Ik staar over het vlakke water
naar de overkant. De blauwe
lucht weerspiegeld in het water
Dan ineens wordt de rust en de
weerspiegeling verstoord door
een waterjuffer die een zachte
landing maakt.
Haar bestemming onbekend.
Net als wij op deze aarde
verschenen niet wetend welke
bestemming we hebben te gaan.
Langzaam ontstaan er zachte
golven over het water. Een
zachte bries komt me vergezellen
en streelt mijn gezicht.
Starend over het landschap laat
ik de schoonheid van de natuur
mijn hart binnen dringen.
Het geeft me een rustig gevoel
van binnen. Aan de waterkant
een moment van bezinning.
Heerlijk genieten van deze
momenten in de natuur.
© Blauwhartje
Reageren op dit gedicht? klik hier
