Zomergedachten…
Warme zomer
Gloeiend zand
Helmgras waait
Zeegolven bruisen
Warme zomer
Verkoelende zee
Bladeren in de schaduw
Onder de brandende zon
Warme zomer
Avondzon gloeit
Nachtelijke verkoeling
In een stervende zon
|
Zwevend..wij..samen...
De liefde laat ons zweven
Op wolken rond dolen
Samen laten wij de liefde beleven
Ver van het rumoer verscholen...
Steeds verder laten we ons gaan
In een oase van passievuur
De liefde vult ons vurig bestaan
Onze lichamen laten smelten dit uur...
De liefde laat ons de passie beleven
Twee lichamen die hunkerend voelen
Afdalend in een voortdurend zweven
Wetend wat liefde voor hen zal bedoelen...
|
Zomer?
De zomer lijkt nog zó ver weg
Wolken plagen de korenblauwe hemel
Regen laat zich door de wolken druppelen
De zon krijgt geen kans om zich te warmen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Het zonlicht verscholen achter wolken
Verlangen naar blauwe luchten
Waar de zon ieder zal laten verwennen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Stranden die in leegheid treuren
Zal de zon de strijd met de wolken verliezen
Of zullen de grauwsluiers ten onder gaan...?
Zon..laat je zien we missen je...
|
Zoet is onze liefde…
In de schemering van de avond
Laat je jezelf zien
Het zachte licht
Schijnt over je prachtige lichaam
Je loopt geruisloos naar mij toen
Mijn ogen volgen elke beweging
In de schemering van de avond
Sta je heel dicht bij mij
Onze ogen verdrinken in liefde
Harten die bonzend kloppen
We raken in zinderende opwinding
Zonder dat we elkaar aanraken
In de schemering van de avond
Staan we samen
Heel dicht bij elkaar
Gek van verlangend genot
Om samen te smelten
In een oase van liefde
In de schemering van de avond
Laat jij jezelf aan mij los
Ik mag je minnares zijn
Hunkerend geef je mij je lichaam
In een alles verzengende
Zalige sensuele lange nacht
|
Zwarte sluiers
"Ga mee"...
Fluisterend roept de dood je
Zijn zwarte sluiers omarmen je
Hij tilt je zacht uit het licht
"Ga mee"...
Fluisterend roept de dood je
Zijn zachte stem glijdt door je heen
Hij tilt je in het schip van vrede
"Ga mee"...
Fluisterend roept de dood je
Geduldig sluit hij je koude ogen
Tilt je op in je doodsgewaad
"Ga mee"...
Fluisterend roept de dood je
Zijn donkere stem streelt je lichaam
In zijn zwarte sluiers voorgoed gevangen...
|
|
