Vlammend kaarslicht
Boven alle schijnsels in het leven
brandt een kaars met gloeiende vlam.
Als een teken van niet begrepen vrede.
Trachtend dit te doven
door onbegrip en
geweld.
Oorlogen op het beeldscherm
als normaal ervaren
en nieuws niet meer
hoorbaar,
vertaald in beelden
van pijn
en verdriet.
In het raamkozijn staat een kaars
als
een teken van vrede.
|
Vrede op aarde
Een melodie welt op,
nu nog de woorden zoeken,
over kerst of aards bestaan,
een kindeke in doeken.
Het moorden op de velden
waar eens de herders lagen
hoe langer ik er over denk
hoe meer dan duizend vragen.
Verzonken in mijn muzikale brein
tracht ik te componeren
mineur krijgt steeds de overhand
waarvan misschien te leren.
Opnieuw de balkjes uitgezet
om er de noten te noteren,
gedrevenheid tot schepping
is steeds opnieuw proberen.
Ik hoor de klanken van een lied,
een melodie van waarde
en ieder van ons
zingt het straks weer mee;
"Vrede op aarde"
Verheugd en blij zijn mijn gedachten,
wat mag en kan ik als
solist
nu toch nog meer verwachten?
|
|
