Bloedend hart…
Scherp stekende pijnen
Vlijmen het bloedende hart
Nooit zou onze liefde doodgaan
Samen zou het zo volmaakt zijn
Niemand zou ons uit elkaar halen
Deze liefde gaf ons lentebloemen
Warme harten klopten in passie
Samen mochten we liefhebben
Nooit zou onze liefde doodgaan
Dat fluisterden we ons zelf in
Scherp stekende pijnen
Vlijmen het bloedende hart
Ineens haalde de dood je op
Zomaar oneerlijk gemeen
Niemand mocht dat immers
Deze liefde gaf ons najaarsbloemen
Huilend strooide ik die uit
Over je graf van leegte
Nooit zou onze liefde doodgaan
Samen zou het zo volmaakt zijn...
|
Bruut geweld…
Zij zwalkt door de verlaten straten
Al het menselijke is uit haar leeggeroofd
Wild rukten handen de kleren van haar lijf
Haar leven in een seconde van tijd uitgedoofd
Haar schoen is zij verloren in het gevecht
De tranen zijn stille getuige in haar bevlekt gezicht
Een schamel kledingstuk hult haar blote lijf
Totaal verward doolt zij eenzaam rond, het lieve wicht
Zij zwalkt door de verlaten stegen
Op zoek naar haar eigen identiteit
Niets heeft zij nu meer te verliezen
Alle normen en waarden is zij kwijt…
Bedrog...
Ik lees het in je ogen
De liefde geef je haar
Je hebt mij bedrogen
Een koers die je nu vaar
Je leugens krijgen een gezicht
Ik voel de pijn van verdriet
Een ander waar je nu voor zwicht
Waarvoor je mij nu achterliet
Ik lees je afkeer in je ogen
Je hebt je keuze gemaakt
Wat heb je mij bedrogen
Mijn liefde ben ik kwijtgeraakt.
|
Bloeiend koren…
Tussen de korenhalmen
Rijpend in de zonnestralen
Zie ik je verliefde ogen
De tijd staat ineens stil
Liefde heeft geen tijd
Je huid glanzend in de zon
Geeft mij een heerlijk gevoel
Verliefd tussen de korenhalmen
Warm je mij met een kus
Nu even niets..alleen elkaar
Liggend tussen de korenhalmen
In strelingen passie bloeiend
Je hier zó dicht bij mij
Voelend je zachte mond
Kussend elk deel van mijn huid
Tussen de korenhalmen
Omarmen wij de liefde
Beminnen elkaar in oneindigheid
Het late zonlicht streelt ons
Nu even niets..alleen elkaar
|
