Hij zweeft met klappende pennen
over het uitgestrekte gebied
Nauwlettend
speurt hij iedere centimeter af.
Hij brandt het op zijn netvlies
en laat het niet meer los.
Laat zich dragen op
de handen van de windstroom.
Zijn adem kan hij sparen
voor zijn onvoorziene duikvlucht.
Wanneer weet hij niet
misschien straks of later.
Zijn blik staat op scherp
hij is er voor gekend.
De wolken zijn aan hem gewend
hij klieft erdoor.
Maakt met zijn vleugels
een enorme zwaai.
Duikt pijlsnel het water in.
Met zijn hakenpoten
spiest hij een vis in zijn vlucht.
Zijn enorme kracht
brengt hem weer naar de toppen
van de bergen met de buit.
Voedert het nest en vertrekt.
Zijn stroperstocht begint
opnieuw.
Claire Vanfleteren
