|
|
|
|
|
| Hieronder meer fantastische toppertjes die zeker de moeite waard zijn! |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Ach het is maar een duif ! Stond te wachten op lijn zes Zag daar een stelletje jonge duiven Speelden daar, deden stof op stuiven Leek wel een jonge duiven congres Ik genoot van dat vrolijke gedartel maar owee wat kwam daar aan? hoorde de signalen al klingelend slaan toen was er een wild gespartel Een jong duifje was blijven staan zocht een uitgang onder de tram ging zijwaarts en zat meteen klem het was gedaan met zijn bestaan! Een kreet kwam uit zijn kleine keel hij werd finaal door het midden gesneden direct dood, gelukkig niet veel geleden kon niet kijken, was mij teveel Ach het is maar een gewone duif! zei men, en haalde schouders op mijn ogen traanden ,voelde een brok harde onverschilligheid,om die kleine kuif! Alleen maar elkaar Onze ouders zagen ons niet zitten maar we vochten voor elkaar ondanks al dat onherroepelijke vitten boksten we het toch maar samen klaar We kenden veel verdriet en armoe moesten vaak leven van statiegeld alles hadden we achtergelaten we begonnen met niets, geen ene rooie cent Een kleintje binnen een jaar geboren de babykamer op de pof we lieten ons door niemand storen ons geluk was totaal geen sof Nu hebben we twee grote zonen zij gaan nu hun eigen weg in hun laat zich onze liefde zich tonen nee, we deden het echt niet slecht Het mooiste gaven we mee voor hun verdere leven dat is liefde en houden van elkaar leren het geluk uit kleine dingen te zeven dat is het "werkelijke streven naar" Als je het niet meer ziet zitten Als je denkt "ik zie het niet meer zitten" Voel je je zo moe en leeg vandaag Wil je wegkruipen en het liefst alleen maar pitten Zie je alles als een plaag Dan is er altijd iets wat je gaat boeien Je donkere gedachten eventjes verjaagt Een kracht die jou helpt die sombere muizenissen te snoeien Zonder dat je daarom ooit hebt gevraagd Een fragiel bloemetje op harde bodem Spierwit, zo klein en wonderschoon Houdt stand tegen schrale winden Voor velen is dat zo normaal en gewoon Ik heb bewondering voor dat kleine witte klokje De bode van een lente die snel komt Ondanks wind en regen klingelt haar bel hoopvol aan haar stokje Stoppen met bloeien is iets wat zij verdomt Voor mij het symbool van vechtlust Dapper maar ozo klein Ze bloeit door,dapper en bewust Laat zien dat je klein ook heel sterk kan zijn |
Als twee katers vechten om een............ Hoorde een geblaas en gekrijs was op het dak van de schuur twee katers bliezen bijna vuur vlokken vlogen rond zwart en grijs Was voor een schattige krolse poes verhefte klagend haar vraag naar katers die kwamen graag vochten ook om haar die snoes mijn oude kater keek dit eens aan waagde zich niet aan dit gevecht had het tegen de jeugd toch beslecht kroop stil achter de bosjes vandaan Strekte zijn staart recht omhoog met een bochtje om het vechtende stel recht naar de poes die zag hem wel deed het op een manier die er niet om loog poesje was helemaal voldaan de katers knokten nog heel even moesten toen het nakijken geven snoesje was tevreden al naar huis gegaan al ben je oud en niet zo snel weet dat je soms niet kunt winnen schiet je heus wat te binnen met slimheid kom je er wel Allerzielen/ stil gebed Flakkerende kaarsen verlichten de muren Orgelmuziek speelt een droevig lied En ik, ik zit naar jouw kruisje te turen Voel mijn keel dichtknijpen van verdriet Had nooit verwacht dat het mij zo zou raken Zit hier met een brok in mijn keel Moet zelfs het meezingen even staken De emoties worden mij veels te veel De tijd is voorbij gegleden Er is alweer een jaar voorbij Jij was toen moe gestreden Sliep in, kwam niet meer bij Wil nog zo graag met je praten Vertellen hoe mijn jongens het doen opvullen die herinneringshiaten je omhelzen met een dikke zoen Zit alleen in de banken Niemand van de familie is erbij zit in mijn eentje te janken In gedachten zie ik jou en Wim aan je zij Troost me met dat weten jullie zijn nu weer bij elkaar Maar Ma, ik kan je niet vergeten ik droog mijn tranen en staar... Zal nooit de kerkdeur platlopen ga zoals gewoonlijk mijn eigen gang maar in stilte blijf ik hopen op een weerzien bij mijn laatste levensgang |
Afscheid Donkere ogen kijken mij aan te zwak en te ziek om te lopen op genezing echt niet te hopen beslissen om je te laten gaan mijn kameraadje in het leven ik kan je niet laten lijden te moe om zelf te strijden moet je je verlossing geven in mijn schoot lig je te spinnen de prik wordt nu gegeven even voel ik je lichaam beven wat moet ik zonder jou beginnen! Ach vent stik! Mag ik even? Nee nu niet. Kun jij mij? Geen tijd. zou je mij? Ben nu bezig. Wil jij mij? Kan nu niet? Pak je even? Je stoort nu. He, geef mij die.... Ach vent stik! Als de woeste rivier van lust verwordt tot een kalm stroompje. Wanneer die enorme honger naar elkaar bijna is gestild. De gedachte aan vrijen niet meer is dan een zalig droompje. Betekent dat dan de liefde is verkild? Ouder en tammer geworden Erotiek is belegen en gerijpt Ontembare driften staan niet meer op onze uithangborden We zijn ouder, dat is de realiteit Die liefde is gegroeid naar een nieuwe dimensie Respect en geven om elkaar Passie speelt nog steeds die zoete melodie Al ben jij al Abraham en ik Saar Samen naar ouderdom groeien Mijn hand pakt de jouwe vast Op onze leeftijd kan volop de liefde bloeien Zie de jaren niet als last |
|
Alles negerend, blijft Den Haag rijk verdienend zitten Den Haag groept weer bij elkaar ze willen er niet uit blijven zitten, dat is klaar Een duidelijk nee negerend roepen commissie na commissie bijeen luisteren niet, zijn niet praktijk lerend Zoveel onkunde, zoveel zakken vullen Nederland gaat sociaal kapot maar ze blijven zitten en lullen Een salaris waar ik alleen van kan dromen verdienen ze slapend op hun werk vangen geen wind als hoge bomen. Alles wat we hadden aan zekerheid hielpen ze om zeep in dit kabinet zijn tijd Ze zullen er niet veel van merken hun portemaonnaie wordt dik gevuld denken echt niet aan de minder sterken Is dit nu een volksvertegenwoordiging? Zeggen ze wat bij ons leeft? Bij elke beslissing van hun, sta ik stil en beef. De armen weer aan de viskoppen we moeten weer terug naar de slavernij handje ophouden, dank u en glimlach erbij. Geld heeft macht in handen wat niet rendeert gooien ze overboord zijn zo graag het haantje van alle landen Bitter is de nasmaak zorgen nemen overal toe wanneer doet men iets, is men dit beleid moe? |
Aan hen doneer ik met een goed gevoel Kan zo vaak benadrukken Vertel het aan iedereen we leven op deze wereld echt niet helemaal alleen Rijk en arm zo slecht versnipperd Welvaart op een grote hoop meerderheid krepeert in ellende tv werpt het in je schoot Zuiveren ons geweten door te geven aan het goede doel zakken dan terug in de kussens van onze pluche stoel Geven van arme mensen in rijke landen wat bereik je daar nu mee komt bij rijke mensen in arme landen daar zijn we mooi klaar mee! Leiders proppen vol hun zakken van het gegeven goed oorlogswapens te gaan kopen ze lachen zich kapot, hoor het goed Verder gaat het hongeren en sterven van de echte mensen in nood hun hoop voorgoed in scherven wachtend op de stille, onvermijdelijke dood Centen worden vastgehouden beleid is een gruwelijk wanbeheer wie kan ik nog vertrouwen vraag ik elke keer Volsta niet met mooie woorden geef aan een erkend goed doel Leger des Heils helpt naar behoren aan hen doneer ik met een goed gevoel |
Alleen de nacht die mij hoort Moet voort, moet voort zoveel dingen nog te regelen geen tijd, alles stoort Anderen die op mij leunen dat sterke van mij maar inwendig moet ik kreunen Rug rechten, tranen verbijten wees sterk, laat je niet gaan verbergt wonden die openrijten Hollend, alsmaar door de molen staat nooit stil alleen de nacht die mij hoort Akelige jeugdherinneringen Akelige jeugdherinneringen nu ze ouder wordt komen ze steeds meer enge, lelijke dingen ze ziet ze helder keer op keer Die donkere zolderkamer een kind, zo enorm bang die grote grijpgrage mannenhanden ze wil gillen maar weet dat dat niet kan Gretige, hongerige volwassen ogen een kinderleven in de kiem gesmoord wie zou haar nu toch geloven? Haar kinderstem werd niet gehoord De dader,oppermachtig,terroriseerde was altijd zeer nabij hij had macht en profiteerde deed haar schuldig voelen ook erbij Gebrandmerkt voor het leven haar schaamte droeg zij met zich mee niet in staat om liefde te geven complexen bij de vleet Nu is zij volwassen de dader is nooit bestraft verjaring speelde haar parten onrecht gedaan aan haar kinderhart! Hij leeft voort,zij is gebroken lachend ziet zij hem gaan met vrouw en vrinden zorgeloos lopend zolang hij leeft, zal zij nooit vrij verder kunnen gaan |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
