Het is bijna niet te omschrijven
wat een ouder dan toch voelt.
Het verliezen van een kind
is een diepe emotie, wat in je woelt.
Het draait je hele leven om,
een heel groot doel, zomaar weg.
Een kind is een stukje van jezelf,
het was er al in de eerste aanleg.
Verdriet zo intens,
een stukje eigen hart sterft mee.
Het grijpt een ieder aan,
maar het blijft ook zo privé.
Er over praten is moeilijk,
troost bestaat eigenlijk niet.
Het is alleen maar leed,
wat het leven je dan biedt.
Verwerking en tijd is wat je nog rest.
Zo gemakkelijk gezegd!
© Nini 01 - 03 - 07
Reageren op dit gedicht? klik hier
