Mijn handen waren vol
trots
Gevuld met een wiegelied.
Langzaam over mijn zachte buik
en jij zo veilig in een
moeder haven.
Je vlinderde wel duizenden dromen
in mijn schoot.
Fier praalde ik mijn
aanstaande toekomst aan een wereld
die jou zou verwelkomen
en ik was zo op en top vrouw
Naast mij in dat kille bed
toen
een jong meisje verloren aan drugs
wanhopig
met angst ogen toen alles achter de rug was.
Deden mij zozeer beseffen
hier was een keuze
niet door mijn fouten.
En ik kon het niet helpen
door naar haar te kijken
te denken
Jij jong meisje verliet opgelucht een witte gang.
En ik moest een hang wissen
naar wat ik toen
al zo lief had.
Ingezonden door: Duvera
|
Aan mijn eerste wondertje
Ik had je het leven willen geven
en al het geluk daar omheen
maar hoe maak je iemand gelukkig
als het geluk voor je zelf
maar niet verscheen.
vergeten doe ik je niet
je blijft altijd voor mij bestaan.
dat kleine wondertje in mijn buik
met geen profiel en zonder naam
ik heb je nooit gekent en nooit gezien
maar wel heel intens gevoeld
toen ik ondekte dat er een ander leven
in mijn leven verscheen
echt ik heb het nooit zo bedoeld.
een paar seconden na het ondekken van jou
greep ik naar mijn buik met beide handen
En werd me in ene bewust van jou aanwezigheid
en een zee van tranen
die voor mijn voeten stranden
vanaf die dag heb ik mijn handen
geen seconde meer van je af gehaalt.
ik voelde me niet meer alleen
en heb zelfs wanneer we alleen waren
stiekem gestraalt.
ik wilde al meteen voor je zorgen
en beschermde de ruimte om jou heen
niemand mocht in de buurt komen
want stel dat er wat met je gebeurde
nee echt waar niemand, ik alleen.
Ik heb een hoop tranen om je gelaten
een hoop verdriet om je gehad
ik wilde echt het allerbeste voor jou
geloof me mijn kleine schat
Mijn laatste moment met jou
lagen we op een stoel
niet zo maar een stoel
maar de stoel waarop ik bepaalde
dat ik je moest laten gaan
ik heb je nog even vast gehouden
en liet nog eenmaal een traan.
niemand heeft deze gezien
want dat was mijn hart dat huilde
en zich nog even vast hield
aan ons samen zijn.
op een klein scherm zag ik je nog even
daar zorgeloos rond zweven
wist dat we in mijn diepe slaap
nog even samen zouden zijn.....................
Ik hoorde stemmen in de verte
en greep naar mijn buik...........
je was weg voorgoed
Ik was weer alleen
maar in mijn hart heb je een plek
en zal je altijd blijven bestaan
en neem ik je mee op mijn levenspad.
zo ben je toch een beetje bij me...
mijn kleine schat
Ingezonden door: Lisa van Waard
|
