Elf september, een
datum die de wereld
even deed stilstaan.
Om wat Amerika
werd aangedaan.
Het heeft niemand
onberoerd gelaten.
De beelden ze staan
gegraveerd in ieders
hoofd en hart.
Is dit nu de macht van
de haat? Is dit het
toekomstbeeld dat de
wereld ons meegeeft?
Hoe moeten wij dit
later aan onze kinderen
vertellen tot wat haat in
staat is?
Er zijn duizenden
mensen gestorven zij
worden als helden
aanbeden. Maar
daarvoor lieten zij wel
onschuldig het leven.
Laat de haat niet de
liefde van de wereld
worden. Laat de
liefde in je hart leven.
Weet dat je haat niet
met haat moet bestrijden.
Want dan zal er nooit
liefde meer
kunnen bloeien.
Probeer om elkaar in
waarde te respecteren.
Dan alleen kan de
wereld weer in vrede
leven. Laten we deze
dag nooit of te nimmer
meer vergeten.
Zodat onze kinderen
beseffen tot wat haat
kan leiden en dit geen
goede lijdensweg is
in het leven. Vergeet
nooit we hebben
allemaal een ziel en
hart en dat maakt ieder
van ons toch net ietsje
apart.
© Blauwhartje
Reageren op dit gedicht? klik hier
