je afslag einders
de
kronkels langs bermen
en wanhoop
was jij al lang voorbij.
Vervlogen dromen
in een vogelvlucht
op jouw laatste reis.
Gedecideerd en
zo vastbesloten
het grip op jouw bestaan
bewust te verliezen.
In deeltjes ben je gegaan
niet inééns.. maar
langzaam heb jij
jezelf
uitgedaan.
Midden
in een heldere hemel lucht
hebben wij afscheid genomen.
Jouw laatste glimlach
mijn laatste Adios
Hier liet ik je gaan.
Pas hier liet ik
wenend
zachtjes jouw
hand
voor een altijd voorzichtig
los.
© Duvèra 2005
Reageren op dit gedicht? klik hier
