|
|
|
|
Je bent zó mooi, vol verleiding Mijn adem stokt telkens als ik je zie Je nodigt mij uit om de sirtaki te dansen Kreta, mijn lieve Kreta ik kus en omhels je Je laat mij je geheimen van de bergen zien De rustieke dorpjes waar de tijd stil staat Je muziek klinkt bijna melancholisch Kreta, mijn lieve Kreta neem mij met je mee Je eeuwige zon kust mijn huid telkens weer Het zilte zout van je bruisende zee sprankelt Je laat mij de schoonheid van eenvoud zien Kreta, mijn lieve Kreta jij laat mij niet meer los… © Gurien Kwantes Reageren op dit gedicht? klik hier |
![]() |
![]() |
|