Gedienstig
Een kopje koffie, een kopje thee?
u zegt het maar meneer,
ik breng 't voor u mee.
Ik ben altijd zeer gedienstig,
doe steeds wat men mij vraag't.
Daarom zegt u het maar, meneer,
waarmee ik u behaag.
Ingezonden door: Gerda
Banaantje Jan?
Rotterdam bouwde, de metro groeide
geluiden van hamer en boor
perronnen die van werkers krioelden
draagbare radio's blčrden in koor
Janneman plaatste plafondplaten
stond op een stelling o zo hoog
dat ding bewoog, brulde nog" help" naar zijn maten
hing plots te spartelen aan de metroboog
Stelling reed op hol, losgeslagen
stond pas stil aan de overkant
hoe dat kon, waren latere vragen
eerst telde nu die arme Jan
Zijn maten holden met reuzenpassen
kwamen van de aanblik niet meer bij
dachten meteen aan een rots in Blijdorp
net zulke figuren als Jantje waren daarbij
Jan slingerde heen en weer aan zijn armen
zong de mooiste gvd's op toon
tafereeltje had een ongekende charme
zoiets, vergeet je echt nooit meer hoor
Banaantje Jan, riep Sjakie
dat past zo te zien bij je smaak
slinger nu niet zo aan die kabels
je bent net een aap van formaat
Uiteindelijk werd hij op de grond geholpen
zijn hoofd vuurrood als een tomaat
een bijnaam heeft hij verdiend gekregen
sindsdien heet hij bananenjan, de apenmaat
Ingezonden door: Henny klaassen
|
Twee ballen op een rij
Ze buffelen in tropenhitte
timmeren dat is hun vak
hangen deuren en ramen
al vallen de mussen van het dak
Soms krijgen ze een bakkie koffie
bij kakkers meestal niet
zien er niet uit in hun kloffie
met meer gaten dan een vergiet
De hitte speelt hun parten
rap de T-shirts uitgedaan
de gatenbroek moet er ook aan geloven
met een schaar wordt er veel gedaan
Knip, knip weg met die pijpen
de tweede ietwat ongelijk
"is tie niet wat al te kort Peet?"
Ach, wat maakt het eigenlijk uit.
Hup de ladder wordt beklommen
buurvrouw gluurt naar omhoog
ziet daar een heel klokkenspel hangen
in een maat die er niet om loog
Knalrood aangelopen
een hartverzakking bijna nabij
maakte melding van naakte feiten
over twee ballen op een rij
Peet, je mag nooit vergeten
boxershorts tonen wijd
en met afgeknipte pijpen
Toon je het gereedschap wijd en zijd
Ingezonden door: Henny Klaassen
De windmolen...
Rustig draait het kroonwiel om de as,
bij elke zucht komt een wiek van pas.
Zonneschijn of regen....
Nee het is de wind,die geeft haar zegen.
Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat,
knarsen haar tanden in regelmaat.
Water en graan is waar ze om vraagt,
maar ook hout dat ze tot planken zaagt.
Molenaar en Timmerman....
Zeg mij waar komt uw rijkdom van?
ingezonden door: Ruud
|
Even Apeldoorn bellen
Het was zo'n leuk karweitje
het leegruimen van een grachtenpand
stond in Utrecht langs het water
vroeger woonde men daar op stand
De timmerlieden konden beuken
alles werd eruit gesloopt
van deurpost tot gehele keuken
ooit had daar de beste kok gekookt
Reste nog een uitpuilend bultje
een grote pukkel aan de wand
niemand wist waar die bij hoorde
was vast een maaksel van vroeger hand
De sloperskogel die slingerde
beukte het puistje door de muur
sloeg een gat van dik twee meter
linea directa naar de naaste buur
Dat was een administrateur op leeftijd
stalen kasten bevolkten zijn hol
die vielen om als dominostenen
verloor van schrik zijn laatste haren uit zijn bol
Een foutje in verstrekte informatie
buurman bijna een hartinfarct
een telefoontje naar de verzekering
want ze zaten met dat geslagen gat
Het bouwbedrijf op volle sterkte
ze snelden toe uit heel Nederland
om de schade te beperken
in no time zat dicht die wand
Buurman kreeg duizend excuses
vergoeding van het aangedane leed
waar gewerkt wordt maakt men fouten
maar dan een die je nooit vergeet
Ingezonden door: Henny klaassen
He een duppie
Het was een uitgelaten bende
vol streken en kattenkwaad
Makap's elite groepje
harde werkers van vroeg tot laat
Hoog en droog boven de mensen
de ene plaat naar de andere vast
dat plafond moest vandaag nog hangen
kregen ze het op hun heupen was Leiden in last
's-Morgens in alle vroegte
voor het losbarsten van kantoorgeweld
lijmden ze een duppie vast op de tegels
want geld is wat voor mensen telt
kantoorklerken in hun nette pakkies
zakenmannetjes in driedelig kostuum
gingen door de knieën voor dat muntje
maakten hun schone vingers vies
Ze hebben zich lopen te bescheuren
zakten bijna door het plafond van de lach
hoeveel mensen niet wanhopig peurden
maar dat duppie zat muurvast
Even hadden ze het moeilijk
een oud wijfie met een stok
bukte in wel zes etappes
viel bijna om als een blok
Zie het duppie nog steeds liggen
is gelijmd voor de eeuwigheid
kan mijn lach niet binnenhouden
bij dat monument van hebberigheid
Ingezonden door: Henny Klaassen
|
