|
|
|
|
|
| Hieronder meer fantastische toppertjes die zeker de moeite waard zijn! |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Dag huis..., Dag huis, we gaan je nu verlaten, noodgedwongen, niet van harte, ik kén je, ál je hoeken, ook de gaten als m'n broekzak. Nooit liet je me in de steek, de warme deken van 'k ben thuis, overviel me immer bij 't omdraaien van de sleutel... Heel wat momenten heb je meegemaakt, leuke, saaie, lieve, speelse, 't bonken op de trap als een puber weer eens in brand vloog, 't slaan van de deuren, niets was je te dol. Maar huis, mét hart, weet je, de eigenares schiet vól in de wetenschap je in te ruilen voor een ánder. We zullen je missen en moeten gaan proberen van een ánder huis een nieuw thuis te maken, wat denk je zouden we het kunnen leren? |
De boef sprak, ik spreek je de loef af, ik koop mij een pistool, want na het gebruik levert dat in elk geval nog wat euro’s. Ik bewaar mij de bon want als men mij pakt hoef ik niet te soebatten voor poen. De wet in dit land is zo voor elkaar dat ik het geld voor de diéfstal uitgegeven terugkrijg, zeg maar… |
De breuk De breuk een feit het huis lijkt leeg ik ben je kwijt. De plek in bed naast die van mij blijft koud. Mijn eigen plekje ook, ik ga dus niet naar bed |
|
De dagen van nu Er zijn toch van die dagen, ze staan ból van activiteit dan word ik bijkans gedrágen en voel ik heel geen spijt da'k de vorige dag niks deed. Die dagen vliegen om.... Er zijn ook van die dagen die deel 'k maar door twee, ik doe een beetje wél wat en ook een pietsie néé, die dag is voor mezelf. Die dagen zijn te kort. En ook zijn er die dagen, da'k helemaal niks wil, moet niemand me wat vragen en zit ik gewoon een beetje stil voor me uit te staren. Dan zijn de nachten láng... |
De deurwaarder Lach niet, als je die kerel ziet staan, je kunt er alleen maar om treuren. Giechel niet, als hij stopt bij de buren, het kan jou net zo goed gebeuren. Zo'n man met een map, ook wel deurwaarder genoemd, die man doet zijn vak, wordt ook vast niet beroemd, maar lach niet, als je die man voorbij komen ziet, voor jou mag het humor zijn, voor het gezin waar ie blijft staan, zeker niet! |
De dronkaard Liederlijk vloekend baande de dronkaard zich een weg, door de aanwezigen. De enige manier om aandacht te krijgen, die kreeg hij niet, dus beter gezwegen, vervolgde hij, zwalkend en in zichzelf mompelend, zijn weg. Z'n geweten vertroebeld door de alcohol, had ie alleen verdriet en meelij met zichzelf en mijn gemoed schoot vol! |
|
De droom Ik zie je lopen,in de verte, maar hoe hard ik ook ren ‘k haal je niet in… Ik roep je, je lacht ‘k wil alleen maar dat je op me wacht…. Je raakt verder weg, wordt kleiner, tot ‘t niets meer is… Dan schrik ik wakker en weet opnieuw weer wat ik zó vreselijk mis… De dag gaat als in een roes voorbij en opnieuw de volgende nacht begint de film weer. ’t Lijkt warempel wel, of je op me wacht? |
De geschiedenis... Als je "vroeger" toen ze klein waren, op "bedtijd" was aanbeland, was 't een hele toer om ze er te krijgen, want... de één moest nog huiswerk, de ander nog spelen, en nummer drie moest altijd d'r blaadje nog éven uitlezen. Dat blaadje werd een hoofdstuk en als ze de kans kreeg, 't halve boek, maar als ze dan uiteindelijk lagen en je dacht, nu is er tijd voor mij, voor ons, dan kwam je bedrogen uit. De één moest plassen, de tweede natuurlijk ook en de derde, ja zij was 't dan die lont rook, ik hoef niet meer te plassen, hoor mam, maar mag ik nu alvast m'n ochtendboterham? |
De griep Je lijf, nát van zweet, kletsnat, gloeiend heet, onstuimig, bonkend, hart en hoofd, je dacht nee eigenlijk geloofd dat het je hartstikke koud liet. Maar hij wou, je moest het onderspit delven, tegen zo'n grote meerderheid kon je niet op, geveld door nee, geen zinloos geweld, dat gelukkig niet, gewoon knock-out geslagen door jawel... de GRIEP. |
|
|
Duivel. In 't woord dementie, zit een deel 'demon'. Een demon is een duivel, die in dit geval overwon. Hij 'won' het van geheugen, en 'overwon' z'n eigen, ik wou dat ik dat ook kon, ik zou dat kreng wel krijgen. |
|
