Bedankt! Ik wil je iets geven, je geeft mij zoveel. Ik wens je een fijn leven, met een brok in mijn keel. Want jij hebt helemaal, niet zo'n fijn leven als ons allemaal. Je hebt al veel meegemaakt, dat heeft mij erg geraakt! Je had op je levensweg, nogal veel pech. Jouw moeder ging namelijk dood. Maar ik geef je mijn helpende poot! Ik wil iets voor je doen, Je krijgt een dikke zoen! Maar ik wil je toch meer geven, ik bid voor je, voor een fijn leven!	Alle huizen overspoeld. Verdriet wordt gevoeld. Duizenden mensen gingen dood. Vele mensen waren in nood. Iedereen heeft verdriet, honger en pijn. Niemand voelt zich blij of fijn. Dat alles door die woeste zee. Die nam huizen, winkels en zelfs mensen mee. Kom, we gaan allemaal helpen, het moet! Dan komt het vast weer een beetje goed. Maar dit moet je weten, deze mensen kunnen dit nooit meer vergeten. Ook al geef je een miljoen, ze blijven denken aan "toen". Ik wil helpen, maar ik weet niet hoe. Ik wil helpen, ik wil ernaar toe. Maar wat kan ik daar doen, ik weet het niet. De mensen hebben zoveel verdriet. Met dit gedicht wil ik tonen dat we ze niet zullen vergeten. Dat ze dat dan zullen weten.	Ik voel me verdrietig, Ik voel me niet fijn. Hij lacht me uit, Hij pest me. Hij zegt: "Anneleipo," Hij zegt: "Stuudje" Hij lacht me uit, Hij pest me. Ik voel me verdrietig, Ik voel me niet fijn. Maar zulke kinderen kunnen er ook niks aan doen, dat ze zo zijn.
Er was eens een mug uit Meteren, die wilde zijn leven beteren. Zijn baas vond het een goed idee. Maar zei, "neem wel je mobieltje mee!" "Goed", zei de mug, "maar dan moet ik wel eerst leren, Hoe ik mijn mobieltje moet opwaarderen! En na een paar jaar, Wist hij het, en hij was klaar. Hij ging eens kijken in Meerkerk. Daar ging hij aan het werk. Toen zei een andere mug: "Mag ik mee?" Dat vond de mug wel okee. Ze gingen samen aan het werk. In een fabriek in Meerkerk. Het mobieltje was de mug vergeten. Die ligt nu bij het eten. In de koelkast van de baas. Naast een beschimmeld stukje kaas.	Wat gebeurd er als je dood gaat? Als je niet meer eet en praat? Als je niet meer leeft, en als iedereen verdriet heeft? Dat vraag ik me vaak af. Als ik ga kijken bij het graf. Hoe zou het nu met opa zijn? Is het in de hemel fijn? En hoe zou het met oma gaan? Zou ze nu naast opa staan? Zou het daar gezellig zijn? Zonder honger, zonder pijn? Dat vraag ik me vaak af. Als ik ga kijken bij het graf. Wij weten niet goed wat dood is. Wij kennen alleen maar het gemis.