Moeder
Haar handen waren als fluweel
ondanks het stramme.
De ogen vermoeid door de jaren,
het lichaam gekrompd
geen weerstand meer te bieden.
Door ziekte overmand
wachtend tot de horizon zich opent
met zicht op het
beloofde land.
Een flauwe blik, nog teder,
vol van liefde
voor alles
om haar heen.
Wil mij nog van alles vertellen,
doch
niet meer te verstaan.
Bij het aanschouwen
van dit hoopje mens denk ik,
mam je mag van mij wel gaan.
Haar handen zijn weer als fluweel,
vol vertrouwen
ineen gevouwen.
Moedig, onbekommerd
voor hetgeen
geschiedt.
Zo'n moeder blijft je,
je hele leven bij
en haar vergeten
doe ik niet.
|
Mijn alfabet
Ik heb een zak vol letters
van a tot z
en nog veel meer.
Ik zie er punten tussen en komma's
keer op keer.
Ook vele dubbele gevonden
en haakjes links en rechts
een euro teken en een plusje
en ook één hekje slechts.
Een teken om te stoppen
een sterretje bovenin,
een
isje en een streepje
ik raak er aan gewend,
o ja, ook
nog een dollarteken en een procent.
De cijfers mag ik
niet vergeten
want daar ligt vaak geluk
en win je
daarmee dan de lotto
dan kan het niet meer stuk.
Wat vreemd dit alles op te sommen
als hobby en
vermaak,
maar bij verkeerd gebruik
is het wellicht
raak.
Ik spel veelal mijn woorden
voordat ze het
daglicht zien,
want even een klein foutje
men houdt
het voor gezien.
Zo is ons alfabet gereedschap
soms scherp en
uitgekiend
voor ieder doel beschikbaar
en voor't
gemak
je kan er niet genoeg van krijgen
steeds
weer een volle zak.
|
|
