Zoekende Nog steeds ben ik naar jou op zoek. In iedere straat,op iedere hoek denk ik dat ik jou zie staan. 'K hol naar je toe en raak je aan om dan te zien,dat jij het niet bent. 'T is iemand die mij niet herkent. Ook in iedere etalage ruit zie ik jou gezicht,en huil het uit om dan te zien:je lacht naar mij. Ik voel,je bent nu zo dicht bij en houd je stijf vast in mijn armen. 'K wil me aan jou lichaam warmen! Nog steeds ben ik naar jou op zoek. T' is niet het dichtslaan van een boek dat weggelegd wordt na het lezen. Je bent nog steeds in heel mijn wezen, en was heel belangrijk in mijn leven. 'K wilde je nog zoveel liefde geven! Op ieder bankje in het plantsoen ga ik naar je toe,en geef een zoen. Zelfs in het ruisen van de wind hoor ik jou stem die zegt:",mijn kind, huil toch niet zoveel om mij, wees gelukkig en ben blij!" "De tijd dat wij tezamen waren, dat moet je in je hart bewaren. De sterke band tussen ons beiden, niets en niemand,kan dat scheiden!" Nog steeds ben ik naar jou op zoek. In iedere straat,op iedere hoek. Je dochter Ingezonden door: Trudy Huil niet om mij, Huil niet om mij als het uur gekomen is, Mijn wens is het jullie allemaal nog een keer te zien, Ik hou van jullie allemaal, Terug kijkend op dat wat ik alles had, kinderen een lieve man hij is al heen, ik zal hem treffen als ik kom, dat heeft hij beloofd, en snel zal ik hem zien, Ik heb nog een wens, Als jullie die kunnen vervullen, zal ik gaan, Breng me naar het strand, Laat me zitten in het Noordzee zand, maak een vuurtje om ons heen, ik hoor het geluid van de golven, ik hoor de meeuwen vechtend om een vis, in gedachten zie ik een bootje, met twee jonge mensen, Zoals jullie vader en ik toen, samen in een bootje, de lange vaart door het leven en makkelijk was het niet. maar liefde overwint alles zo kwamen wij door de storm heen, Kinderen wat waren wij gelukkig met elkaar, en daarom mijn lieve kinderen, Huil niet als ik ga, want ik ga naar jullie papa, ik kan het bijna niet afwachten zijn kus zijn armen om mij heen, dan weet ik dat ik thuis ben als ik weer bij jullie papa ben, Rust vind ik eerst weerben als ik in dat bootje zit,zit ben samen met papa Lieve kinderen leef verder jullie leven, ik waak over jullie dag en nacht, ben tevreden met dat wat jullie hebben, gezonde kinderen en de liefde voor elkaar, streef nooit naar het onmogelijke, dat brengt haat nijd en verdriet Laat me hier maar even zitten zie daar aan de horizon, daar is je vader hij komt me halen hij had het beloofd, nog een paar uurtjes dan komt het bootje aan, dan moet ik gaan, geef mama nog snel een kus o jee daar komt het bootje, ik voel dat hij er is, langzaam sluit zij haar ogen een laatste zucht, nu zit ze in haar bootje en vaart de laatste haven tegemoet. Kom hier en zet je naast mij neer, Sluit je ogen en stel je voor, Samen heel stil, Samen stellen vrij ons de vrede voor, En om het onnodige doden, In onze harten groeit pijn, Samen in stilte, Vragen wij, Laat onze wensen uitkomen, Samen in stilte, Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs	Genieten In ieder sprankje zonnestraal, in iedere druppel regen, ik weet dat ik het veel herhaal, kom ik mijn moeder tegen. Zij genoot van 't prachtig kleurenspel: het zonlicht in een glas. Een regenboog,een waterbel, als of het een wonder was. Zij genoot van het palet der kleuren, wat de natuur ons gaf. Tot op een dag het ging gebeuren, en deze wond'ren niet meer zag. Zij genoot van mooi klassiek muziek, de tonen vloeiden langzaam weg. Zij wist nog niet:haar geest werd ziek: "Ik ga vergeten? Kom nou zeg!" Zij genoot van mooie boeken lezen, er was een lange boekenkast. De woorden werden vreemde wezens, en zij hield ze niet meer vast. Zij genoot van 't samen koffie drinken. "Meisje,wij zitten nu weer op fluweel!" Tot op een dag,'t genot ging zinken, en ieder kopje was teveel. Zij genoot van het samen zingen. In de keuken,bij de "kreeft" Dit is een van de vele dingen, die zij nooit vergeten heeft. Zij genoot van zon en van het daglicht, al fietsende,daar achter aan. Tot op een dag,de deur bleef dicht en ook haar fiets bleef staan. Zij genoot zo van het schemerlicht, de lampjes aan,tot in de nachte. Tot op een dag,'t gordijn bleef dicht, als of zij nergens meer op wachtte. In ieder sprankje zonnestraal, in iedere druppel regen, ik weet dat ik het veel herhaal. Zij heeft me ook zoveel gegeven! Bngezonden door: Trudy van der Walle Leven en dood!! Jij bent niet dood, voor ons blijf jij leven. Jij bent net als een vlinder waarvan de cocon is achtergebleven. Het is je lichaam, en leeg omhulsel wat jij achterliet. En niet je ziel, al hebben wij wel verdriet. Jouw ziel, net als een vlinder blijft voortleven. Net als alle herinneringen en liefde die jij ons altijd hebt gegeven. Ingezonden door: Tilly Duijndam - v.d. Plas Een wereld vol licht! Jij bent uitgevlogen naar een wereld vol licht waar jij nu gelukkig bent. Maar als ik naar boven kijk zal ik jou blijven zien als een ster aan het firmament. Ingezonden door: Tilly Duijndam - v.d. Plas Laat je tranen stromen, Ja laat ze maar gaan, Als je weet dat je afscheid moet gaan nemen, Van het liefste dat je bezit, Laat je stranen stromen, Ja laat ze maar gaan, Niemand zal je tranen nemen, Laat ze rustig gaan, Ik zou je willen troosten, Ik zou alles voor je willen doen, Maar dat zal niet gaan, Roosje laat je tranen stromen, Laat ze rustig gaan, Sterkte en Liefs wil ik je wensen, In deze zware tijd, Laat je tranen stromen, Laat ze rustig gaan, Geschreven voor Lenteroosje Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs Zo klein Zo fijn Zo volmaakt Al zo veel harten geraakt Het echte leven Is jou niet gegeven Wij hopen dat jij je plaats vindt Ga nu maar gauw, mijn sterrenkind. Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs In mijn leven is er enkel nog regen, voor mij was jij een echte zegen, tranen rollen over mijn wangen, omdat ik weet dat niemand jou ooit kan vervangen, nu voel ik enkel nog mijn hart dat bloed, omdat ik weet dat jij mij verlaten moet. Ingezonden door: Dille	Geloof me Geloof me ! als ik zeg, ook al heb ik jou verlaten, ik ben nog steeds, een deel van jou heb je dat dan niet in de gaten. Ook bij verdriet en pijn, zal ik naast je staan, en zal ik bij je zijn. Geloof me ! In gedachten, zie ik iedere dag, jouw verdriet, jouw tranen, en je lieve lach. Ik zal altijd over jou waken, Spiritueel gezien, zal ik proberen om je aan te raken. Geloof me ! Maak je niet meer kwaad, omdat ik je moest verlaten, ik had het zelf niet in de gaten. Ik ben van jou, ik blijf bij jou, ook al ben ik er niet meer. Ik wil dat je weet, hoeveel ik nog van je hou. Geloof me ! Ingezonden door: Ans de Laat Troost….. (Opgedragen aan Corry ) Toen ik werd geboren, was er vreugde en geen verdriet, maar nu ik jullie heb verlaten, zijn er tranen die men ziet. Wees maar niet bang, verdriet is normaal, jullie mogen me missen, maar mis me niet te lang, Bewaar de mooie herinneringen, ook al zijn het kleine dingen, en al is het dan met smart, ik leef toch voort in jullie hart, Mijn liefde was als een meer, diep en helder, als kristallen glas, dat jullie zegt, wie ik eens was. Mijn tijd leek als een rivier, lang en zonder einde, alles kwam zo onverwacht, eerder dan ik zelf dacht. Met duizend fijne blaren, viel de herfst aan, maar het pad naar de hemel, ben ik met onze Cees gegaan Daar zijn wij opgenomen, om uit te rusten en te dromen, hier zullen wij over jullie waken, het is een van onze nieuwe taken. Ik had een heel vol leven, maar ik had geen adem meer, jullie moeten niet meer treuren, eens zien we elkaar toch weer. With Love Corry Ingezonden door: Ans de Laat
3 jan jouw moegetergde lichaam is niet meer ik las je laatste woorden van je lippen zonder geluid zonder verwijt maar de warmte is gebleven tussen ons Ik weet je bent nu eindeloos ver weg Ontroostbaar voor mijn woorden Maar zo dichtbij je bent maar even weg Onze liefde is gebleven Ingezonden door: Boske Starend naar je donkere ogen weet ik dat er meer zit achter je lach jouw diepe blik, nooit gelogen ik weet, dat je weet, dat ik je graag mag maar gevoelens worden door twijfels overwonnen ik probeer, maar kan er niets tegen beginnen misschien is liefde alleen maar door de mens verzonnen en betekent 'ik hou van jou' evenveel als al die andere zinnen en toch weet ik dat het niet zo is toch weet ik, dat ik me grondig vergis want met je beschermende armen om me heen afscheid nemend van elkaar voel ik me voor even geborgen en niet alleen en valt het afscheid mij ook zwaar Ingezonden door: Carmen Veel te kort was je leven. Veel te kort hebben we je liefde kunnen geven. Het doet pijn je te moeten laten gaan, Het doen pijn zonder jou in het leven te staan. Slaap nu maar zacht, en weet... dat ik van je hou. Slaap nu maar zacht, en weet... op een dag kom ik bij jou! Ingezonden door: Daniëlla Wij We wisten het allebei hoe verweven we zaten. Ik in jou Jij in mij Voor ons zo gewoon als draden om en door Ik streelde je wang Jij kuste mijn mond Als in een weefgetouw Jij door mij Ik door jou Strengelden wij ons door de tijd ......En langzaam werden onze draden korter... Ingezonden door: Goda Broos Je was toch zo mooi mijn roos maar als een bloem o zo broos Wachtende tot ze ooit eens bloeit maar ik weet dat ze nooit openbloeit Nu kan ik alleen maar dromen wat het zijn zou maar ik zal je nooit kennen als jonge vrouw, Ze kwamen je halen lieve schat veel te vroeg, wie was het die uw leven ineens zomaar neersloeg. Maar lieve Caro ik zeg je heel luid jij bent het die altijd in mijn hartje schuilt. Je bent in mijn hart gegrift daar word je mijn schat...nooit uitgewist Ingezonden door: Jakske Deze zomerse maand is koud in mijn hart, zo bitter,sinds jij zo plots verdween, ook al is de lucht zo zuiver blauw, ik rouw,en kleur alles zwart om me heen. laat alles toch gewoon gelogen zijn, en breng me terug toen ik nog bij je was, je was niet slecht, enkel gevuld met onzekerheid, lijm me niet,ik voel me een gebroken glas. deze pijn is het ritme van iedere seconde, nooit zal het ondraagelijke verdwijnen, tot mij ontwaakt wat jou is overkomen, dan pas, pas dan zal deze maand weer schijnen Ingezonden door: Willemyns Katia Zij hield van rode rozen, die troosten haar huilend gezicht, en o zo blindelings, had ze haar naar de zorgen gericht. zij hield van rode rozen, hield ze vast als haar eigen kind, en misschien onwetend, had ze die te weinig bemind. zij hield van rode rozen, en koesterde ze met alles wat ze had, en toch zo onbewust, gebeurde het dat ze alles vergat. zij hield van rode rozen, rozen o zo rood, die rusten nu op haar graf, wakend op het leven na de dood. Ingezonden door: Willemyns Katia Dag mam. Voor de laatste keer zijn we hier samen, verdrietig, maar toch ook wel blij. 95 jaar geworden, lange tijd was je bij mij. Dag mam: Ik zei het, als ik op bezoek kwam, je keek me dan met een glimlach aan. Samen gingen we koffie drinken, dat eindje lopen kon je nog net aan. Ja aaide dan over mijn arm, en streek langs mijn wang. Praten deed je niet veel meer, en je keek wat bang. Verzonken in het verleden, zakte je steeds verder bij mij vandaan. Je leefde in je eigen wereldje, ik moet je laten gaan. Dag mam: Ik zei het als ik wegging, weer bij jou vandaan. Niet weggaan, zei je soms zachtjes, maar ik, ik moest gaan. Ik gaf je een zoen en zei tot morgen, dan kom ik weer, Ik trok mijn jas aan en ging, het deed elke dag een beetje zeer. Je bleef zo verdrietig achter, je zwaaide naar mij, en ik naar jou. Stilletjes zat je me na te kijken, lieve mam, weet dat ik van je hou. Dag mam: Het is voor het laatst dat ik dit nu zeg, nooit zal ik iemands kind nog zijn. Afscheid nemen, steeds maar weer, steeds maar weer die pijn. Dag mam. Ingezonden door: Gerda	Afscheid Begroeting en afscheid gaan als een treinreis door het leven Mensen stappen in en mensen stappen uit Jong en oud ieder heeft een eigen station Soms van vreugde vaak ook van verdriet Naarmate de reis langer duurt wordt het stiller in de trein Zij die uitstapten worden herinnering Oud of jong er is geen verschil ook voor ons staat de trein ééns stil. Ingezonden door: Jan Zonder afscheid... Waarom heb je het gedaan, ik begrijp het niet, waarom ben je zo gegaan. Je zou toch blijven vechten. vertrokken zonder woorden, maar ook ik heb mijn rechten. Ik heb het echt geloofd, die problemen in je hoofd. Dat gaf je niet het recht, om mij te laten stikken, en er tussenuit te knijpen, je had toch ook je plichten. Nu ben je er niet meer ik heb geen afscheid kunnen nemen. Het doet zo pijn het doet zo zeer, Ik heb nu het gevoel, dat ik je voor korte tijd even heb mogen lenen. Of ik dit ooit zal vergeten, ik zou het echt niet weten. Je was een puzzelstukje in mijn leven, dat nooit een plaatsje heeft gekregen, maar ik hield van jou, daaraan heeft het toch niet gelegen. Ingezonden door: Ans de Laat Even later even later loop ik alleen naar huis jou hier in stilte achterlatend gehuld in een bloemenpracht wordt het mij weer even teveel als ik bedenk dat ik jouw glimlach zo ontzettend missen zal. Ingezonden door: Dirk Tempelaar Aan hem die eens was.... Vanavond wil ik je schrijven om te zeggen mijn lief hoeveel ik om je gaf vanavond wil ik dat je weet hoe ik je heb lief gehad wanneer ik m'n ogen sluit vult jouw beeltenis de holte van mijn oog de diepte van mijn hart de leegte van mijn buik vanavond wil ik je zeggen dat leven of dood ons nimmer scheiden kan.... Jij was mijn lach en traan mijn dag en nacht mijn bloesemskroon verweven met doorn vanavond mijn lief wil ik dat je weet ......Hoe lief ik je had ......Hoe wij ons verwondden ......Hoe ik mij genas Ingezonden door: Goda Je hebt gevochten als een soldaat in een oorlog vol met pijn je hebt alles gedaan om nog even bij ons te zijn. maar na 5 jaar lijden in een leven zonder doel heb je geen zin meer om te strijden naar een beter gevoel We nemen afscheid van je lichaam het gaat bij ons vandaan maar ons hele leven lang zal je in ons hart voort blijven bestaan. Ingezonden door: Milou Afscheid Ik hoorde het vreselijke bericht, je werd vermist. Je ging van je werk naar huis, en zei dat je iets moest doen. Een paar dagen lang duurde het, voordat je gevonden was. Maar het werd allemaal nog veel erger, je werd dood gevonden. Ik weet het nog als de dag van gisteren, toen ik hoorde dat je zelfmoord had gepleegd. M'n leven stortte in, waarom,waarom was wat ik toen dacht. Jij was altijd vrolijk, met die verhalen over vroeger. Dat kan niet waar zijn, dat ben jij niet. Tot een paar dagen later, toen ik je in die kist zag liggen. Toen drong het tot me door, dat je ons echt had verlaten. Maar nooit,nooit zal ik je vergeten, je hebt altijd een plekje in m'n hart. afscheid nemen is en blijft pijnlijk Ingezonden door: Tamara Een somber,doch liefdevol gelaat, trieste ogen die amper weten wie ik ben, verscheurd door pijn en zovele herineringen, luister ik naar jouw zwakke stem, zal jouw hart ooit nog zo zuiver mogen slaan, dat ik met gemak m'n hoofd op jouw borst mag leggen, of behoord dat geluk tot een te vlug heengegaan verleden, wie of wat kan en wil dat nog uitleggen? en stil bekijk ik je met starende ogen, ergens heel diep van binnen weet ik en ook jij het wel, jouw vlucht naar dat verre oord komt dichterbij, ook al heb ik geen zin, maar weldra zeggen we vaarwel, en vaarwel doet altijd zo een diepe pijn, ik hoop stil dat ik je ooit weer mag tegen komen, jij was een voorbeeld voor ieder van ons, tot vannacht,...in mijn dromen. Ingezonden door: Willemyns Katia	het was zover, afscheid nemen iedereen lachte, was blij ik niet, je was nog steeds een mysterie ik wou je nog beter leren kennen maar het was zover, afscheid nemen nog even napraten over wat er allemaal was gebeurd ik wou dat er nog meer ging gebeuren maar het was zover, afscheid nemen laatste groet, je bent de eerste die vertrekt ik wil het je nog vlug vertellen maar het was zover, afscheid nemen onze blikken kruisen elkaar nog even opeens word je kleiner en kleiner ik wil je achterna gaan maar het was zover, afscheid genomen Ingezonden door: Carmen Ik sta hier met mijn koffers. Kijk nog 1 keer om me heen.. Zal ik dit nog missen? Wil het nu niet weten.. ik moet dit doen om je te vergeten. Ik ga ver. Ver van jou. Dit is wat jij wou. Met mijn ziel onder mijn arm.. wil ik dat je weet dat ik nog steeds van je hou... Tot ziens tot ooit. Wie weet zie ik je nooit... Ingezonden door: Diana Afscheid Hoe dikwijls moet een mens, afscheid nemen van iets dat, een stuk van zijn leven is. aanvaarden is de enige manier, om door te kunnen leven. Ingezonden door: Ellie Afscheid Afscheid nemen doet pijn Het is niet te bevatten Vooral als diegene Er zelf niet meer wil zijn Een fijn mens Met een leven nog zo vol Familie en vrienden Op zijn tijd plezier En ook wel lol Nooit had ik dit gedacht Kiezen voor de eeuwige rust Nooit had ik het verwacht Afscheid nemen doet altijd pijn Maar vooral als diegene ervoor kiest Er zelf niet meer te willen zijn Ingezonden door: Hennie Of ze nou oud is of jong, onverwachts of niet. Een dierbaar persoon verliezen, doet iedereen verdriet. In woorden is het moeilijk uit te drukken, tranen zeggen misschien meer. Elk verlies.. doet ongeneselijk zeer. Misschien verdoven oude herinneringen, een stukje van de pijn. Terug denkend aan de tijd, dat ze nog bij je kon zijn. Ingezonden door: Milou Lieve pa Tussen je mooie bergen heb je het leven gekregen Tussen je mooie bergen heb je je leven moeten geven van de ziekte die je niet kon winnen toen kwam de dood bij je binnen die heeft je je rust aan je terug gegeven zodat je niet langer met dit strijden heb moeten leven pap we konden helaas niet bij je zijn en dat doet me heel veel pijn maar we hadden al in Italie afscheid van je genomen Toen wilde je nog naar nederland komen maar helaas kreeg de ziekte je in z'n macht toen kwam de dood die aan je dacht die heeft je vermoeide lichaam meegenomen en je ziel is rechtstreeks naar boven toe gevlogen pa ga nu maar lekker rusten dat heb je verdient heel veel liefs van ons pap we hebben onze liefde aan je mee gegeven ooit zien we je weer dikke knuffel van ons allemaal die van je houden Ingezonden door: Silvana Pijn In mij is een pijn een erge pijn zal die ooit verdwijnen? zal voor mij ooit de zon weer schijnen? jarenlang gehoopt jarenlang gewacht dat het tij zou keren dat je weer zou leren te genieten van een normaal leven maar dit is jou helaas niet meer gegeven. Ik moet verder met de gedachten aan jouw eenzaamheid waarom heb ik dat niet kunnen verzachten? Ja, waarom dit waarom dat waarom was jij het leven zat? en kon je het niet aan "dit" waarom zal altijd blijven bestaan. Ingezonden door: Gerda