|
Een wereld waarin wij leven
|
|
Langs de rails van het leven
(London 7 juli 2005)
Bloed, zweet en tranen. Dood en verderf
in de metro van ons leven.Duivelse
plannen te beramen en onschuldigen
gewetenloos het leven namen
De rails gekromd, verbogen. Een tunnel
zonder zicht naar 't levenslicht.
Wat zijn dat toch voor mensen die door
hun geloof bezeten niet beter weten en
moorden uit de naam van hun profeet
die Allah heet.
Vragen die ons meer en meer benauwen
en straks geen Moslim meer vertrouwen.
Je moet als mens toch beter weten en
dit scenario vergeten.
Samen door de metro van het leven en
wens daar naar te streven. De laatste
regel van dit gedicht blijft; De hoop
en zicht op levenslicht.
|
|
|
Hieronder treft u op alfabetische volgorde mijn gedichten aan, klik op de letter van uw keuze
|
