De kattenblues De poes van de buren Ze noemen haar Snoes maakt muziek in nachtelijke uren men noemt het "de kattenblues" Ze miauwt in een jammer zingt klagend naar de maan roepend om een vrijer nou, die komen overal vandaan Kijk daar heb je Grijsje en ook de Mekkeraar is van de partij Dikkerdje komt aangestommeld miauwt"maak eens plaats voor mij Ze vormen een heel koortje zingen allen het hoogste lied tot in de vroege ochtenduren dat doet zoveel slapers verdriet Plots vliegt een pantoffel iemand gilt "hou je kop" we willen nu eindelijk slapen Nu is het afgelopen, dus stop Maar de blues laat zich niet dwingen komt diep uit hun kattenbestaan zo blijven ze nog nachtenlang zingen miauwend naar die mooie maan Ingezonden door: Henny klaassen Lieve Pasja, Bijna dertien jaar hoorde je bij ons gezin, maar daar kwam plotseling verandering in. Zo snel hadden we het nog niet verwacht. Er kan veel veranderen zo onverwacht. Het werd de laatste tijd wel minder en daarvan had jij veel hinder. Je kon niet meer hard hollen, maar nog wel met ons dollen! Steeds moeilijker kon je je mand uitkomen, waar je veel lag te dromen. Soms kon je niet meer lopen, maar daar ging ik pillen voor kopen. Die hielpen je dan op de been en je kon weer overal met ons heen. Het liefst ging je naar het bos, maar ook achter de dijk liep je graag los. Vroeger liep je ver voorop, maar de laatste tijd, steeds verder achterop. Je wil, je blijheid en enthousiasme bleef tot het eind. Ook toen hield je je kop nog lang overeind. Je laatste uur waren we bij jou, gelukkig maar, want je was ons ook altijd trouw. Plotseling zat je rechtop en keek me aan en dacht misschien, nu kan ik vredig gaan. Tot de laatste zucht reageerde je op mijn stem, waar ik heel dankbaar voor ben. Ik zei van verdriet: Pasja, dit doe je niet, dit doe je niet! Je mag niet doodgaan! Dat kan niet, dat kan niet! Plots was het gebeurd, waardoor nu heel veel getreurd. Op je plaats in je mand bleef je nog tot de volgende middag thuis, maar toen moest je toch echt weg van huis. We brachten je samen voor een crematie naar Schagerbrug en na een moeilijk afscheid, reden we met z'n tweeën terug. Stil van verdriet, misschien begrijpt een ander dat niet. Je hebt ons tijdens je leven zoveel fijne dingen gegeven. Je liefde, je vriendschap, je vrolijkheid en je trouw. O wat houden we van jou!!! Daarna hebben wij jouw rondje gelopen in het bos en zo zonder jou, kwamen er veel tranen los. Er lagen zoveel stokken om mee te gooien, niet om aan te zien. Toeval misschien? Dit was ons afscheid nemen van jou. Je moet weten: we houden voor altijd van jou! Lieve Pasja, voor altijd in ons hart. Ingezonden door: Annemiek Reageren? klik hier en mail Annemiek	Anderhalf jaar later: Lieve Pasja, Altijd was je om mij heen. Nooit voelde ik mij alleen. Bijna je hele leven heb ik samen met je gedeeld. Nee met jou heb ik me nooit verveeld. Zes weken oud, toen kwam je en ik ben meteen voor je gezwicht. Ja het was liefde op het eerste gezicht. Nog kan ik in mijn oren jouw vrolijke geblaf horen. Ook kon het geblaf onvriendelijk zijn. Een inbreker in ons huis vond dit niet fijn. Want heel erg geschrokken, is hij haastig zonder buit vertrokken. Om even verderop naar de buren te gaan, waar hij wel zijn slag kon slaan. Zij hadden niet zo'n trouwe moedige hond als jij, dus was de weg voor hem daar vrij. Het was in november 2000, vandaar deze gedachten nu weer. En een half jaar later, in mei 2001 was jij er plots niet meer. Ach kon ik je nog maar even aaien, knuffelen en bij je zijn. Na anderhalf jaar doet het verlies van jou nog steeds veel pijn. Geen dag gaat er zonder dat ik aan je denk voorbij. Het voelt als gisteren voor mij ! Lieve Pasja voor altijd in mijn hart. Ingezonden door: Annemiek Reageren? klik hier en mail Annemiek Lieve Utah, Jij die zoveel voor mij betekent, Ik mis je. Je snapt m'n verdriet, Ik kan er niet tegen dat ik jou niet zie. Ik mis je eigenwijsheid, en heb veel spijt. Jij was zo anders dan andere. Jij was speciaal, Utah je bent mijn hartedief. Ik wil je nog zoveel geven, maar ik kan het niet meer met jou beleven... Ik kom bij je vroeg of laat, maar die afspraak staat ! Rust zacht in vrede , met je hart in het verleden. ik mis je. Ingezonden door: Danielle	Een huisdier in je huis, is geheid ter meerdere opluistering en blijheid. Waar de wereld op vele plekken reeds is vergeven mag men zich verheugen in deze wezens, ons gegeven. Daar hoeft men niet melodramatisch over te doen , want in 's mens zeer grote legioen wordt dit niet altijd op de juiste waarde nagemeten en bestaat het vaak slechts uit water en toegesmeten eten. Met de jaren en de toegenomen veranderende structuur nam ook het legioen der dieren toe met het uur . Niet altijd werden voor hen de noden onderkend en raakte ook niet iedereen aan dat idee gewend . Echter, als je al oud bent en nog niet der dagen zat dan wordt je leven verrijkt door het bezit van hond of kat. Het is daarom van een bejaardenhuis een loffelijk streven zijn inwoners tezamen met dit levende bezit dus nog 'echt' te laten leven !! Ingezonden door: mevrouw Poppe Reageren? klik hier en mail mevrouw Poppe Aquarium happend achter glas zich mateloos vervelend opzoek naar niets zitten zij gevangen tussen glazen muren. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Gewichtloos jij, mooie vogel zo hoog in de lucht bijna gewichtloos zwevend tegen een blauwe hemel afgetekend draai jij terwijl ik jou gadesla jouw verplichte rondjes zo verwonderlijk sierlijk dat ik sprakeloos met beide benen aan de grond op ga in jouw natuurlijke speelsheid zodat de wereld voor mij heel even niet meer bestaat. Ingezonden door: Dirk Tempelaar
Arme "drommel" Het was eigenlijk geen plaats voor hondjes Plechtig, somber zo vol van verdriet Zijn grote , ronde oogjes zagen... een baar versierd met vergeet-mij-niet Hij was al oud, al twaalf jaren Zijn velletje had haast geen haar "De lieverd" van zijn vrouwtje Grauwe oogjes van de staar Waar zou ze nu toch zitten? Hij miste haar al zolang En al die huilende mensen Maakten hem zo verschrikkelijk bang Een kist getooid met bloemen Dat afscheid voor altijd Hoe kon hij dat ook begrijpen Wat eens was , is nu verleden tijd Ingezonden door: Henny Klaassen Kort en oprecht uit het hart geschreven... Pauw groet 's morgens de dingen dag pauw met de staart op de kont met de bloem ploem ploem dag poot naast de aars dag rood op de aars dag pauweken met de kop en de staart paard paard Ingezonden door: Femke Vlinder Een vlinder zo fijn, zo teer Net uit zijn cocon Laat zich op een takje neer Om zijn fijne vleugels te drogen En de wereld te bezien Te kijken of er nog andere vlinders zijn Misschien Mensen komen langs….gehaast Ze kijken niet meer Naar die vlinders in de zon Mensen hebben gemaakt Hun eigen cocon Een leven van druk zijn Haasten en vliegen Ze gunnen zich geen tijd Om te genieten van een vlinder Die denk ik de mensen Niet benijdt Ingezonden door: Hennie Jouw zieltje zo teer, zo lief Jij mocht bij mij komen wonen. Jouw lieve zieltje kwam bij mij Hoe vaak hield ik jou tegen me aan Ik …,ik mocht van je houden Je liefhebben, je verzorgen,te eten geven. Je was zo lief zo teer Wat wil een mens nog meer? Uit de hemel kwam jij Voor mij, ik mocht je liefkozen Je vachtje voelde zo zacht De liefde de uit je ogen sprak voor mij Ik…....ik mocht van je houden Je liefhebben je verzorgen,te eten geven Je was lief en teer Afscheid nemen doet zo,n zeer Jij was mijn zonneschijntje Samen hadden wij het goed Je speelde met je broertje en zusje Knuffelde met mij Ik …...ik mocht van je houden Je liefhebben, je verzorgen te eten geven Je was zo lief zo teer Maar nu, ben je er niet meer Jouw zieltje zo teer, zo lief Jij mocht bij me komen wonen Je was mij zo lief Nu is er de leegte Ik.. .ik mocht van je houden Je liefhebben, je verzorgen, te eten geven Je was lief en teer Kon dit alles nog maar één keer Ingezonden door: Normanda Ons Sjuulke is zo lief, ik vind haar een echte hartedief. Ze heeft mijn hart gestolen, en ze heeft oogjes zwart als kolen. Als ze je aankijkt voel je wat er in haar omgaat, maar ze is dan ook mijn grote toeverlaat We wandelen samen naar hartelust, als we thuus komen krijg ik daarvoor een dikke kus. Eten en snoepen dat doet ze graag, al is het niet altijd goed voor haar maag. Ze word door iedereen bemind, en ik houd van haar als was het mijn kind. Ik heb haar in mijn hart gesloten, en daarvoor krijg ik dikke poten. Ze is lief en oprecht, en luistert meteen als je wat zegt Ik kan haar geen dag meer missen, en zal haar zeker nooit uit mijn leven wissen. liefs van je vrouwke Ingezonden door: Riet Het varken Vroeger bij ons thuis in de schuur, lag er altijd een varken in het hok. Die werdt het hele jaar verwent, met lekkere kliekjes, slok, slok, slok. En als het dan dik en vet was, werd hij geslacht, het arme dier. Bloedworst, hoofdkaas, balkenbrij, jongens, jongens, wat hadden wij plezier. Ja, dat was smikkelen en smullen, we kwamen vroeger niks te kort. En het dier had toch een heel goed leven, al was het wel wat kort. Nu worden ze vaak in hokken gestopt, met tientallen bij elkaar. Ze kunnen amper lopen meer, en dat vinden ze vast naar. Nee, een warm hok met stro, en laat ze in de modder wroeten. dat mag je zo'n dier toch wel gunnen, dat zou voor elk dier moeten. Ingezonden door: Gerda Een giraf met kapsones en poen kreeg nooit van zijn vrouw meer een zoen. Onlangs vroeg hij: "Waarom?" en zij zei: "'k Vind het stom dat je zo uit de hoogte blijft doen. Ingezonden door: Rita Kat en mensenstek Een bed voor zijn tweeën Lekker knus tegen elkaar Genoeg plek voor ons beidjes Maar kijk wie sluipt daar? Een witte schim mauwt zachtjes Til haar op het bed Maakt een holletje in mijn armen Creëert haar eigen stek Bons, daar is die zwarte Zoekt een plaatsje erbij Onder aan mijn voeten Met mans tenen aan zijn zij ’s-Morgens bij ontwaken Poes leegt breeduit middenin Onze kater bij mijn voeten Klinkt luid geronk en gespin Wij beiden op het kantje Eigenlijk voor woorden te gek Maar zou nooit anders willen Dan die kat en mensenstek Ingezonden door: Henny Klaassen	Een spin Voor velen een akelig beest, dat is zij voor mij ook geweest. Het meest angstaanjagende monster. Zij paste nergens bij, maar je vond haar overal, in de meest ondoordringbare gebieden, in hoekjes, kantjes en spleetjes. Ik keek altijd eerst even, onder het kastje, in mijn schoenen en meestal ook onder mijn bed. Tot ik op een gegeven ogenblik, ogen zag staren naar mijn gezicht. Ik kreeg angst en mijn mond viel open, voor een kreet, maar het beest deed niets en verdween meteen in een spleet. Ik leerde haar goed te bekijken, vond haar een meester in het spinnen van haar web. Schrik heb ik er niet meer van, het is ongelofelijk wat die spin allemaal kan. Ingezonden door: Claire Vanfleteren Eenzame vogel jij zilvergrijze vogel daar hoog in de lucht laat je wieken wapperen op jouw lange doch eenzame vlucht. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Luna Heel klein kwam je bij ons wonen. Met hele grote bruine ogen. Die keken, nog een beetje bang. Maar ook heel nieuwgierig. Nu ben je al weer groot. Maar nog steeds met grote bruine ogen. En ze kijken niet meer bang. Maar begrijpend, of dat je alles weet. Mijn verdriet, is ook jouw verdriet. Mijn plezier, is ook jouw plezier. Jij breekt het hardste hart. jij smelt het dikste ijs. En daarom, blijf heel lang bij ons alsjeblieft??? Ingezonden door: Elly De ogen van de tijger Er is verse sneeuw gevallen is het bos Het landschap is wit betoverd door de natuur Zo onberispelijk en puur Soms valt er wat sneeuw van een tak los Door het witte bos loopt iets Het een Siberische tijger Voorzichtig en omzichtig gaat hij op pad als een echte krijger Hij is helemaal alleen, door zijn camouflage verdwijnt hij soms in het niets Dit is zijn territorium Zijn markeringen zijn zichtbaar op de bomen Als vreemde tijger kan je maar beter niet in de buurt komen Het is zijn gebied, alleen voor hem het is enorm Maar elke boom wordt herkend Hij woont zijn hele leven al hier Omzichtig nadert hij de rivier En drinkt het zuivere water op een plek die hij zijn hele leven al kent Met zijn scherpe ogen kijkt hij naar de horizon Daar ziet hij een prooi staan Probeert nu voorzichtig te werk te gaan Langzaam klimt boven de ochtendnevel uit de zon Dan staat de tijger stil, kijkt naar zijn prooidier Hij kan er geen lange jacht van maken Dan zou hij zijn prooi wel een kwijt kunnen raken Er heerst een gespannen stilte in het bos, ogen vernauwen zich tot een kier Dan gaat hij erop af, rent door de sneeuw Losse sneeuw stuift op Zit op zijn vacht en rond zijn kop Dan klinkt er een doodsschreeuw De tijger heeft zijn prooi te pakken, hoeft voorlopig niet meer te jagen Heeft nu genoeg voedsel Sneeuw plakt op zijn gestreepte vel Hij heeft genoeg voor de komende dagen Aan de overkant staat een andere jager klaar Hij weet dat er een tijger in de buurt is Heeft de sporen gevolgd, die hebben het nooit mis Nu ziet hij hem zitten.. in de sneeuw aan de overkant daar Hij pakt zijn geweer, met vizier De tijger brengt veel geld op Rustig richt hij zijn loop op de kop Even grinnikt de man van plezier Hij zal zijn geld krijgen, voor het mooie vel En misschien nog wel meer voor de botten, die worden gemalen Tja, zijn afnemer weet goede kwaliteit te waarderen, zal hem zeker rijkelijk betalen Even krijgt de man van de spanning kippenvel Kijkt met één oog door het vizier heen Midden in de ogen van de tijger Een formidabele krijger Hij is met de tijger alleen Heeft er erg lang op gewacht Nu is het moment daar Langzaam gaat zijn vinger naar de trekker hij is helemaal klaar Eén schot, één mooie bijna onbeschadigde vacht Na lang zoeken en naar sporen speuren Is dit het moment, de jager houdt zijn adem stil En maakt zich klaar, klaar voor de kill De trekker spant zich, nog één moment en dan zal het gebeuren De tijger kan hem absoluut niet horen Weer kijkt hij door zijn vizier, in de heldere ogen,licht groen Spanning, bonkend hart...elke spier staat gespannen Hij heeft met het geld dromen en nieuwe plannen Ziet de sneeuw op de gestreepte vacht Het dier straalt één ding uit en dat is kracht Weer kijkt de jager door het vizier.. De ogen van de tijger kijken hem aan, weg is het jacht plezier De jager schiet, de kogel vliegt door de lucht. Even geeft de jager een diepe zucht. het dodelijke wapen is nu onderweg.. onderweg op zijn dodelijke vlucht Dan ketst hij af op een boom, door de ogen besloot hij het niet te doen De jager glimlacht, ziet de tijger door de sneeuw vluchten herkenbaar aan de witte vlekken achterop zijn oren. Krijgt dan wel geen geld Daarvan heb je maar even plezier Hij zucht, zou zonde zijn van zo`n magnifiek dier Diep van binnen voelt hij zich toch een held. Ingezonden door: Peter Kriebel,kriebel Je bent een pluisbol, een mega wuppie zacht en uniek in zijn soort maakt mijn hele huis onveilig denk vaak dat jij niet spoort Jouw haren vind ik op de tafel in stoelen en in mijn bed trekt mijn beste trui aan rafels uit af en toe een schietgebed Miauwend vraag jij om hapjes als ik eindelijk even rustig eet sluipt naderbij met zachte stapjes uit van schrik een keiharde kreet Maar je bent zo zacht als zijde mijn poezenvriendin, mijn honnepon kriebel,kriebel op jouw witte buikje spinnend in de warme zon Ingezonden door: Henny Klaassen	Japie Elke ochtend bij het ontwaken Open ik het vensterraam Kwijt een spin zich van zijn taken Vier paar ogen kijken mij glimmend aan Ik zeg" hallo" en noem hem Japie "Hou je het weer muggenvrij?" Hij gaat verder met zijn spinnenzaken Denkt"mens wat moet je van mij" Hij versiert mijn slaapkamer ramen Behangt ze met ragfijn gordijn Dauwdruppeltjes glinsteren als parels Een meesterwerk van een diertje zo klein Wacht nog een maandje met zemen Laat Japie voorlopig begaan Zie hem graag op een draadje zweven Vlak voor mijn vensterraam Ingezonden door: Henny klaassen Ik mis je vreselijk nu je dood bent Felix Ze zeggen dat de pijn overgaat het doet nu vreselijk zeer ze zeggen dat het overgaat maar ik mis je meer en meer het was sinterklaasavond je reageerde niet op onze kreet ik mis je hier om me heen sinds die auto je overreed ik voel me zo alleen je zat soms vast in een boom we hebben je altijd bevrijd ik realiseer me al te goed ik ben je voor eeuwig kwijt alleen maar omdat die auto niet remde moest ik jou verliezen als ik kon wensen wat ik wou zou ik jou kiezen maar dat kan nou eenmaal niet daardoor heb ik vreselijk veel verdriet IK MIS JE FELIX !!!!!!! R.I.P Ingezonden door: Marinda Voor Tornado het liefste paard Jij kan nooit meer rennen in de wei, of zijn bij mij... onze manege ging weg, en daardoor kreeg jij veel pech. Jouw mooie zwarte manen en staart, waren voor mij alles waard! nu ben je er niet meer, en dat doet mij heel veel zeer. want jij kreeg dat stomme spuitje, dus voor jou nu nooit meer een uitje. Ingezonden door: Maxine Het rupsje wat verandert in een vlinder Ik zag een lief rupsje een plekje zoeken in een boom, Het was net als in een hele mooie droom. Het rupsje ging steeds maar heen en weer, Het duurde maar eventjes, toen zag ik geen rupsje meer!!!! En toen op een hele mooie dag, Dat ik weer lekker onder mijn boompje lag. Zag ik een heel raar diertje, En nee het was echt geen miertje. Het was een vlindertje met mooie gekleurde vleugeltjes van satijn, Ach kon ik maar even bij haar zijn!!!! En net als in een mooie droom, Ging het vlindertje vliegen, ja ze vloog echt uit de boom. En daar ging het vlindertje heel erg hoog, Ze was zo mooi als de mooiste regenboog. Ingezonden door: Wiegette Zit vol met dierentrekjes Neig meer naar kat dan mens kan kwaken als een kikker Maar er is een grens Ben zo mak als een lammetje Spin als een kat Sta als een hond te blaffen Kies soms het hazenpad Thuis voel ik mij als een vis in het water Ben af en toe zo sluw als een vos Duik als een angsthaas in mijn holletje Kan slapen als een marmot Maar je gooit jezelf voor de leeuwen Als je komt aan mijn kind Zal je dan met huid en haar verscheuren Dus ren weg als een hazenwind Ingezonden door: Henny Klaassen Schepping O. mooie vlinder, met je vleugels van satijn, wie zal toch je maker zijn? Maar ach, dat weten we wel, al wat groeit en bloeit, dat buiten speelt en stoeit, dat kwam allemaal tot stand, door Gods scheppende hand. Wij mogen er van genieten, van vogels, vlinders,bloemen, die mooie margrieten. Het is eigenlijk heel bijzonder, ja, de schepping blijft een heel groot wonder. Ingezonden door: Gerda De paddentrek Het was vroeg mooi weer vorig jaar, de paddentrek ook vroeg begonnen. Met zijn allen naar de grote waterplek, hoe krijgen ze het verzonnen. Maar voor ze daar waren, moesten ze een grote weg oversteken. Dat bracht vele gevaren mee, vele lagen platgestreken. Maar honderden mensen gingen samen op pad, en hielpen de arme diertjes. Ze tilde ze op en droegen ze naar de overkant, op weg naar hun pleziertjes. Ik heb veel bewondering voor die mensen, die door regen en wind, zorgden dat de padden veilig de weg overkwamen, om te maken een nieuw kind. Ingezonden door: Gerda Twee katten vingen laatst een muis. Dat hebben ze geweten. Ze kregen ruzie om de vraag wie 't beestje op mocht eten. De een zei:Ik!. Ik joeg hem op." De ander: Ik sloeg op zijn kop!" Twee katten vingen laatst een muis, dat hebben ze geweten. De muis zei: Daaag, ik hoor het wel, ik ga een happie eten!" Ingezonden door: Rita Een poesje, lief en aanhalig vol vertrouwen tegenover de mens gemarteld en mishandeld door iemand die geen liefde kent Eventjes buiten stappen een ommetje van alledag trad zonder angst naar onbekenden een idioot die dit nauwlettend zag Stippie werd nog levend terug gevonden haar pootje waren van vel ontdaan weggesneden waren zelfs haar zooltjes sleepte zich naar haar baasjes raam Levend gevild, de staart gebroken dierenarts stond machteloos een spuitje als eindelijke verlossing haar lijden was zo eindeloos Wie zijn die onmenselijke beulen? hoor steeds vaker over dierenleed doodgehongerde, gemartelde beesten is iets wat aan me knaagt en vreet Wat zijn dat voor een mensen? is het de macht waar men op kickt? genieten ze van onmenselijk lijden? voelen ze zich koel en gelickt? Daglicht kunnen ze niet verdragen geniepigheid siert zijn soort verzwijgen hun afschuwelijke daden weet zeker dat zo iemand niet spoort! Ingezonden door: Henny Klaassen