in macht
en zachte zakdoekjes
vol gesloten geheimen.
Jouw tranen
waren parels
voor een later
vertelde je
als kettingschakel
rond jouw ranke halsje.
In steekzakjes
van een wit engelenkleed
verzamelde je woestijnen
vol illusies
Met kleine handjes
zand voor een kasteel
alvast voor een morgen .
In lied gevangen
van treurende takken
van jouw eigen oude boom
hoor ik een kinderstem huilen
heel zacht.
Onder die eik
van nat geweend mos
heb ik op knieën
jouw tranen parels
in open zakdoek gevonden
ongeregen
kostbaar
© Duvčra
Reageren op dit gedicht? klik hier
