Een lege vaas
Een kristallen vaas,
leeg en schitterend
in de opgevangen zonnestralen.
Levende kleuren ontbreken
in het boeket
van het leven,
wachtend op de samenstelling
ervan.
Hoop en liefde samengevoegd,
door handen die
kleurrijk vullen
in een kostbaar leven.
|
Een foto
Geel en verkleurd vol krassen.
Een herinnering uit een lang verleden,
oproepend de beelden van dat moment
als nieuw in de gedachten.
Gekoesterd het verleden als het heden.
Een herinnering,nog zo dichtbij.
|
Eetcafé
Genietend van een heerlijk maal,
geroezemoes van vele stemmen
aan tafels en de bar,
was het wel
even wennen.
Leunend, kleurloos, zichtbaar
aangeschoten
en door Bacchus
ruimschoots overgoten.
Diep verzonken in gedachten
en
niets helders te verwachten.
Was dit een vluchten door verdriet,
of heel veel dorst, ik weet het niet.
|
Een blanco vel
Een blanco vel nog onbeschreven wachtend
op de vruchten uit mijn pen.
Ik heb een keuze uit wel duizend woorden
het zit in het bloed of in het gen.
Iets uit het diepste van het wezen
toe te vertouwen aan het papier,
zinvol het toch maar op te schrijven
mogelijk ook tot andermans plezier.
|
En de aarde beefde
Een korte schok van enkele seconden.
Huis en haard verwoest,
veel doden en gewonden.
Men neemt er kennis van en denkt,
dat is een
catastrofe,
ver van mijn bed
en dat is toch maar boffen.
Een actie op tv moet dan het leed verzachten,
maar het verlies van dierbaren
doet men in
een intens verdriet versmachten.
Even staan wij er bij stil
maar willen het
eigenlijk niet weten,
het is immers ver van ons
dus snel maar weer vergeten.
|
|
