TOPPERTJE:

Nieuw: Uw wegwijzer op internet Winkelzone.nl
Hieronder meer fantastische toppertjes die zeker de moeite waard zijn!

stem hier op het gedichtenparadijs s.v.p., alvast hartelijk bedankt!!!
fictie, nonfictie en hersenspinsels van An Terlouw
Haat en Liefde

Haat en liefde
liggen zo dicht bij elkaar,
't lijken verschillende gevoelens
of is dit dan alleen maar gevoelsbedrog?

Zijn ze in werkelijkheid
nauw met elkaar verbonden?

Dat heeft geen mens,
hoe knap ook al uitgevonden!?
Het trieste einde van een hond.

Een gezelschapsdier, vriendelijk en spontaan,
altijd in voor een wandelingetje
al dan niet vooraan…
Zo’n dier is helemaal afhankelijk van,
jawel de méns,
of die de deur wel of niet openzet,
hem opsluit in een bench…

Geef hem eten, drinken en aandacht op zijn tijd
en het beestje wil van ‘zijn léven’
zijn baasje nooit meer kwijt…
Gaat letterlijk en figuurlijk voor hem door het vuur….,
stérft voor hem
want als je de berichten moet geloven,
is het iemand in zijn bóvenkamer goed mis gegaan…

De hond, dat gezelschapdier,
afgemaakt op een afgrijselijke manier,
gedumpt langs de kant van de weg,
verwondingen overal.
Hij hoeft niet meer te worden uitgelaten,
geen aai meer over zijn bol,
de etensbak hoeft niet meer gevuld,
ook niet meer door het baasje te worden geduld…

Hij gaf zijn leven op een manier
die hondsonterend is
en het ergste van alles is
dat de dader vrij rondloopt.
Het concert des levens,

Van het concert des levens,
krijgt niemand een program,
een al te waar spreekwoord,
waar niemand omheen kan.

Zelfs trachten
erachter te komen wat je weg is,
heeft geen zin,
wat er voor je weggelegd is,
komt toch wel,
dus ga er maar niet tegenin.

Want van het concert des levens
krijgt niemand het program.
Maar kunnen ze op z'n minst
geen tipje van de sluier oplichten dan?
Het leven is te kort...

Het leven is te kort,
om te lang boos te blijven,
om alsmaar ruzie te maken,
om oorlog te voeren.

Het leven is te kort,
voor onzin...

Het leven kan te lang zijn,
als je niet meer wilt,
meer kán, meer moet,
tegen élke dag opziet
als was het een onbeklimbare berg.

Neem het leven, zoals het komt,
met leuke én vervelende dingen.

Pas dán kan het leven
precies láng genoeg zijn!?
Hoeveel tóchten?

Hoeveel tochten, zijn er nodig?
Vraag het mij en ik zeg, geenéén!
Ze zijn totáál overbodig,
behalve voor de lopers alleen!
Zij putten moed,
zélfs uit de steeds kórter wordende stoet!
Hondenleven

Een hondenleven, zou ik dat willen,
1 dag een hond te willen zijn?
De hele dag te liggen slapen,
eten als 't me uitkomt,
lijkt dat me even fijn?

Naar buiten om dat te doen,
wat de mensen op 't toilet brengen,
alleen moet het dan wel droog zijn
anders was ik liever binnen gebleven.

Ik krijg een brokje,
of een hondenkoekje
en kruip weer lekker
in mijn eigen hoekje.

Als ik morgen wakker word
ben ik weer mens
en eet van een bord.
Want dat slobberen uit een hondenbak
is iets waar ik niet vrolijk van word.

Nee, stop maar, ik vroeg 't maar voor 1 keer.
Want permanent aan de riem lopen
is niks voor mij hoor,
dat hoeft dan echt niet vaker meer!

Het leven is, zoals het is.

Daar verander je niks aan.

Toch is het of ik wat mis.

Nee, niet de zon, sterren of de maan.

't Zou zoveel anders kunnen zijn.

Hoe precies, dat weet ik niet.

Ik bedoel niet meer, van wat dan ook.

Ik bedoel veel minder, pijn, zorgen en verdriet!