun sas leven alleen voor de prenten zonder rijbewijs dat is pech! geen i.d.? u krijgt een boete mee weer een bekeuring weg! Intussen wordt menig auto gestript iemand in elkaar geslagen ze zullen zich daar niet wagen bij misdrijven zie je geen kip gaat het om de grote zaken zie ik ze nooit komen het lef is ze dan ontnomen staan zich ergens anders te vermaken mensen klagen steen en been zakkenrollerij,autodiefstallen veel zaken die het leven vergallen heb je ze nodig zie je er geen een heer agent wees ook eens een vent burgers willen veilig wonen van het inbrekersgilde zich verschonen doe er iets aan voordat dit went De vulkaan De vulkaan in ruste was zo oud randen brokkelden langzaam af haar binnenste leek zo koud eeuwenlang zweeg ze als het graf Spanning opbouwend, ze gaf niet toe wat hield haar overeind? Door stroomversnellingen ondermijnd soms was ze zo moe, zo moe De vulkaan sidderde en beefde vroeg om respect van mensen op haar zij liet voelen dat ze nog steeds leefde geen ontzag, langzaam keerde het tij Zij probeerde te laten weten te laten merken, uit te leggen dat je haar niet mag vergeten had geen woorden om dat te zeggen Tot opeens, ze wordt agressief haar wanden worden witheet vluchten, voordat je het weet ze is opeens niet meer zo lief Laat zien, laat weten spuwt enorme ladingen vuur brandt door die onverzettelijke muur Je mag haar niet vergeten Ze barst uit met enorme kracht lavatranen rollen naar beneden zorgt voor een nacht op de dag alles verwoestend, zoveel geleden De mens is een vulkaan waar men rekening mee moet houden laat iedereen in zijn waarde staan dan verwoest je niets en zult dan meer behouden Die vertrouwde gestalte Zijn huid is bruin gebarsten Knobbels woekeren in het rond Zachtjes kan ik zijn vel betasten Scheuren die ik daarin vond Sterke rug , licht gebogen Vele armen reiken naar de lucht Hoofdbedekking door wind bewogen Het lijkt of hij steeds zucht Prachtige kaarsen sieren talrijke handen ontelbaar helder en wit In het najaar geeft hij volle manden Menigeen die bij hem zit Reusachtig is hij van gestalte Indrukwekkend van verre af Rust geeft hij in hoog gehalte een hond staat stil,druipt af Verankerd in moeder aarde Een vriend waarbij ik schuil Mijn kastanjeboom van onschatbare waarde Een welkom als ik stilletjes huil |
De NS De telefoon rinkelt 't is mijn jongste zoon staat weer vast zoals gewoon belt vanaf CS en verpinkelt de trein rijdt weer eens niet komt nu weer te laat schaadt meer dan het baat weer 5 euro in het verschiet Heb al alles geprobeerd geklaagd steen en been ging zelfs naar de krant heen maar ben nu toch uitgeprocedeerd Ach weer een bevroren spoor een ongeluk gebeurt niet dat de NS daarom treurt een lesuur dat hij verloor Studeert pas in zijn eerste jaar maar zal dit absoluut niet halen dat is voor hem heel erg balen Komt door de NS zonneklaar Weet de NS wel wat een schooljaar kost? betaal dit uit eigen zak heb het niet liggen in een vak maar dat is ze toch al worst Zelfs ministerie aangeschreven krijg als antwoord "sterkte" dacht niet dat DAT werkte! De NS is het om het even Worden er eindelijk bussen ingezet staat een hele treinlading te wachten regent het eindeloze klachten want 1 bus komt maar net Ze rijden zeggen ze op tijd stoppen alleen buiten het station roepen ook vaak helemaal niets om aan de klanten hebben ze schijt! De wereld is gehuld in mist De wereld is gehuld in mist veel zaken verhullend als men toch eens wist van profiteurs al zakkenvullend verborgen in een rookgordijn schuilt de echte waarheid bija allemaal schone schijn krepeert de halve mensheid Mensen worden gesust met zoetgevoosde woorden maar men koopt gerust wapens voor vele moorden Geld verzameld voor een doel nog steeds niet uitgegeven geeft mij een rotgevoel was toch geven voor te leven? Men troggelt nu nog geld van ons normale mensen spelen op teevee voor held vervullen zogenaamd wensen Hoe komt het dan? Dat honger wordt geleden met het geld van de kleine man zou dit toch worden bestreden? Rente op rente stapelt zich op op ingezamelde gelden verdiensten voor een hoge top dat hoort men zelden Intussen vragen miljoenen hulp reiken duizenden handen wonen in een armoedige schulp in verre vreemde landen Mijn hart is bij hen die in diepe armoede leven wie verheft nu zijn stem dat men eindelijk geld moet geven? |
|
De griepbacil Heb pijn in al mijn botten dan weer warm en dan weer koud je kunt mij niet bedotten is griep die mij gevangen houdt die griepbacil, die kleine rakker heeft op mij geloerd werd eventjes zwakker ben tenslotte gevloerd kilo’s sinaasappel uitgeperst handenvol aspirine genomen dat kreng voelt zich opperbest is in mij blijven wonen kreeg een goede tip neem een cognackie wordt zijn laatste trip is kat in het bakkie wacht ik neem er twee zal die griep wel krijgen drink het heel tevree moet die bacil verdrijven drink de fles maar op wil het zeker spelen heb wel een rooie kop begin maar vast met helen de griep is voorgoed gevaren dat doet mij veel plezier maar kan iemand mij verklaren wat doet die roze olifant hier? |
De roddeltante Ken een roddeltante woont bij mij in de straat zij heeft dat frappante 't is iedereen waarover ze praat heb haar nu te pakken gevangen met haar woord zal haar aardig inpakken zoals een kletser behoort Kocht een tweedehands wagen met centen van de bank kwam ze onmiddelijk vragen kreeg ik een erfenis als dank? vertelde toen onbewogen ik had gewonnen de loterij zij is toen opgevlogen haalde heel de buurt erbij Twee dagen liet ik haar kleppen vertelde toen de werkelijkheid meid, zo ben jij aan het beppen je staat krom van benepenheid Niemand zal haar meer geloven wat ze ook verteld zijn allemaal onderteboven met roddelen is ze uitgeteld |
Duif en duivinnetje Op een dag tijdens ontbijt zag ik twee verliefde duiven zij was lief en klein hij showde zijn mooie pluimen Toonde zijn mooiste kant gaf haar liefdesbeetjes bood haar toen zijn veren hand en zei, jij en ik, wij tweetjes Duif en duivinnetje zijn toen een nestje gaan maken wilden een gezinnetje boven op de daken Na wat getortel en gekroel legde zij vier eitjes hield ze warm die lieve troel soms met zijn beitjes Klonk een zachte krak zag ons duifje trillen in het nestje op het dak lagen heel wat schillen Trotse pa riep "roekoe roekoe" heb 4 baby duifjes is nu een heel gedoe poetst regelmatig kuifjes Het is een leuk gezicht zo’n duiven gezinnetje maak daarom dit gedicht voor duif en duivinnetje |
|
Dat kleine bange molletje Dat kleine bange molletje verstopt zich bij minste geluid kruipt dan altijd in haar holletje durft er dan niet uit maar betreft het haar kindjes is molletje een kleine vechtersbaas dan is ze met niemand vrindjes vijanden gaan vandoor als haas maar iets is totaal anders! straalt hoop en liefde uit ziet niet iedereen als tegenstanders verandert in een kleine guit want jezelf steeds verstoppen maakt je met hopen depressief loopt nu weer te schoppen ze is pittig, ook positief molletje zal veel moeten leren over de mensen en maatschappij maar voor haar zal tij keren ze wordt nu eindelijk vrij! |
De kleine beek Ik ben een kleine beek zacht kabbelend in het bos zo stroom ik week na week langs stenen begroeid met mos maar soms kan het gebeuren dat donkere luchten samenpakken dan ruik je andere geuren hoor je twijgjes knakken een donkere onweersbui zwelt aan zie hoe de druppels vallen houdt beekje op te bestaan is een stroom met watervallen in woeste razernij ontwaakt beekje raast gelijk een wilde stier het bos in al zijn voegen kraakt onvoorspelbaar als een gewond dier maar is de bui weggetrokken zie je de woestheid afnemen leek al dat geweld zo overtrokken zijn er nergens meer problemen verwordt tot een kleine beek vervolgt zijn weg heel bedaard is niets dat er op leek een stroom die was ontaard |
De straatkrantverkoper Je loopt voorbij zonder te denken wilt u misschien een straatkrant kopen? moet er geen aandacht aan schenken zie dan twee ogen die hopen Het was buiten nat,koud en guur verkleumd en rillend stond hij daar krantjes te verkopen uur na uur sprokkelde zijn inkomen zo bij elkaar Altijd een goedemorgen met een lach nooit geen vloek of lelijk woord een vaste verschijning hier elke dag of het nooit anders heeft gehoord Ik kocht een krantje van hem vroeg hem toen :hoe en waarom vertelde zijn verhaal met zachte stem hij was welbespraakt, echt niet dom Vroeger had hij een eigen zaak moest door een scheiding dit verkopen hij zonk,dronk maar al te vaak heeft dit met dakloosheid moeten bekopen Elke dag gaat hij trouw er tegenaan blijft dromen van een eigen bedrijf waarom krijgt hij dan geen vaste baan van motivatie staat hij stram en stijf Wat heb ik eigenlijk zelf te klagen? zal hem nu altijd wat blijven geven waarom zou hij op een houtje knagen? terwijl ik veel meer heb in dit leven! |
|
De bouwrollator Hoor het geluid van keihard werken altijd voor de baas in touw hamerend, borend,slopend, behoren tot allersterksten zijn die jongens van de bouw Maar een bouwvakker raakt ook versleten is op zijn vijftigste meestal stuk bezoekt dan menig fysio en orthopeten werkt zich ondertussen echt een ongeluk Voorbij de hoop op vroeger stoppen de bouw telt dadelijk vijenzestig plus voor menig senior moeilijk te verkroppen zijn blijgemaakt met een dooie mus Moeten nu nog vele,vele jaren trouw ingelegd voor hun eigen VUT. Moge God hun behoeden en lang bewaren ze vloeken en zeggen terecht KUT! Waar is al hun inleggeld dan gebleven? Waarom zijn hun rechten op de fles? Machteloos worden handen omhoog geheven woedend te moeten slikken deze zure bes. Menig rug en lijf is versleten denken ze alleen maar aan: "geen AOW" een ambtenaar kan zittend nog wel zweten maar een bouwvakker kan niet langer mee komt er soms een mooie vinding? Een extra stevige voor de "bouwvakkersbes" een regeringswijze opgelegd verchrikkelijk onding die bouwvakkers moet houden bij de les eureka, ik heb het ei nu uitgevonden Kijk daar staat dat extra stevige onding op terreinbanden wordt men heengezonden een BOUWROLLATOR,de arbo bestendige uitvinding Nu nog een steiger bestendig looprek stalen krukken en veiligheidbrillen sterkte 11 een speciaal bejaarden gekeurd veilig hekwerk maar kan dat ook, zeg nu zelf? Ziet u het al voor zich bevend, bibberend metselend steen op steen timmerend met lichte hamers, geen gezicht! denk minister ;""HOEPEL OP, GA HEEN " Voor mij mag het kabinet vallen Liever nu dan te wachten op reces opstandige kreten zullen in Den Haag schallen Ministers luister naar de oude bouwvakkersbes! Mijn partner is zo een bouwvakker vanaf zijn vijftiende in de bouw piekert, peinst, ligt zo vaak wakker Minister u zet ze in de kou! Deze liefde kan niet kapot! In jouw groene ogen heb ik mij verloren gespierde armen die mij omarmden stevige handen die mij omspanden jij bent zo enorm, ik zo klein toch ozo teder,zacht tegen mij mijn beschermer tegen zo veel kwaad Jij plukte een roos met veel doornen stoorde je niet aan een kras of schram door liefde ging die roos ontplooien Nooit week je van mijn zij je hebt al zoveel moeten slikken hoe hou je het vol bij mij? Ben als een actieve vulkaan jij de koele avondbries vuur en water zo dicht bij elkaar Mijn hart heeft zich geopend voor jou gaat het niet op slot deze liefde kan niet kapot! |
De engelen onder ons Ze leven en werken voor mensen met minder geluk en veel verdriet alles doen ze voor hun wensen teveel uren, dat tellen ze niet groot is hun liefde voor naasten geen jacht naar geld en bezit roep, en ze zullen zich haasten als je om ze verlegen zit hun handen reiken uit naar iedereen vriendschap bieden ze zonder onderscheid aan zijn voor ons een wonderlijk fenomeen laten niemand in de kou staan Gaan met rolstoelers lekker shoppen toveren glimlach op een droevig gezicht helpen zonder klagen met het soppen zijn in goud waard hun gewicht Hebben altijd oor voor mens ellende troosten en verlichten menig verdriet werken stilletjes voor vriend en onbekende zo belangrijk, maar je ziet ze niet Zouden ze ooit er niet wezen? Wie zorgt voor mensen in nood? Eenzamen zou men weer voorbij sjezen in de jacht naar materialistisch brood! Ze hebben geen vleugels, maar zijn engelen een toevlucht voor mensen in het nauw belangeloos warmte en liefde verstrengelen niemand stierf innerlijk van bittere kou De verschoppelingen van de straat Men komt ze vaak tegen staan in zichzelf te praten vaak op hoeken van straten worden door ons doodgezwegen Mensen vogelvrij verklaard soms een beetje in de war spullen in een winkelkar maatschappelijk niets meer waard Liggen onder kranten te slapen bij kou op warme plekken ze hebben hun eigen stekken lopen peukies op te rapen Veel hopeloos verloren verslaafd, veel te ver heen je herkent ze, vel over been te gevaarlijk om te storen heel veel zakkenrollers getrokken door de grote stad centra’s worden steeds voller met mensen die men ooit verga Uit mijn werk kwam ik ze tegen stonden bij de metro ingang was totaal niet bang gaf ze mijn boterham dik belegen Ik kwam met ze in gesprek hoorde over alcohol en cocaine flessen , naalden achter een portocabine ellende door geld gebrek Scheidingen en huisuitzetting geen baan, veel misbruik mishandeling en drugsgebruik ellende geregen aan een ketting Hebben ze dit leven gekozen? Ga eens met ze praten vult op onze hiaten toon begrip voor deze daklozen Overlaten aan hun lot? Negeren en laten kreperen? Wie kan het eigenlijk deren? Zijn toch kinderen van die ene god. Wij hebben alles naar wens ze leven van en op de straat hebben niet alles gekregen op maat vergeet niet, hier staat ook een mens! |
De raaf en de vos Raaf zat op een groene dennentak hield een stuk kaas in zijn bek Reintje kwam langs en dacht;” smak”, daarin heb ik ook wel trek “goedendag”, zei het sluwe vosje “wat ziet u er prachtig uit zie ik daar nu een blosje? Uit bewondering dat ik fluit” “Zo’n fiere forse gestalte is een lust om te zien een verrijking van het schoonheidsgehalte van dit groene bos bovendien” “Maar bij zo’n prachtig lichaam hoort vast een fantastische stem u heeft vast een zangersfaam zing, ik verzoek u met klem” raaf genoot van die aandacht hij was een mooi dier? Reintje zou horen zijn stemmenpracht zou zingen voor zijn plezier Opende snavel voor een lied kaasje viel er direct uit “dat ontneem je mij niet” dacht Rein en sprong vooruit Kaas werd smikkelend opgegeten door een vos met verstand en raaf, laat iedereen weten aan vleiers heeft hij het land De stoplicht-zwerver Zie hem altijd staan staat te wachten bij stoplichten zijn oranje jekker aan klaar om diensten te verrichten Spring het sein op rood huppelt snel en behendig komt door zijn manke poot die was niet schokbestendig Snel maakt hij een gebaar van; even ramen zemen? In 1 minuut is hij klaar kun je hem een fooitje geven Het is voor zijn slaapverblijf voor zwervers en daklozen en wat er dan overblijft een joint met tussenpozen Een automobilist had geen trek in die zwervers manieren hij dacht;’verrek” trok op met zijn “aso”manieren Opzettelijk reed hij hem aan reed door, was niet te achterhalen een been, helemaal naar de maan wie moest dat betalen? Zag toen het zachte hart van die harde Rotterdammers een actie werd gestart men hielp, met veel “Godsammers” Op krukken gaat hij nu door met in zijn ogen “werken” grijnst van oor tot oor als je zijn fooienpot komt versterken |
|
De zwarte meester en de gouden god Machtig is de zwarte koning Een wasbleke vrouw zijn gemalin vol duisternis is zijn woning sterrekinderen zijn gezin Knarsetandend deelt hij zijn machten voert een eeuwenoude strijd Heerst alleen tijdens de nachten van nu tot in de eeuwigheid Hij moet nu gaan wijken Een rood schijnsel lekt over de rand Machteloos moet hij toekijken Naar die beginnende horizonbrand Vurige rode handen Verjagen die zwarte heer Eerst klein, dan alles omspannend Groeit die rode meester steeds meer Woest, rood ,oranje vlammen Kolken samen tot een bol Dagwezens vol verlangen Komen langzaam uit hun hol Hij groeit tot gouden heerser Op het toppunt van zijn macht Soms een tiran, een overheerser Verzengt met verschrikkelijke kracht De zwarte meester ruikt zijn kansen Zachtjes sluipt hij naderbij Beëindigt die gouden dansen Nu heerst de donkere heerschappij Zijn gemalin komt uit donkere dalen Soms heel, gedeeltelijk of niet Bleke gezichtjes van zijn kinderen stralen Het duister zingt euforie De zeepbel Een bel met ontelbare kleuren zo toverachtig, zo vol kracht hij leek gevuld met talloze gekleurde deuren de toegang tot ongelooflijke sprookjespracht In gedachten opende ik die poorten ontmoette elfen en veel meer draken en griffioenen achter elk portaal school nog meer Maar mijn bel was niet voor eeuwig spatte in het zonlicht uit elkaar de beelden houd ik vast heel stevig zeepbeldromen zijn zo wonderbaar |
De soldaten van Neptunus Heer Ze rukken op met tientallen vliegensvlug snellen ze naderbij je hoort hun woeste kreten weerschallen sneuvelen bij de rotsen zij aan zij Reusachtig zijn hun scharen staalblauw hun wapenkleur woeste schuimvlokken zijn hun haren je ruikt hun wilde geur Ik sta heel nietig te kijken een reus walst wild op mij af wil niet wijken, niets laten blijken ga niet van mijn standplaats af Op mij stortend met razende woede zijn hoofd buigt minachtend naar benee geselend als een wilde roede verwatert, wordt dan heel gedwee machtig zijn de krijgers van Neptunus Heer van niets tot wilde stijgers ze blijven komen, keer op keer De kattenrace Een schicht schiet door de kamer Zoem… de trappen op en neer Het galop van vier pootjes Hoor ik keer op keer Twee tellen stilte..... Hup ze barst weer los Het circuit van de vensterbank Planten zijn nu de klos Wroar… over het bankstel Ze ligt duidelijk op kop mijn kast in hoogte genomen De minutenwals in galop Zo gaat het alle dagen Een witte pels schiet voorbij Achter weet ik wat jagen Die dove kat van mij Ze heeft het weer op haar heupen Haar kattenmotor slaat weer aan Zit het zo te bekijken Lachend laat ik ze gaan O jee daar komt mijn kater Nu racen ze saam voorbij Een witte en een zwarte Dat superstel zij aan zij Kan het niet helpen schaterlachend val ik neer Als mijn katten racen is mijn lachen niet te stelpen! |
Donderwolken en stormen Donderwolken en stormen trachten mij klein te krijgen ik leg mij daar niet bij neer verbreek mijn áltijd zwijgen mijn ziel is beroerd mijn geest reikt naar rustige baren ik heb al zoveel ballast vervoerd zoek rust, wil eindelijk bedaren mijn scheepje kraakt en piept in al haar oude voegen heel veel is er uit gekiept maar leek of de golven het terugsloegen ik zoek een stille baai om eindelijk af te meren mijn steven maakt een ommezwaai om naar het daglicht te keren de branding brult in razernij die moet ik overwinnen dan ben ik eindelijk vrij klaar om opnieuw te beginnen De stad is geen gezellige plek meer Loop stilletjes door de stadse straten Zie torenhoge flatgebouwen staan Niemand staat stil om even te praten Alles heeft haast om door te gaan Zoveel onbekende namen Mensen met veel uiterlijk vertoon Nergens meer praten uit openstaande ramen Is dit nu de stad waar ik woon? Mis het praatje met de buren Het klaarstaan voor elkaar Samen stoepje boenen en schuren Altijd stond er ergens koffie klaar Buren zijn totaal onbekenden In de lift staart men wat voor zich uit Een praatje is iets wat men ooit kende Sluit de gezelligheid uit Machteloos zie ik het gebeuren De stad is geen gezellig oord Sluit dan ook maar ramen en deuren Het menszijn heeft men hier vermoord |
|
Dat eerste bakkie koffie Brommerig ontwaken een ochtenhumeur je van het kribbige tonen slaken jij komt net uit je bed Mekkeren op alles en nog wat geen vriendelijke toon ik geef het op ben het spuugzat dit is waar ik mij van verschoon Zonder jouw eerste bakkie koffie ben jij een ongenietbaar mens mopperend hijs jij je in je kloffie maakt je ogen wakker met een plens De koffiepot staat al te pruttelen het aroma komt je tegemoet ineens loop jij niet meer te tuttelen alleen de geur al doet je goed Al na die eerste paar slokken verander je op slag van chagrijnig naar beminnelijk ongelooflijk, als ik het zelf niet zag Nu ben je geen grote brombeer maar zelfs een aangenaam mens mijn eigenste liefste teddybeer en dat is wat ik eigenlijk wens! Die lummel met dat kleine hartje Met grote stappen beent hij voorwaarts Voor zijn lengte doet men een stap opzij Hij wijkt nooit een pas zijwaarts Het is een reus als je hem ziet van dichtbij Hij buldert met grote woorden Bezit een enorme lichaamskracht Wee degene die zich aan hem stoorden MAAR IK KEN HEM O ZO ZACHT Gaat door het vuur voor alle dieren Houdt niet van onrecht tegenover klein en groot Doet alles om een glimlach te versieren Werkt zich voor zijn gezin bijna dood Ben een dwergje bij zijn grote verschijning Doe twee stappen bij 1 van hem Kom amper tot nekhoogte Praat met een heel zachte stem Beschermend legt hij zijn arm op mijn schouders Spreekt mij moed in bij verdriet en pijn Troost bij zoveel moeilijke momenten Een traantje rolt als hem raakt zoveel pijn Die lummel met dat kleine hartje Zo lief en zacht maar ook zo groot Die combinatie dat verwart je BEN TROTS OP JOU ALS ECHTGENOOT! |
Die zachte kattenaai Af en toe schiet ik vlammen Weet ik mij geen raad Ben ik flink aan het drammen Voel ik mij machteloos en kwaad Het is zo moeilijk te accepteren Dat sommige dingen niet meer gaan Het tij is niet meer te keren Ik verbijt en voel een traan Maar dan zijn er mijn katten Ze voelen mijn verdriet Ze komen dichterbij die schatten Begroeten mij met hun miauwend lied Eentje kroelt met mijn benen De ander vlijt zich op mijn schoot Mijn boosheid is dan zo verdwenen Zachtjes tikt een kattenpoot Moet ze aaien en strelen Ze zijn zo lekker zacht Hun gespin doet mij helen Geeft mij steeds weer kracht Deze marionet knipt haar touwtjes door Ben het zat om te dansen naar andermans pijpen te doen wat men het beste voor mij acht laat staan dat ze mij willen begrijpen zien wat er verstopt zit achter mijn eeuwige lach Wil niet meer zijn een marionet aan een touwtje altijd maar te worden gestuurd ben een zelfstandig, eigenzinnig vrouwtje al dat doen alsof heeft mij lang genoeg bezuurt Heb nu een schaar gevonden knip alle touwtjes door lik mijn opgelopen wonden MAAR IK LEEF EN GA DOOR!!! De zwerver Hij loopt in zichzelf te praten Zijn kleren zijn hem veel te ruim Snuffelt in van wat mensen achterlaten Hoort bij het aardse schuim Hij stinkt, oogt ongewassen Zijn huis is een doos, een vuilniszak Sjouwt rotzooi mee in plastic tassen Is het toonbeeld van een menselijk wrak Als patiënt te min bevonden Als naaste niet geaccepteerd Op straat likt hij zijn wonden Ziet dan niemand dat hij crepeert? Mensen lopen door met rasse schreden Gaan de confrontatie niet aan Snellen naar hun warme huizen Willen niet denken aan hem zonder naam De maatschappij is hard geworden Wie anders is telt niet meer mee We hadden ooit gevoelens maar die verdorden In onze huizen met luxe en tevee Het zijn toch mensen, onze naasten Schepsels van vlees en bloed Denk daar eens als we naar ons werk haasten Een beetje aandacht doet zo veel goed |
Dat vraatzuchtige beest Een allesverslindend iets houdt mij gevangen zuigt mij naar beneden telkens weer dooft zo vaak hoop en verlangen als ik poog te ontsnappen keer op keer Een gevecht voor leven alle dagen kreten gesmoord in mijn geest stel steeds weer die "waarom" vragen vecht tegen dat vraatzuchtig beest Hoop,vreugde, liefde, plezier in het leven dat vreet hij dagelijks op kan alleen maar duisternis geven Maar ik knok, geef niet op Het "willen" normaal te leven een lichaam dat doet wat ik zeg geluk uit duistere gedachten zeven Is dat voor mij weggelegd? De club kreuk en deuk Dinsdags zie je ze allemaal tesamen zoveel vrouwen met een enkele man ze kennen elkaar bij namen zijn tesaam een geweldig gezellig span Warm water spartelen is hun passie Marry houdt de boel in bedwang zijn net een stel puberende tieners geinen wel een heel uur lang Steunen elkaar in moeilijke dagen of als iemand het even niet ziet nooit hoef je tevergeefs om vriendschap te vragen Vijandigheid... dat kennen ze niet Oud en jong in een vrolijke bende toch delen ze een gezamelijke pijn maar reuma hebben is geen zonde als je er maar voor elkaar kunt zijn! Dat kerstgevoel, dat onbestemde Een warm gevoel van binnen Krijg je niet van al dat eten en cadeaus Het is iets waar je zelf mee moet beginnen Denk daar eens na bij die heerlijke bordeaux open die deur van je hart Voor mensen die je nooit kende Eenzaam en gevuld met smart Temidden van heel veel kleine ellende Geef en je zult ontvangen Dat is toch wat we hebben geleerd? Geldt toch voor alle rangen Dat te proberen is toch niet verkeerd? Vrede op aarde voor alle mensen Dat is te groot te kolossaal Maar kunnen wij ons dan geen klein begin wensen? Een minuscule start voor ons allemaal! |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
