Er is zo weinig
dankbaarheid.
Je doet zoveel voor
anderen.
En toch vindt men dit
héél gewoon.
Je geeft, je helpt, je troost,
je steunt, je praat,
en je staat paraat waar
je kan.
Maar toch kom je er
steeds weer achter.
Dat dankbaarheid een
bloemetje is dat in weinig
tuintjes groeit.
© Blauwhartje
Reageren op dit gedicht? klik hier
