"Sorry" zei hij.............
"Sorry" zei hij met zijn innemende lach
"Ik weet dat zoiets niet gebeuren mag."
Gisteren hadden wij voor het eerst een discussie
Kwetsende woorden,
die eindigden met een fikse ruzie.
Hij stond daar met een mooie witte roos,
ik kon niet meer triestig zijn of boos.
"Sorry" zei hij en gaf me een zoen
"dat had ik echt niet mogen doen."
Hij wreef liefdevol over het gezwollen blauwe oog,
zou hij het echt menen of kon het dat hij loog?
De ruiker met bloemen verzachtte de pijn
Wat kon hij soms lief en teder zijn.
“Sorry” zei hij met geveinsde spijt
“Ik was even mijn zelfbeheersing kwijt.”
Rode striemen, gebroken kin,
luisterde ik tegen beter weten in
De verse bloemen, ik zag ze niet meer
ik vergaf hem, nog maar eens een keer
"Sorry" zei hij met gedempte stem
maar ik luister niet meer naar hem.
Opgebaard lig ik in een mooie zwarte kist
Wurgende handen, te laat, voor ik het wist
De krans met bloemen legt hij voorzichtig neer
"Sorry" hoeft hij niet te zeggen,
tegen mij nooit meer
Ingezonden door: Christiane
Reageren? klik hier en mail Christiane
Pokeravond
Vrijdagavond kwam de club
om te pokeren in het huis,
Zij was eerst 16 en keek tv,
Zij rookte niet en dronk ook niet,
Haar man en de andere Heren
des te meer,
Meestal won hij, haar man,
Deze avond was het anders,
Hij verloor meer en meer,
Dat kon hij niet betalen,
Hij schold haar uit begon te tieren,
Opeens was het stil,
Alle ogen op haar gericht,
En zij wist nog niet
wat haar te wachten stond,
Zij moest betalen,
Vieze ogen keken haar aan,
zij werd er bang van,
Toen haar man zei
wat zij moest doen zei ze nee,
hij trok haar aan haar haren
naar de keuken
en sloeg haar bont en blauw,
Daarna werdt het oordeel voltrokken,
Zij sloot haar ogen,
en huilde innerlijk,
niemand die het zag,
Het maakte haar toch niks uit,
Na lange tijd was het voorbij
ze gingen naar de kroeg
de schuld die was betaald,
Zij ging douchen,
Haar tranen zou niemand zien,
En het blijvende litteken ook niet,
zoveel tranen heeft zij gespaard
en jaren later kwamen zij eruit,
En zij kon niks doen zij was getrouwd,
Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs
|
De parfum was duur betaald,
Die dag daarna droeg zij haar zonnebril,
Gelukkig scheen de zon die dag,
'S - avonds, hij kwam thuis het was al laat,
zij lag in bed,
Hij riep haar naam
ze wist dat ze naar hem toe moest gaan,
Wetende wat er gebeuren ging,
ging zij naar hem toe,
Hij schreeuwde haar aan
dat was zij al gewend, zo zonder grond,
Zonder iets te zeggen
haalde zij hem een bier
al had hij al genoeg gedronken,
Maar het hoorde bij het ritueel
(haar zeer bekend)
En ja hoor er viel wat bier naast het glas
nou kijk daar had hij toch zijn grond,
Hij sleurde haar de kamer door,
schreeuwde sloeg en schopte haar,
Haar ogen dik en gezwollen,
zij liet hem begaan,
Hij had zijn pret,
Hij ging daarna naar bed,
Zij bleef liggen op de grond,
'S - morgens werd hij wakker
en keek haar aan en zei tegen haar
dat blauwe ogen haar goed staan,
Die dag droeg zij haar zonnebril,
de zon scheen ook heerlijk,
Dus droeg zij haar zonnebril,
Het viel niemand op,
'S - middags kwam hij thuis
het spijt me zei hij nog
en gaf haar een flesje
van de duurste parfum,
Channel nr 5,
Daar had zij duur voor betaald
Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs
Ik staar naar niets
ik staar naar niets
omdat mijn ogen opgezwollen zijn
door klappen.
Ingezonden door: Dirk Tempelaar
Zij heet Carolien,
Drie jaar ben je geworden ik ken je niet,
Maar op de t.v
hebben ze je gezicht laten zien,
Je ouders hebben je omgebracht,
op dezelfde manier als Miquel,
Naakt in een laken ben je gevonden
in het ziekenhuis afgelegd,
Daar ben je gestorven,
Je ogen ik vergeet ze niet
je zocht de mijne,
En dat is goed zo je bent nog hier,
ik voel je om me heen
ik heb je in mijn hart gesloten,
Zal altijd aan je denken,
Engel
Dit is gebeurd drie dagen geleden,
Je mag altijd bij me blijven
maar eens moet je gaan,
Naar de hemel,
Ingezonden door: Ans Pieper - Buijs
|
Ik snap het niet
Een ding waar ik niet bij kan,
is dat een Ouder(s)
hun Weerloos Kind zoveel pijn,
en Verdriet kunnen doen.
Om zich zelf beter te doen voelen?
Om een Klein Kind,
zo de Grond in te trappen,
In Plaats Van Liefde,
Veiligheid en Geborgenheid te geven,
geven ze dat Onschuldige Wezentje klappen.
En dat Dag In Dag Uit.
Is het pure Frustratie, wat een Tragedie
reageer dan je woede
of Frustraties op Volwassenen af.
Maar daarvoor zijn jullie Schijnbaar te laf,
Want dan lig je zelf zo in het Graf.
Om een Weerloos Kind zo te Mishandelen,
is een Teken van Agressie,
of Satanpraktijken.
Ze moeten zulke Duivels
(want dit zijn geen mensen)
Castreren-Steriliseren
bij hun volle bewustzijn
dan Lijden ze ook veel Pijn.
Ingezonden door: Grandma
Jouw einde
Met je stralende ogen,
die er niet om logen,
met je ronde heupen,
liep je vrolijk door de stad,
en gaf je iedere man wel wat.
Gaf je de mannen hun vertier,
je danste, je gaf jezelf,
maar ben je niet meer hier.
Het werd niet geaccepteerd,
ook al had je honger,
men vond dat was verkeerd,
maar jij moest overleven.
Je kon en je wist van niets,
alleen jezelf geven,
daar waar jij geboren bent,
waar men de echte wereld nog niet kent.
Daar waar men zonder na de denken,
vrouwen nog steeds doet krenken,
door met stenen te gaan gooien,
en hen geen kans te geven,
om zichzelf te ontplooien.
Hier moest jij je leven laten,
een leven vol met gaten.
Jouw einde……
Ingezonden door: Ans de Laat
Ben jij de vader die ik wens?
Nee,je bent gewoon de kras op elke lens.
Je verpestte mijn leven keer op keer.
Beloftes maakte je niet meer.
Iedere keer sloeg je mij weer.
Het bleef niet bij slagen.
Zelfs mijn broer begon me te plagen.
Nu dacht ik dat er een eind aan was
nu ik bij mijn mama woon.
maar je achtervolgt me nog elke keer
net zoals vroeger
Ingezonden door: Kimberly
|
