Gebed van een junk
Weggedoken onder een trap op het station,
verscholen onder een dekbed van karton
ligt hij daar.
Denkend aan vervlogen tijden,
hoe genegenheid
en vreugde
hem heel dierbaar waren
in een huis waar homogeen een password was.
Nu niet meer welkom door zijn verslaving,
"je komt er niet meer in".
Vermoeid sluit hij zijn ogen
en bidt zoals
het hem eens is geleerd.
"Lieve Vader in de hemel
wat doe ik toch verkeerd ",
waardoor kwam ik toch in verval " ?
Wachtend op een antwoord
dat toch niet komen zal.
Verward en tastend naar zijn spuit
en ziende
wie hem nu omringen,
kan hij niet op antwoord
blijven wachten
en is ook niet af te dwingen.
Haastig loopt men hem voorbij,
geen tijd,
geen oog
of enig blijk van medelijden,
op weg naar huis.
|
Goede morgen
In een diep verzonken slaap,
moe van
alle dagelijkse dingen
hoor ik kinderen
vrolijk zingen.
Tromgeroffel dichterbij
door het driftig
springen van de stokken.
De tamboer-maître
achterovend leunend in
stramme pas,
bepaalt de swing.
Geen Mozart, Hayden of Bizet,
maar andere
vrolijke klanken.
Diep in het kussen gedoken
en van niets
wetend
hoor ik haast alle instrumenten
en
ontwaak in een nieuwe dag,
een dag vol
van muziek.
|
Geen genade
Wachtend in de dodencel
op het
breken van het hart.
Slepende voeten door het brandende
zand,
vluchtend naar elders.
Vluchten waarheen?
Doorgestuurd naar oorden van armoede.
Haat en onbegrip als een bom
tussen
onschuldige kinderen.
De deurbel klingelt haar vrolijke klanken
"Heeft u iets over voor…..?"
"Nee, dank u."
Genadeloos sluit de deur van het leven.
|
Gewoon een partituur
Een blad vol met noten,
kruizen en mollen
als een gedicht samengevoegd
tot een
harmonie
van schoonheid en klankkleur.
Wegdromend in de klanken
verborgen tussen
de maatstrepen.
Al luisterend te beseffen
dat iedere muzikant
zijn partij dient te spelen.
Muziek als poëzie,
waarin alle instrumenten
mogen opklinken tot uitvoering
in al zijn
schoonheid en facetten
|
Geslaagd
Geslaagd, de schooltas aan de vlaggenmast
versierd
met rood, wit, blauw.
Eindelijk behaald succes,
het komt niet meer zo nauw.
Voor sommigen een nieuwe start
om weer opnieuw te
gaan studeren,
voor anderen een eerste baan
en die
maar uit proberen.
Een wereld vol verandering
waarin men ook wil slagen,
geen huiswerk meer of een docent,
geen antwoorden
op vragen.
Echter, over blijft er nog een wens.
Bij alles wat men
doet,
probeer te slagen ook als mens.
|
Gebed
Gevouwen handen, gesloten ogen,
woorden en woorden aanéén geregen
in het vertrouwen op een luisterend oor.
Wensen en nog meer wensen,
vergeten
te geven, vergeten te danken.
Open ogen en handen
wachtend op
de uitkomst.
Een stamelend Amen.
|
