De kilte van de aarde verdwijnt geruisloos
In donkere spelonken van zwart beton
Een waas van limoen kleurt het aanzicht
Fris nieuw leven ontspringt onder de zon
De warmte knuffelt de aarde vol verleiding
En kust hartstochtelijk de zomerbloemen
Geur van honing en nectar overweldigen
Alle bijen die van bloem naar bloem zoemen
De zon laat haar stralen uitstrooien
Over het nieuwe lenteleven dat groeit
Langzaam gaat de lente over in zomer
En de zon geeft haar zonnegroet aan alles wat bloeit…
© Gurien Kwantes
Reageren op dit gedicht? klik hier
