Jesley 15 - 04 - 2004
Jouw geboorte is door stilte omgeven ...
Voorzichtig pak ik je op ... mijn handen beven ...
Je ontroert me ... Als ik naar je kijk,
ben ik verdrietig en trots tegelijk ...
Ik kus je wang en streel je gezicht ...
Je mondje blijft stil, je oogjes zijn dicht ...
Ik huil zachtjes, want jij mocht niet leven ...
Ik fluister de naam die ik jou heb gegeven ...
Straks komt het moment dat ik jou af moet staan ...
Met pijn in mijn hart moet ik je laten gaan.
Maar ondanks het verdriet en de inmense pijn
ben ik zó trots jouw moeder te zijn.
Wat hou ik van je, engeltje van mij,
voor altijd en eeuwig en daar nog voorbij ...
al mijn liefde voor jou
Ingezonden door: je mama Gaby
Mijn lief Kelsemanneke,
Waarom jij met je prachtige ogen,
ons ventje met de eeuwige lach.
Waarom mocht jij niet blijven,
je hoort bij ons te zijn, dag na dag.
Je wilde niet vertrekken,
je wilde echt niet gaan,
je hebt lang en flink gevochten,
maar nu is het gedaan.
Weg alle ongemakjes, weg alle zeer.
Kelsey,
we zien je nog wel....op een keer...
Kusjes van mama en papa xxx
Kelsey* is geboren op 16 september 2004
en is overleden aan een erfelijke spierziekte
op 29 november 2005.
Hij werd 14 maanden "jong"
Kelsey's website
De dood
Een tiener werd uit het leven gerukt.
Zij kwam juist uit het warme nest,
haar thuis, waar zij haar nooit meer
zouden terug zien.
Haar verloofde was bij haar,
misschien werden ze later wel een paar.
Maar het moet nu bij een droom blijven,
want zij is weg, dood……
Zij werd gegrepen door een auto,
bestuurd door een mens,
maar die had teveel op,
Het leven uit haar is verdwenen,
haar ouders kunnen alleen wenen.
Vrienden en familie klampen zich,
aan haar beeltenis vast,
ze geraken niet weg,
het is als een barst,
die blijvend in hun harten zal blijven bestaan.
Ingezonden door: Claire Vanfleteren
Voor Koi
Waarom moest jou dit overkomen?
Daarvoor was je niet naar Isan teruggekomen.
Je had Phuket verlaten,je hart achterna.
In Isan ging je helpen
met de rijstoogst van jouw Pappa.
Toen op een donkere avond
ben je plotseling overleden.
Door een grote truck ben jij toen overreden.
Nu lig je achter de tempel in een bed van beton.
In Nong Sapla
daar waar 18 jaar terug jouw leven begon.
Maar als wij naar de Isan komen
Krijg jij alsnog een uitvaart om van te dromen
En ook een plaatsje naast Opa en Oma,
In de muur van de tempel onder de bomen.
Daar in de Isan,
waar jij zo vroeg aan je eind moest komen.
Maar 1 ding Koi willen we je laten weten
Jacob, Mamma, Anucha en Anuchit
zullen jouw nooit vergeten.
Ingezonden door: Jacob
Myrthe
Nu heb je een naam,
pas na vijf en twintig jaar gegeven.
Toen heette het een spontane abortus,
wat een vreselijk woord.
Er paste geen verdriet bij,
toen ik jou verloor.
Je was toch nog niets,
nog lang niet volgroeit.
Maar je was mijn kindje al,
na die bijna drie maanden.
Je groeide in mij,
en ik had je lief.
Om jou rouwde ik ,
niet begrepen in mijn verdriet.
En als ik droomde,
had ik altijd drie kinderen,
in plaats van de twee kinderen,
die ik wel mocht zien opgroeien.
Op een dag besefte ik,
dat ik je een naam mocht geven.
Myrte noemde ik jou,
in mijn hart en mijn gedachten.
Pas later las ik ergens
wat die naam betekent.
Symbool van liefde in bloementaal
Ingezonden door: Marijke
|
My beautifull belly is gone
Our arms remain empty
My heart is a hole
I'm sinking away
Every time i fall asleep
i am in my own world
The times that i wake up
i recent
Every time my eyes open
the pain comes back
Our baby is gone
The only thing i can cherish
The only memory of our child
were the times where you were safe
safe inside my belly
I will always miss you
I will always love you
Our JAYSON
Our son
Our beautifull child
Love forever , papa en mama
Ingezonden door: Nils Kroon
Voor Ruben*
Geboren en gestorven op 12 - 07 - 2006
negen maanden
negen maanden, in een buik.
eerst nog klein, voor oog onzichtbaar.
slechts geborgen in het hart.
dagen, weken, gaan voorbij.
de buik groeit met je mee.
maar dan, als in een groot geheim.
sterf je, onderweg naar 't leven.
jij was daar, of ben je hier?
in mijn hart ben je nooit weggegaan.
tranen vormen stromen.
vreugde word verdriet.
maar een ding
zal geen mens vergeten.......
Ruben* je was er niet voor niets!
liefs je mama Cobie
Mijn Engeltje
De Engeltjes zitten 's avonds mooi
Met schoon gewassen Engelentooi
ze snijden Sterretjes van Hout
en verven ze met Engelengoud,
De OpperEngel kijkt overal toe
nu hier, dan daar en wordt niet moe,
Kijkt over schouders Looft en Prijst,
en helpt waar een probleempje rijst.
Achteraan op een kein Engelenkrukje
zit een klein Engelennukje,
haar Ster is haast net zo groot als zij
en Kleurt en Verft hem Prachtig bij.
Dan klinkt Plots door Stilte klaar,
och Hemeltje wat doe jij daar?
Blij roept zij, voor Mama, het is voor haar
Zalmrose is waarvan zij houdt,
daarom verf ik de Mijne Rose,
in plaats van goud
als zij de Ster aan de hemel ziet staan
denkt Mama dit heeft Debby gedaan.
Oct. 1997
Ingezonden door: Opa en Oma
Een oorlog met mezelf
dagelijks voer ik een oorlog met mij zelf van binnen
hoor ik in mijn hoofd
dat ik weer een dag zonder jou moet beginnen
dagelijks probeer ik
het verdriet in mij weg te laten waaien
kon ik de tijd maar heel even terug draaien
dagelijks denk ik aan je
soms met een lach soms met een traan
waarom moest ik jou zo snel weer laten gaan
dagelijks een strijd die in mij woed
maar ik weet met jou gaat het goed
dagelijks denk ik
hoe je hebt moeten vechten voor je leven
mijn lieve schat
mijn hart en ziel wil ik voor je geven
dagelijks sluit ik mijn ogen
en laat ik weer een traan
maar ik weet
dat ik juist voor jou verder moet gaan
dagelijks zie ik je broertje en zusje opgroeien
met jouw bescherming
zullen ze als goede mensen opbloeien
ik hou van jou mijn lieve schat
en al lijkt alles soms zwart
mama koestert jou voor altijd in haar hart
Ingezonden door: Johanna
Een jochie gezond en klein,
zo had het moeten zijn.
Maar de natuur heeft
anders besloten
jij houd voorgoed
je oogjes gesloten
ons zoontje , teer en klein
het heeft niet
zo mogen zijn.
Ingezonden door: Sandra
|
lieve Tristan*
Zo welkom was je kleine man
zo welkom als maar wezen kan
door papa,mama en grote broer
zo trots toen je er eenmaal was
je was zo mooi, zo lief, zo klein
helaas moest je er ook nog heel ziek bij zijn
zo ziek en toch bleef je knokken
wou je gezinnetje geen pijn doen
je bleef... en vocht zolang je kon
totdat... je ziekte...
je vechtlust... overwon
xxx-jes je mama ,papa en grote broer
Tristan* is 13-07-06 geboren en 21-08-06 overleden
hij had de stofwisselingsziekte:
cdg-1a(ziekte van Jaeken)
Tristan's vilndersite
Een Klein Meisje
Als een Klein Wit Wolkje
gedreven door de Wind
Kwam jij Heidi even in deze Hel
en was je even een Kind.
Een Klein Meisje op een Wit Wolkje
die werd gedreven door de Zwoele Wind
Dat Kleine Meisje vloog van de Hel,
op het Witte Wolkje
zo het Kinderparadijsje in.
En kijk maar naar Omhoog
en zie dan als in een Vlucht
dat Kleine Meisje,
op dat Kleine Witte Wolkje gaan,
Langs een Diep Blauwe Lucht.
Rust Zacht Kleine Meid!
Ingezonden door: Grandma, Canada
Dag lief kind
In gedachten houd ik je in mijn armen
Je bent de mooiste,
de liefste die ik ooit heb gezien
Ik vertel je van de liefde
waaruit je bent geboren
Maar die woorden zul jij nooit horen
Je zult nooit weten
wat een geweldige papa je hebt
Je zult nooit lachen om je gekke mams
We zullen nooit op je mopperen
Nooit zorg om je hebben
Je zal de droom blijven
die we duizenden keren hebben gehad
Je zal nooit weten van het geluk dat we voelden
De diepe liefde tussen twee mensen
die verlangden naar jou
Wij zullen nooit weten hoe het zal zijn
Ronnie of Romy, dit afscheid doet pijn
Maar weet dat je het meest geliefde kind
op deze aarde zou zijn
geboren uit de mooiste liefde
die tussen twee mensen kan bestaan
Vaarwel, mooie droom
Ingezonden door: Marga
Nikki
Lief klein meisje,
het doet zo'n pijn.
te weten dat jij niet
zolang bij ons zult zijn.
Je werd geboren
je had trisomie,
ik had er nooit van gehoord,
maar nu vergeet ik nooit meer,
dat enge woord.
Op je hoofdje was een plekje,
dat keek niet zo goed,
ik was daarvan geschrokken,
maar dacht: 't komt vast goed.
Maar nee, we hoorden al spoedig
't slechte bericht,
er is geen toekomst
voor ons meisje in zicht.
Ingezonden door: Gerda
|
