Zo maar voor jou
Vol verlangen zie ik naar je uit,
zo ver maar toch dichtbij.
Je zachte handen,
ogen vol van liefde
stralend van geluk.
In de wetenschap
je straks weer te
ontmoeten
kan het vandaag toch niet
meer stuk.
Een roos voor jou,
van Valentijn,
uit
liefde onbegrensd
zo louter en zo
puur.
Ik kijk weer naar de aankomsttijd
en
doet mijn hart versmachten.
Helaas nog eventjes geduld
nog maar
een uurtje wachten.
|
Zelf kennis
Ben ik degeen die mijn liefde moet verklaren,
ben ik het die een geëffend pad moet gaan?
Ben ik degeen die weloverwogen woorden
tot zinnen moet vormen
om geslaagd het
leven te verstaan?
Ben ik het die moet omzien
naar de mooie
dingen in het leven
en daarvan weg moet geven?
Ja, dat zou best eens kunnen zijn.
|
Zijn eerste glimlach
Slechts enkele weken oud
in een wereld
vol van verwondering.
Oogjes als brandende kaarsen
als herkenning.
Een glimlach
als de glans van een diamant,
kostbaar en vertederend opgeslagen
in het moederhart,
brandend van ongekende
liefde.
|
