De wieken…
Met zijn grote houten armen
Draait de reus om zijn as
Als de wind speelt met de wieken
Is de molen in zijn sas
Het krakende geraamte draait
En wiekt op de spelende wind
Strak is het gebonden zeildoek
Wat zich tegen de latten vastbindt
Langs de uitgestrekte horizon
Staat de houten reus majestueus te zijn
In het spel van de opkomende wind
Maken de houten raderen het meel weer fijn
De wind
Een warme avond
Fluweel zacht
Ruist de wind
Door het open raam
Over onze lichamen
Heerlijke verkoeling
Na een zalig samenzijn
De nacht is lang
Geduldig is de zachte wind
Die ons heerlijk verwend
In ons liefdesspel
Als satijn zo zacht
Laat de wind zich ruisen
Over onze verliefde lichamen
In de schemering van de morgen
Zweeft de wind
Fluweel zacht
Door het open raam
Verhuld zich nog een keer
Om onze slapende lichamen
Todat de zon op komt
Glimlachend waait de wind weg...
|
De weg alleen…
Donker is de weg alleen
Alle woorden zijn in stilte opgelost
Jij die alles achter je liet
Eens de kleuren schilderde
Van liefde in alle prille schoonheid
Donker is de weg alleen
Eenzaamheid is nu de pijn
In lijden van liefde doodgebloed
Als zand glijden de herinneringen weg
Niets is nog wat jij samen had
Donker is de weg alleen
Voelend de tranen opkomend
Niemand heeft het zout geproefd
Het gevecht is van jou alleen
Jij...die alles achter liet...
|
Dezelfde liefdes…
We hebben hetzelfde lichaam
Allebei zijn wij een vrouw
Toch is er een onbekend gevoel
Een vreemd verlangen naar jou
Het verlangen jaagt door mijn lijf
Dat ik helemaal niet kan verklaren
Je ogen flirten een ongekende dans
En ik kan je alleen maar aanstaren
Langzaam sluip je om mij heen
En laat je vingers strelen over mijn huid
Dit gevoel is nieuw en zó intens
Onze lippen raken elkaar zonder geluid
Mijn lichaam hunkert naar je passiesmaak
En laat mij vlinderen door jou schoonheid
In een oase van verleiding neem je mij mee
Naar een nieuwe ontdekking van bekoorlijkheid
Deze wereld van liefde is mij nog zo vreemd
Maar het geeft mij toch een heerlijk gevoel
We vullen elkaar aan in ons diepste vrouwzijn
Dit genot is zalig, precies zoals ik het bedoel…
|
Dag wereld…
Ik heb van de wereld afscheid genomen
Het licht zal mijn lichaam meenemen
De strijd tussen pijn en verdriet is gestreden
Ik ga mijn leven aan de aarde teruggeven
Ik heb van de wereld afscheid genomen
Zacht geniet ik van heerlijke muziek
De pijn is overgegaan in het sterven
Ik ga de doodsrivier spoedig oversteken
Ik heb van de wereld afscheid genomen
Nog één keer kijk ik in je betraande ogen
Omarm je heerlijke lijf nog eenmaal
Dan ga ik nu mijn reis alleen verder
|
Dierlijke wellust...
Je staat bij het open raam
Mijn ogen laten zich dwalen
Langs je goddelijke lichaam
Heerlijk om daar af te dalen...
Je borst zo heerlijk zacht
Mijn ogen willen je verleiden
Je oeverloos beminnen vannacht
Deze spanning is zalig voor ons beiden...
Je weet dat ik schaamteloos naar je kijk
Mijn ogen willen je laten beminnen
Je glimlacht als ik door je haren strijk
Langzaam laat je het spel beginnen...
Je neemt mij mee in een zalig plezier
Mijn lichaam rilt als je mij hevig kust
Vol genot in sensueel vertier
We vrijen met dierlijke wellust...
|
De zee…
De zee
Een plek om even stil te zijn
De zee
Die rust geeft om jezelf te zijn
De zee
Een symbool van kracht
De zee
Die je meeneemt in de branding
En al je boosheid, angst vertaald in de bruisende golven
De zee
Brengt kalmte bij het keren van het tij
De zee
Een oase van sereen
Het ontsnappen aan deze dwaze wereld
De zee
Het spelen van de golven
Je gedachten geef je vrij spel…
De zee
Zo oneindig mooi…
|