Verbijsterd Wreed werd ze weggerukt van de aard Daarna verbrand Werd dan ook niet opgebaard Verbijsterd lees ik dit artikel in de krant Ontroerd leg ik ze aan de kant Flarden van beelden dienen zich aan Het einde van een jong bestaan... Ingezonden door: Jo Robroek Beste vriend Ik heb een beste vriend Eentje die er altijd voor me is Eentje waar ik alles samen mee beslis Die met mij vecht tegen alle ellende Ook al is het in mijn hoofd een bende De stem die zecht om door te gaan Zijn stem zal altijd naast me staan Hij laat mij nooit alleen en houd me op de been Als een rode draad loopt hij door mijn leven Hij, door mij zelf gegeven Mijn vriend mijn innerlijke kracht Die met mij huilt die met mij lacht Ingezonden door: Nadine Warrigheid... Gebeurtenis en tijd door elkaar Nu eens veraf, dan dichtbij Niets op een rij Alles door elkaar Almaar... Ingezonden door: Jo Robroek Als winden worden tot orkanen regen het hele land besproeid zal ik mij toch een weg banen naar haar die mij steeds weer boeit. Als reuzen in de wouden vallen onder dit geweld zal mij dat niet tegenhouden omdat liefde daarboven is gesteld. Maar mocht je mij verlaten voor die ander met dat vele geld dan kan niets mij meer baten dan ben ik uitgeteld. Ingezonden door: Piet van der Waarden Onherbergzaam Het is een wazige stad die mijn blik niet omvat want alles vloeit samen Het regent al wat maar mijn gezicht is al nat van de tranen Kwam de duisternis maar haar teder gebaar deed mij vervagen Dan hoefden de scheuten van pijn die nauw bedwongen zijn niet door mijn lijf te jagen Waar is de plaats die ik niet weet om je over te geven aan het leed? Waar je ongezien en ongehoord ongeremd en ongestoord luid kunt gaan weeklagen..? Ik moet stil mijn leed meedragen door de wazige stad en het regent al wat maar niet genoeg om te huilen... En mijn hart staat op springen in dit druilen... Ingezonden door: M. Bodelier Gevoelens Het gevoel Iemand houdt van je Een doel voor je leven Daarom die warme gevoelens Emoties, besef Je bent belangrijk Dat is hoe ik kijk. Je geeft om mij Loopt niet zomaar voorbij Altijd een groet Daar wordt het mee gevoed Zomaar een kus Voor mij al heel knus. Geen saaie dag Gaat voorbij met jouw lach Als zonnestralen Zonder eens te falen Door jouw ogen Warme gevoelens door mijn lijf Ingezonden door: Dorien Je doet zo kil, je bent zo stil... is er iets wat je me zeggen wil? 't is niet normaal ik vind het raar je doet zo anders en zo vreemd! jouw ogen staan zo dof, je stem is kil je bent niet hier, je bent afwezig... vind je 't raar dat ik dan net als jij, vreemd reageer... ik weet het ook niet meer! als jouw gevoelens verdwenen zijn als jij niet meer voelt wat je hebt gevoeld zeg me dat dan zonder omhaal kijk me aan en zeg me dan dat 't over is en gedaan! ik zal niet eenzaam zijn of huilen alleen zou ik het jammer vinden omdat zo'n fijne vriendschap over and out is dan maar ik ben een volwassen vrouw en daar ben jij niet aan gewend.. Ingezonden door Marga Gevoel Je gevoel zegt je of je van iemand houdt, ook verteld het je of je iemand vertrouwd. Gevoel is een raar iets, en onstaat soms zomaar uit het niets. Het komt dan zomaar naar boven, maar je moet wel in jezelf geloven. Denk maar aan je levendoel, dan weet je wat ik bedoel met gevoel. Gebeurd er bij die gedachte niets, dan mis je in je leven iets!! Ingezonden door: Plien

Bewijzen Ik wil me niet bewijzen waarom zal ik dat doen ik hoef me niet verantwoorden, ik kan doen wat ik wil ik hoef aan niemand wat te vragen, waarom dwingen zoveel mensen je daartoe, waarom zal ik angst hebben een fout te maken zijn we niet allemaal mens wie zonder fouten is werpen de eerste steen, mijn angsten werp ik af, mijn stress laat ik achter mij ik ben ik en als je dat niet zou bevallen, Dan is daar het gat van de deur. Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs Verlangen Ze is opgestaan en trekt haar ochtendjas aan Kijkt dan naar buiten De regen tikt tegen de ruiten Het ritme maakt haar lui; ze raakt in een dromerige bui Er komen beelden van vannacht en ze mompelt keer op keer: 'In het weekend komt hij weer' Ingezonden door: Jo Robroek Gevoel Gevoel kan zijn verlangen, pijn... Gevoel... ongrijpbaar Nu eens contra ratio, dan weer één met haar Ingezonden door: Jo Robroek Een Nieuwe Tijd Het is voorbij, Ik voel me goed, een beetje moe van het Haten, de Woede heeft me verlaten , eindelijk alles Verwerkt. De tijd Heelt, heb ik gemerkt Alles vergeten? Nee voor mezelf Vergeven. En, heb het een Plekje gegeven. Nu kan ik door met mijn Leven. Ik heb ervan Geleerd, en Uiteindelijk alles maar Geaccepteerd, ik probeer die Mensen maar te Vergeten, Ik heb Lang genoeg door Hun, in het Donker gezeten, Maar het Leven is Cru, en Hard. En nu begin ik na een Jaar maar Vrolijk aan een Nieuwe Start! Ingezonden door: Tonny VanderGaast Voor mij als een bloem Je bent voor mij als een bloem In het midden van de woestijn Ik kwelde mezelf en loog Ik had een diepe en intense pijn Maar jij redde mij voordat er iets ergs begon Jij redde mij zover je mij nog redden kon Jij vond mij in mijn diepe put En hebt mij toen wakker geschud. ‘Ik kan zo niet verder,’ waren mijn woorden toen Je reageerde niet, gaf alleen een dikke zoen. Ik had niks in te brengen in mijn eigen leven Het leven dat jij me nu hebt teruggegeven. Je bent voor mij als een bloem In het midden van duisternis Ik verloor mezelf en stal Mijn brein was een enorme wildernis Ingezonden door: Dorien Dan… onzichtbaar voor lastige vragen blind voor een onzekere toekomst wars van geluk de put weer eens veel dieper lijkt het beeld in de spiegel vertekent dan wens je jezelf een heel klein beetje dood. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Er zijn geen woorden om jou te beschrijven Er zijn geen mogelijkheden om jou uit te leggen Het is gewoon een gevoel Een gevoel zonder woorden Een gevoel zonder het echt te begrijpen Het is gewoon een gevoel die er gewoon is... Ingezonden door: Narine Eventjes genieten.... Tussen de hoge bomen, kruipt het warme zonlicht door. Het zorgt voor licht en warmte, ik ga even naar buiten, hoor. Eventjes genieten, van die lekkere warme zon. Eventjes mijn gedachten laten dwalen, over onze zoon John. Jammer dat hij niet meer bij ons is, 't is zo'n groot gemis. Het doet zo'n pijn, als ik aan hem denk, daarom dat ik hem nu, op papier wat woordjes schenk. Iedereeen gaat verder met zijn leven, 't is zo stil om hem heen. Maar ik moet steeds vaker aan hem denken, lieve jongen, waarom ging je heen? Nooit kan ik meer met je praten, nooit hoor ik meer jou stem. Alleen moet ik verder, alleen, zonder hem. Ingezonden door: Gerda De Dichter Dwalend in gedachten verzonken zoekend naar woorden om deze te vormen tot zinnen, zinnen tot doel verheven als voedsel voor de ziel. Stoeiend met vage beelden die een eenheid moeten vormen tot een monument van de taal, een taal vertolkt uit het hart, kloppend en voelbaar als bouwstenen gelegd in een mozaiek van kleur en beeld. De pen gereed dit alles op te schrijven, vertwijfeling om dit geheel dan te noteren, dwalend in gedachten het later nog eens te proberen. Ingezonden door: Henk Banis

Innerlijk verdriet Innerlijk verdriet je ziet het niet, Je draagt het met je mee of je wil of niet, Je voelt je geslagen maar je wil niet klagen, Liever ga je kapot van binnen, Het heeft zich vastgegrepen, Het laat je niet los, De oorzaak ken je, Het heeft je vast in zijn greep, Het is bezeten van haat, Je wil je rust terug, Maar zolang het bezeten is, Krijg je je innerlijke rust niet terug. Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs Zonder zwaartekracht, dat moest eens kunnen Een blik op onze planeet mij gunnen Erop neerzien vanuit de lucht in vrije vlucht Maar nee Wel veel moois; nog meer ellende Aan het eind van een verdwaasde vlucht, als je weer terug bent uit de lucht, verzucht je: ' Wat een bende! ' Ingezonden door: Jo Robroek Gevoelens Blij hem te zien, of toch niet misschien. Blij hem te spreken, neen de vragen worden ontweken. Blij hem te voelen, mijn gevoelens zijn aan het afkoelen. Blij hem te kussen, alleen om hem te sussen. Wat hebben we nog gemeen, niets meer is als voorheen. Er is niets gebeurd, we hebben nooit gezeurd. Het klikt gewoon niet meer, de deur is op slot door een gesprongen veer. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Het leven In de eeuwige strategie van het leven, worden we verder gedreven, net als de wind in de bomen, zie je alles op je af komen. Als de zee op het strand, ben je in het ondiepe beland. Zoals de sterren aan de hemel staan, ben je met je bestaan begaan. Als de lente de bloemen laat bloeien, en de koeien in de weide loeien, is uw gemoed op zijn hoogtepunt en doe je alles wat je kunt, om zoals de jaargetijden, niemand in je omgeving te doen lijden. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Maandenlang was ik bezeten, in een roes, dat kwam door jou! maandenlang was ik de rest vergeten dacht ik enkel maar aan jou! alles wat ik wou was bij je zijn elk moment van de dag, elk moment in mijn hoofd! en toen kwam er een kleine kentering je wou wat meer afstand je wou wat minder 'ik' en met heel veel moeite, heb ik het voor mekaar gekregen om jou een beetje uit mijn hoofd te krijgen, maar nooit helemaal uit mijn hart, er was nog steeds die aantrekking, die is er trouwens nog, en steeds weer als ik denk, ik moet terug afstand nemen, dan denk jij daar anders over, maar nooit lang genoeg... soms weet ik echt niet meer hoe het verder moet, wat jij nu eigenlijk wil... soms ben je zo afstandelijk, dan weer jaloers, een gevoel zo broos... en toch zo mooi! begrijpen wie begrijpen kan, maar jou laat ik nooit meer los! Ingezonden door Marga En eindelijk komt dan de dag dat we met getrokken messen staan, dat elk voor zich heeft uitgemaakt, dat het niet meer verder kan... zoveel illusies, zoveel dromen, wat eens was, zal nooit meer zijn! veel kronkels in mijn gedachten, maar ook in die van jou! veel dingen verkeerd overdacht, veel dingen nooit gedacht, ik niet van jou, jij niet van mij... en hoe het verder moet, geen van ons twee die het zeggen kan! dus scheiden hier en nu onze wegen de weg voor ons is lang en eenzaam maar eens dan komt de dag en zullen we beiden weten, dat we onze droom zelf hebben stuk gemaakt. en dan is het te laat, te laat voor jou en mij... Ingezonden door Marga Het is.. Wat voel ik diep van binnen Wat voel ik diep in mij Het is een vreemd gevoel En het hoort niet bij mij Wat is dit gevoel Het is dat gevoel dat door mij gaat Dat gekriebel en gewoel Het is geen liefde maar ook geen haat Het is iets.. Maar wat het is.. Voor jou is het dat Voor mij is het dit. Ingezonden door: MenneLaiiJ Begrip Trachten te begrijpen, het moeilijke onderscheiden, het gemakkelijke grijpen. Spreken met één oogopslag. De flikkering in de ogen opvangen, de glimlach als balsem uitsmeren op de tere wonde. Moed is nodig, in de verwrongen tijd, geniet ervan, zolang je op de aardbodem zeilt. Ingezonden door: Claire Vanfleteren