Rust, of toch ook niet?
Na jaren werken in onze maatschappij,
zijn we rond ons zestigste jaar eindelijk vrij.
Vrij om te doen wat we eerder niet konden,
of er simpelweg
de tijd en ruimte niet voor vonden.
Maar toch is dat vrij zijn soms maar schijn,
omdat er dan weer andere, nieuwe "projecten" zijn.
Oma en opa hebben nu toch volop tijd,
dus daar kunnen we onze kroost wel kwijt.
En problemen, klein of groot,dik of dun,
ga er mee naar huis en vertel het hun.
Wat we daarbij veelal vergeten,
is dat we echt wel moeten weten:
Ouders mogen en moeten
in de na-dagen van hun leven,
alleen genieten van fijne dingen,
die wij hun geven.
Heel hun leven stonden ze voor ons klaar,
gun ze een fijne oude dag, nietwaar.
Ingezonden door: Anton v.d Elshout
Hoor nog het bazen
De harde klank van haar stem
Het eeuwige gelijk te hebben
Ontwijkend haar eigen kern
Heb nooit begrepen
Wat haar hard heeft gemaakt
Waarom ze mij heeft buitengesloten
Haar moederliefde heeft gestaakt
Pas tegen het einde
Zag ik een glimp van de mens
Een moeder zoals ik wenste
Passerend haar laatste grens
Ingezonden door: Henny Klaassen
|
Nog even dan ben ik bij jou hoor
Mijn hart bloed als ik hem zie zitten
Een glimp van wat hij ooit was
Die noeste harde werker
krampachtig houdt hij herinneringen vast
Hij mist haar stem, haar aanblik
De warmte die hem omgaf
Voelt zich in de steek gelaten
Waarom, waarom vraagt hij zich af
Weert af die helpende handen
Verstopt zich in zichzelf
Als niemand het ziet kan hij huilen
Toont dan eindelijk zijn zachte helft
Langzaam rijgen de dagen
De aarde is niet gestopt, draait door
kust haar foto alle dagen
"Nog eventjes, dan ben ik bij jou hoor....
Ingezonden door: Henny Klaassen
Ouders
Leren staan,
leren lopen,
leren denken,
en vooral veel liefde schenken.
Deze dingen zijn niet verkeerd,
dat hebben je ouders je geleerd.
De eerste woordjes die je zei,
waren mamma en pappa,
en dat maakte hen zo blij.
Ze droogden jouw tranen,
waren altijd voor jou daar
en leidden alles in goed banen,
Ze hielpen bij schrijven en bij rekenen,
ze zullen een leven lang,
heel veel voor jou betekenen.
Ze zullen er altijd voor je zijn,
ze delen jouw geluk,
en huilen bij jouw verdriet,
Ze voelen ook jouw pijn.
mensen door God aan jou gegeven,
zullen van je houden
bij zonneschijn en regen,
je hele leven lang,
dus zet ze op de eerste rang.
Ingezonden door: Ans de Laat
|
Voetbal op houten klompen
Een tijd, zo lang geleden
geen Nikies, geen luxe overal
kinderen die toch konden spelen
met tollen, jojo's en soms een bal
Mijn vaders kinderjaren
bijna tachtig vandaag de dag
verhalen om te bewaren
toveren gegrinnik en een lach
Een echte voetbal om mee te trappen
al ging het dan met houten schoeisel aan
geen muur, portiek was meer veilig
kijk hem dribbelend op zijn klompies gaan
Alweer een doelpunt, allemachtig
maar mijnheer agent pikte zijn bal
pa tierde, ja waarachtig
"vuile dief, geef terug mijn bal"
De diender ontplofte bijna
zo sprak je niet tegen het gezag
probeerde vaders bij zijn lurven te grijpen
maar die klepperde weg uit alle macht
Rennend voor zijn leven
bochie in hoekie om
om een pak rammel te ontlopen
al waren zijn beentjes nog zo krom
Een houten schutting als horde genomen
oeps, de tuin van mijnheer pastoor
een fruitboom lokte als redding
hard dribbelend ging hij daarvoor
Klompen bleven beneden
pa zat veilig in de top
agent woest tierend "kom hier kwajongen"
maar die had geen zin in klop
Zijn schoeisel werd meegenomen
op kousevoeten ging het richting huis
kreeg hij ook nog voor vijf stuivers
brulde zijn pa "je bent mijn kruis"
Op het buro bedelend voor zijn houten kleppers
diender strafte hem dubbelzwaar
zijn bal heeft hij nooit terug gekregen
vergeten nooit, al wordt hij 100 jaar
Ingezonden door: Henny Klaassen
|
