Soms al moe bij het opstaan,
dat geeft het syndroom van Sjögren aan.
Net als veel andere auto-imuunziektes
tast het soms de zin in het leven aan.
Energie ontbreekt dan hele dagen,
nergens zin in om te doen.
Artsen zeggen; ‘Luisteren naar je lijf’,
maar zij komen het huishouden niet doen.
Het is geen doodgewone moeheid,
want zelfs praten is al teveel.
Ik zou de hele dag kunnen slapen,
maar dan mis ik ook wel heel erg veel.
Meestal duurt het een paar dagen,
want één dag is nooit genoeg.
Maar je moet het huishouden ook kunnen klaren,
er zijn geen kaboutertjes, jammer genoeg.
© Nini 18 - 10 - 06
Reageren op dit gedicht? klik hier
