Verdriet
Mijn vriend schrijft een boek
over kinderen
en hun rechten
hoe ze soms
honger lijden
en vechten
kleine jongens met
grote geweren
die geen tijd hebben
voor lessen en leren
Maar als ik me triest voel
en hem iets wil vragen
zegt hij :
“Nee nu niet”
Hij laat me alleen
met mijn verdriet.
Ingezonden door: Arne
Oorlogskind
Geboren,
in een wereld van angst en beven,
een oorlogskind.
Hoe lang zul jij het overleven.
tussen bommen en granaten,
vechtende soldaten,
tussen dit geweld,
werd er niet op jou geteld,
jij liefelijk oorlogskind.
'S morgens in het ochtendgloren,
in een land hier ver vandaan,
bij het wisselen van zon en maan.
is jouw leventje begonnen,
daar beslisten boze tongen,
over het leven van een kind.
Zul jij het ooit begrijpen,
waarom mensen strijden,
kinderen in een oorlog moeten lijden,
jij liefelijk oorlogskind.
Zul jij het ooit begrijpen,
zal dit jouw toekomst zijn,
waar je niets mee zult bereiken,
dit verdriet en deze pijn.
Altijd oorlog op volle toeren,
waar de vijand ligt te loeren,
zonder kansen, een oorlogskind.
dit is voor jou een hel,
jij kind van Israël.
Ingezonden door: Ans de Laat
Kindsoldaat
Er kruipt een jongen door de bossen
Verstopt zich, want ze mogen hem niet vinden hier
Dit is geen spelletje, doet dit niet voor zijn plezier
Niemand die hem zoekt en komt 'verlossen'
Het begon een tijdje geleden
Ze vielen zijn dorp binnen
Iedereen gilde, ze werden onder schot gehouden
konden niets beginnen
Zijn jeugd was voorbij, behoorde tot het verleden
De jongens waar hij mee speelde in zijn jeugd
Werden in een truck geladen, als vee
Met z'n allen gingen ze gedwongen mee
Langzaam verdween van ieder gezicht de vreugd
Ze waren nu de vijand
Door een kier in het zeil zag hij zijn dorp branden
De mensen kijkend naar de lucht,
smekend met hun handen
Hij ziet het nog voor zich,
terwijl hij hier ligt in het zand
Nu plunderen ze dorpen,
houden ze mensen onder schot
Hij loopt rond met munitie behangen
Heeft hij 'respect' van anderen,
wat kan hij nog meer verlangen?
Maar intussen is wel het jochie van vroeger kapot
Hij is nu misschien een grote held
Zit onder de drugs en pillen
Die de doodskreten van zijn vijanden
in zijn slaap verstillen
Maar soms denkt hij,is dit het enige wat telt?
Geld krijgen voor het doden van mensen in een dorp
Vervolgens alles leeg stelen
Wat, dat kan niemand iets schelen
Soms krijg je voor iets waardevols een bonus erop
Maar eigenlijk wil hij niet meer
Niet meer plunderen
Die dikke baas zien glunderen
Hij wil weer terug naar zijn kindertijd
Die tijd.
ach die ligt achter hem..is hij voorgoed kwijt
Hij kijkt in het magazijn, nog één kogel in zijn geweer
Voor hem kwam de redding te laat
Het heeft allemaal geen zin
Zet het geweer onder zijn kin
Daar gaat de kogel door de loop heen
De jongen sterft, helemaal alleen
Tja, zo gaat het soms
in het leven van een kindsoldaat
Ingezonden door: Peter
|
Ode aan onze helden
Een soldaat die in het oorlog gebied is
Is voor vele familie een gemis.
Vaak krijgen ze te horen dat er weer
Soldaat wordt vermist.
Voor mij zijn het echte helden .
Die voor hun dood moeten vechten,
Vaak moeten ze oppassen voor de mijnenvelden .
En moet er weer een met de dood vergelden .
Als er een God bestaat
waarom laat hij dan de
Oorlog doorgaan .
En zovele mensen doodgaan .
Het moet eens een keer afgelopen zijn .
Met het bloedvergieten en elkaar dood schieten .
Laat het altijd vrede zijn .
En mensen laten leven zonder pijn.
Laten ze het het hele kabinet naar de oorlog gaan .
Dan kunnen ze zien
hoe de soldaten het daar vergaat .
Het moet daar eens ophouden met geweld
Ja die soldaten daar zijn voor mij allemaal een held
Ingezonden door: Tineke Antvelink
De bevrijding
Bevrijdingsdag
Komt weer dichterbij
Laten we denken
Aan hen die vielen
Die vochten voor onze vrijheid
Als kameraden
Zij aan zij
Laten we denken
Aan de overlevenden
Die hebben overwonnen
Het vele leed
Die elke dag
Nog in de oorlog zitten
Een trauma
Dat je nimmer meer vergeet
Ingezonden door: Hennie
En nu, nu is er dus oorlog
de eerste bommen zijn gevallen.
Verweg en toch zo dichtbij.
En ik, ik moet een mening hebben,
maar ik voel me alleen maar zo vreselijk verdrietig.
Ik voel de woede en agressie op beide fronten,
maar bovenal, het pijlloze verdriet en de angst.
Van al die mensen daar,
die net als ik alleen willen leven
met een beetje geluk op z'n tijd.
En terwijl ik buiten de beginnende lente ervaar,
pril groen en drukdoende vogeltjes,
zullen zovelen rouwen om hun dierbaren,
die niet te vervangen zijn.
En, nu de tranen branden in mijn ogen,
bid ik tegen beter weten in om vrede,
Ingezonden door: Marijke
Parel uit Palestina
waar ooit een glimlach was
kan nu alleen maar verdriet zijn
een gebroken hart vol met pijn.
de dromen die je had,ooit
zijn nou gebombardeerd en weggegooid.
kwetsbaar maar toch sterk
blijf verlangen naar een beter tijdperk.
leegte waar vader en moeder hadden moeten zijn.
wachtend op de dag met zonneschijn
huilend en vol verdriet
maar je weet ,het ergste kwaad is al geschiedt.
huilend om het leven
dat zo weinig heeft kunnen geven ..
Ingezonden door: Karima
War, an endless fight
It's like darkness in the night,
it never disappears.
It's filled with nothing than fears.
War, what is it good for?
Nobody wants to feel the pain nomore.
Young soldiers die,
than the mothers starting to cry.
Innocent people get killed,
also the house they've build.
More and more children they send.
War, when is it going to end?
Ingezonden door: Naomi
Oorlog
Haat tussen twee groepen,
Maar waarom eigenlijk?
Ruzie om religie,
De strijd om het gelijk.
Er wordt gevochten om God,
Maar God wil vrede.
God straft geweld af,
Terwijl er voor Hem wordt geleden.
Er zijn oorlogen om niets,
Er is overal bloed.
Oorlogen om Hem,
Waarom keurt hij dit goed?
Als iedereen in Hem gelooft,
Waarom grijpt hij dan niet in?
Deze oorlogen moeten stoppen,
Want zo heeft het geen zin.
Dus God als je bestaat,
Waarom luister je niet?
Doe iets,
Stop dit bloedvergiet.
Ingezonden door: Susanne
|
Terrorisme schreeuwen de kranten
De televisie toont geweld en pijn
Maar wat is het nu eigenlijk?
Dat doet dat mensen zo zijn
Zie teveel onschuldige doden
Groot en klein met geen enkel verweer
Tegenstand konden ze niet bieden
Maar moordlust sabelde hen neer
De daders geheel verblinde mensen
Hun geloof als enige zaligheid
Opgefokt door machtsbeluste leiders
Wie anders is, mag gewoon niet zijn
Ze noemen dat vrijheid
De enige, echte ware weg
Zullen zich er dood voor vechten
Maar is hun wereld dan ook echt?
Nooit meer vrijheid van mening
Geen kerkkeuze uit vrije wil
Eenzijdige wetten bepalen je leven
Verzet, monddood gemaakt, valt stil
Dat noem ik overheersen
Tirannie in de allerergste graad
Zij treffen niet de grote heren
Alleen de kleine mensen van de straat
Angst en intimidatie
Dood, verderf zaaien zij
Maar wat zij ook bereiken
Totale onderwerping is daar echt niet bij
Ingezonden door: Henny klaassen
Waanzin
Vrouwen zijn hun mannen kwijt.
Al lagen ze goed
en gemakkelijk:
Nu liggen ze
kameraadschappelijk
dood te gaan
in het slijk...
Ingezonden door: M. Bodelier
Stemmen uit een ver verleden
Gebleekte botten, verborgen graven
En houten kruis met krijt bekrast
Verhalen die hun geschiedenis staven
Afgedaan als ongepast
Stemmen uit een ver verleden
Klinken telkens weer
Roepen naar het heden
Vergeet wat was, nimmer weer
Uitgewiste sporen van oorlog en ellende
Misdaden weggemoffeld voor altijd
Slachtoffers die niemand kende
Van opstand en vergeten strijd
Machthebbers brallen leuzen
Tirannen aan de top
Geen vrijheid en geen recht op keuzes
Wanneer roepen wij nu STOP?
Ingezonden door: Henny Klaassen
Vrijheid
Geboeid met ketenen van grof geweld
verschopt als straatvuil aan de kant geschoven.
Weggevoerd naar oorden van vergetelheid
ver van een wereld in vrede,
wachtend op een toekomst
die er niet zal zijn.
De mensheid slaat dit alles gade en wacht
apathiesch af op betere tijden waar eens vrede
de lucht zal kleuren in stralend blauw
en ketenen zullen worden verbroken
in een wereld
die de onze is vrij van geweld
en menselijk lijden.
Wachten, hoe lang nog?
Ingezonden door: Henk Banis
Dodenherdenking
Een klok beiert somber
Die groep mensen stil, vol respect
Gedenken de gestorvenen
Die oorlog, zo lang voorbij
Sta stil bij families
Zoveel in kampen vermoord
Voel de onmacht in mij borrelen
Waarom, waarom galmt in mijn hoofd!
Het is zo snel vergeten
Hoe hele wijken werden ontvolkt
Huizen werden daarna geplunderd
Jawel, ook door het eigen volk
Foto's en oude beelden
Vertellen hun verhaal
Een wreedheid onbeschrijflijk
Hoe kon men dit ooit toestaan?
Duits schalt op de stranden
Of er nooit iets is gebeurd
Bezichtigen oude panden
Waar ooit families zijn weggesleurd
Het is zo snel vergeten
Men denkt er liever niet meer aan
Alleen hen die het willen weten
Zie ik bij monumenten staan
Ingezonden door: Henny Klaassen
|
