Soms dan neem je net een
stapje te vlug en moet je
twee stapjes terug. Om
dat ene stapje toch vooruit
te komen.
En denk je heb ik dit alles
nu echt voor niets gedaan.
En laat je even de moed gaan.
Maar ook dan schijnt de zon,
ook dan regent het en elke
keer zoek je weer de schaduw
en elke keer droog je de regen.
Maar je vergeet naar de melodie
van de wind te luisteren. En in
de nieuwe dag ontwaak je in de
mist die als een sluier over je
leven hangt waarin je even geen
steek voor ogen ziet.
De zon en de wind zijn immers
verdwenen. Maar verlies niet de
moed durf terug op te staan ook
al zie je niets voor ogen zet hele
kleine stapjes en nu niet te vlug
maar langzaam geef de mist de
tijd om op te lossen door de
stralen van de zon die achter
haar mistgordijn hangt
Luister naar de melodie van
de wind en laat de regen nu
maar rijkelijk stromen. Dan zul je
zien dat de mist en regen zomaar
in het niets zullen verdwijnen door
de zon die voor jou ook weer
rijkelijk gaat schijnen. Maar blijf
luisteren naar de melodie van de
wind.
© Blauwhartje
Reageren op dit gedicht? klik hier
