Pijn
Ik wou dat ik geen pijn had
niet binnen en niet buiten
want van al deze pijn
Huil ik tranen met tuiten
Lichamelijk valt mee
Maar innerlijk weer niet
Die pijn is nog het ergst
Door al je verdriet
Want kan ik tegen de pijn?
het stapelt zich maar op
Ik wordt er niet goed van
Het maakt me echt kapot
Een pijnstiller werkt niet
Misschien een paar te veel
Ver boven het limiet
Dat wordt emotioneel!
Ingezonden door: Raymond Verstege
Elke & Jan
ooit was er sprake van Elke en Jan
jullie hadden beiden een plan
een plan om lang te leven
en gelukkig te zijn
maar toen kwam de pijn
de pijn van loslaten
de pijn alleen verder te leven
de pijn die vrienden en familie beleven
het voelt aan
alsof je op het verkeerde pad raakt
geleid door het schuldgevoel
dat men je heeft gegeven
het is niet fair
het is niet goed
maar geef niet op
en heb de moed
Ingezonden door: Liesbeth
Roddelen
Eenieder maakt zich er weleens schuldig aan,
al keuren wij het allemaal af.
We denken er vaak niet bij na,
en dat is laf.
Daardoor veroorzaken we vaak pijn en verdriet,
en ondanks we dat weten, laten wij het niet.
Goede dingen van een ander
vertellen we niet zo gauw,
maar met het slechte, nemen wij het niet zo nauw.
Laten we toch ons leven beteren
en nadenken voor we iets zeggen.
Dat is voor ieder beter,
en je hoeft later niet zoveel uit te leggen.
Ingezonden door: Gerda
|
Met mijn handen
op jouw hoofd
neem ik alle pijn weg
ik kan dat..
met mijn ogen in jouw ogen
zie ik pijn,voel ik pijn,
verdriet en angst,
en neem die weg
ik kan dat..
wat zou ik graag iedereen
die pijn en verdriet heeft helpen,
maar..dat kan ik niet.
Ingezonden door: Hendri
Als pijn je leven bepaald !!!
Als je wel wil, maar niet meer kan !!!
Als pijn overheerst
Wat dan ???
Dan zoek je licht,
in het duister,
die je pijn verlicht,
of een oor die zegt; Ik luister !!!
Denk niet, wat je niet meer kan,
maar, maak er het beste van !!!
Ingezonden door: Tom
|
Ik had je het leven willen geven
en al het geluk daar omheen
maar hoe maak je iemand gelukkig
als het geluk voor mezelf
maar niet verscheen..
vergeten doe ik je niet
je blijft altijd voor mij bestaan.
dat kleine wondertje in mijn buik
met geen profiel en zonder naam
ik heb je nooit gekend en nooit gezien
maar wel heel intens gevoeld
toen ik ondekte dat er een ander leven
in mijn leven verscheen
echt, ik heb het nooit zo bedoeld..
een paar seconden na het ondekken van jou
greep ik naar mijn buik met beide handen
En werd ik me bewust van jou aanwezigheid
en een zee van tranen
vanaf die dag heb ik mijn handen
geen seconde meer van je af gehaalt.
ik voelde me niet meer alleen
Ook al was je in me buik en nog zo klein
mijn leven zou totaal anders ingedeeld zijn
's nachts denk ik vaak aan je
en onthoud je blijft altijd in mijn gedachte..
ik wilde al meteen voor je zorgen
en beschermde de ruimte om jou heen
niemand mocht in de buurt komen
want stel dat er wat met je gebeurde
nee echt waar niemand, ik alleen..
Ik heb een hoop tranen om je gelaten
een hoop verdriet om je gehad
ik wilde echt het allerbeste voor jou
geloof me mijn kleine lieve
Weet goed dat ik het niet kwaad bedoelde..
Mijn laatste moment met jou
lagen we op een stoel
niet zo maar een stoel
maar de stoel waarop ik bepaalde
dat ik je moest laten gaan
ik heb je nog even vast gehouden
en liet nog eenmaal een traan.
niemand heeft deze gezien
want dat was mijn hart dat huilde
en zich nog even vast hield
aan ons samen zijn.
op een klein scherm zag ik je nog even
daar zorgeloos rond zweven
wist dat we in mijn diepe slaap
nog even samen zouden zijn...
Ik hoorde stemmen in de verte
en greep naar mijn buik..
je was weg voorgoed
Ik was weer alleen
maar in mijn hart heb je een plek
en zal je altijd blijven bestaan
en neem ik je mee op mijn levenspad..
Diep in mijn hart ben je altijd dichtbij
en denk ik aan je hoe het zou zijn,
als je nu zou liggen naast mijn zij..
hopelijk begrijp je de beslissing die ik heb genomen
en zie het alsjeblieft niet
alsof ik je leven heb weggenomen..
Toen hij wist van jou..
was het eerst zo van "wow"
maar al snel sloeg hij me bont en blauw
hij moest er niets meer van weten
en hij wilde het liefst jou 'uit' mij zwepen
Hoe zouden mensen reageren
als ze op een dag jou en mij
zouden moeten reanimeren..
Begrijp het ook van mijn kant
deed ik het niet dan kreeg ik aan de tand
de kill die je vader zou zijn
deed mij veel pijn
Deed ik het niet dan was het niet voorbij
"in gevaar"zouden we zijn,ja wij allebei..
Nu wil hij weten
waar je bent gebleven
ik zeg hem helemaal niets
want hij zegt hij heeft geen auto kan niet komen..
nou er bestaat toch OV en de fucking fiets..
en kom ik niet dan wil hij me meteen slopen..
Nou of anders gaat ie maar lekker lopen..
dag en nacht denk ik aan jou
hoe het zou zijn als ik je nu nog bij me zou dragen
Maar ja dat zijn een van de vele vragen
die nu door mijn hoofd heen dwalen
Ik maak nu een eind aan jouw gedicht
en doe stiekem even mn ogen dicht
..even denkend aan jou
hoe het zou zijn als jij nou..
Ik zal niet al teveel aan je denken
maar had je echt veel willen schenken
er waren mensen die je graag
op de echo hadden willen zien
maar ik zeg ze van ja
jij was een dikke tien
niemand krijgt jou ooit nog te zien
dus waarom zou ik ze die echo laten zien
het zal me dan van binnen echt knagen
beter zie ik voor mijn pabo te slagen..
de rest komt eventjes later..
**In Memorie Of My Little Angel**
Ingezonden door: K^wigirly
|
