Ik vond hem daar, heel alleen
Niets of niemand om hem geen
Hij was mooi glad
Lag te zonnen in een graspad.
Lieflijk nam ik hem mee
Hij was zwaar, maar gedwee
Ik stalde hem uit voor mij
Nam hamer en beitel
en deed een stap opzij
Van hem, zal ik iemand maken
Over hem zal ik waken
Ik gaf hem een gezicht
Niet van een man, daarvoor ben ik gezwicht
Er ontwaakte een vrouw
Ingekapseld met een hauw
Ze keek mij vragend aan,
Wat was dat vlug gegaan
Nu staat de hij, die een zij werd
Te pronken in mijn tuin
Het beeld kwam uit een eenzame kei
Ergens op een graspad, dicht bij de wei.
Claire Vanfleteren
Reageren op dit gedicht? klik hier
