Ik ben Duvèra. A.K.A Shania_roos En ik vind schrijven iets wonderlijks.
Ben ervan overtuigd dat lezen en schrijven de grondstoffen zijn
van vormende gevoelens die soms in het dagelijks leven niet
tot uiting kunnen komen.
Na jaren dat ik echt actief was met schrijven van muziek
en ook actief met zingen, heb ik mij toegelegd op het proberen
van schrijven, wat eigenlijk niet in een kader past van Poezie of gedichten.
Toch heeft deze hobby mij tot een passie weten te brengen.
Bereiken van mensen namelijk!
Mensen en hun emoties zijn heel belangrijk voor mij,
en ik weet dat schrijvers zich hierachter verschuilen in alle veiligheid
en anonimiteit. Met en /of zonder naam.
Maar bovenal op deze manier al hun emoties willen tonen, geeft mij een kracht
om ook te blijven schrijven. En vooral te blijven lezen, herkennen, en voelen.
Het delen van woorden..delen van vreugde en verdriet, zo intens essentieel voor ons
hele bestaan maakt schrijven toch een soort van gedeelde smart, vreugde en liefhebben van elk woord.. ons woord!
Die wij trachten te bundelen, van ons hele zijn.
Als het donker lonkt - knipoog dan eens licht terug.
| |
Voor jou
Genesteld
in jouw lach
en in de kelder
van vertrouwen.
Raap ik moed
laat wanhoop sterven
en zaai ik nu alvast een oogst voor morgen.
Donker deel ik niet meer
zwart laat ik
voor wat het is
Ik open
een nieuwe kijk
die ijzige blikken
doen smelten
in een koude nacht.
Daar waar geborgenheid
~net is geboren ~
Duvèra © ( Shania )
|
Emoties volgen
niet wetende handelingen
naam te geven
naar het onbekende wat mij nu al zo lief is.
De naam te boezemen
in onrustig hart.
Terwijl omkijken in lege hoek
stof zou kunnen doen opwaaien
als leven echt waard zou kunnen zijn
zoals nu.
Bloot geven is naakt
zijn.
Overgeven
aan het onbekende.
Als het echt…echt is..
worden emoties geboren uit liefde.
Toch bang zo vreselijk bang
niet wetende in handelen
of
naam te geven
als het onbekende nooit puur
of
oprecht zou blijken te zijn.
Duvèra © ( Shania )
|
~Doe me geen pijn meer~ !
Het gevoel verscholen
het hart verstikt.
Ik..waar ben ik
wie ben ik?
Kilte kwetst
de nog enige
opening met
hoop op een blanco geheugen.
Open staan voor denken
tasten
weer in het duister.
Het regent stenen
voor de zoveelste keer.
Miezeren mag
maar kletter hard
op de ziel
zou verwonden.
Te diep.
Neen!
nee
alstublieft
niet meer!
Duvèra © ( Shania )
|
Mijn zoon Dennis
Ik voel mij gedragen
door zijn oprechtheid.
Hij oogt dwars door mij heen
teder
zonder mij ooit te willen kwellen.
Ik ben van hem gaan houden
dat kan ook niet anders.
Alle nukken
vergeet en vergeef ik hem,
als hij plots
een boeket roosjes op zijn mond
te voorschijn lacht.
Zichtbaar door de eenvoud
en pracht van het zijn !
en
ik haal alvast
de vaas van onze liefde.
Jag älskar dig sä mycke ~ Mama~
Duvèra © ( Shania )
|
* Ik heb je lief..zo lief *
Mag ik je
nog heel even aanschouwen
wiegen met
droeve ogen dicht.
Wimpers
toe geslagen
wat kristal fonkelt van beelden
als ik nat naar het leven
knipoog van intens verdriet..
Zacht
beroer ik
lippen
met vingertoppen
en elk plekje
dat ik lief heb mijn kind.
Open slaande kijkers
zijn niet nodig
alleen
mijn hart
dat nog zo vol klopt voor jou.
Ik heb je lief
zo..lief
zo intens lief mijn.. kind
Duvèra © ( Shania )
|
Zoals Duvèra zelf al aangeeft in haar intro voor dit hoekje, zijn haar gedichten/poezie niet te plaatsen binnen een bepaald poetisch kader
Daarin schuilt ook de kracht van de gedichten die de bescheiden Duvèra maakt.
Zij weet deze dusdanig mooi te verpakken dat het elke lezer zal aanzetten tot een overdenking van de inhoud van het gedicht.
Deze en meer mooie gedichten van de veelzijdige Duvèra leest u hier
Mocht u willen reageren op deze gedichten, dan is dat natuurlijk ook mogelijk, klik hier om Duvèra te mailen.
Vanuit het gedichtenparadijs wensen wij u heel veel leesplezier bij Duvèra's mooie eigen site:
Shania _ Roos gedichtenhoekje
|
