Verbijsterd
Wreed werd ze weggerukt van de aard
Daarna verbrand
Werd dan ook niet opgebaard
Verbijsterd lees ik dit artikel in de krant
Ontroerd leg ik ze aan de kant
Flarden van beelden dienen zich aan
Het einde van een jong bestaan...
Ingezonden door: Jo Robroek
Beste vriend
Ik heb een beste vriend
Eentje die er altijd voor me is
Eentje waar ik alles samen mee beslis
Die met mij vecht tegen alle ellende
Ook al is het in mijn hoofd een bende
De stem die zecht om door te gaan
Zijn stem zal altijd naast me staan
Hij laat mij nooit alleen en houd me op de been
Als een rode draad loopt hij door mijn leven
Hij, door mij zelf gegeven
Mijn vriend mijn innerlijke kracht
Die met mij huilt die met mij lacht
Ingezonden door: Nadine
Warrigheid...
Gebeurtenis en tijd
door elkaar
Nu eens veraf,
dan dichtbij
Niets op een rij
Alles door elkaar
Almaar...
Ingezonden door: Jo Robroek
Als winden worden tot orkanen
regen het hele land besproeid
zal ik mij toch een weg banen
naar haar die mij steeds weer boeit.
Als reuzen in de wouden
vallen onder dit geweld
zal mij dat niet tegenhouden
omdat liefde daarboven is gesteld.
Maar mocht je mij verlaten
voor die ander met dat vele geld
dan kan niets mij meer baten
dan ben ik uitgeteld.
Ingezonden door: Piet van der Waarden
Onherbergzaam
Het is een wazige stad
die mijn blik niet omvat
want alles vloeit samen
Het regent al wat
maar mijn gezicht is al nat
van de tranen
Kwam de duisternis maar
haar teder gebaar
deed mij vervagen
Dan hoefden de scheuten van pijn
die nauw bedwongen zijn
niet door mijn lijf te jagen
Waar is de plaats die ik niet weet
om je over te geven aan het leed?
Waar je ongezien en ongehoord
ongeremd en ongestoord
luid kunt gaan weeklagen..?
Ik moet stil mijn leed meedragen
door de wazige stad
en het regent al wat
maar niet genoeg om te huilen...
En mijn hart staat op springen
in dit druilen...
Ingezonden door: M. Bodelier
Gevoelens
Het gevoel
Iemand houdt van je
Een doel voor je leven
Daarom die warme gevoelens
Emoties, besef
Je bent belangrijk
Dat is hoe ik kijk.
Je geeft om mij
Loopt niet zomaar voorbij
Altijd een groet
Daar wordt het mee gevoed
Zomaar een kus
Voor mij al heel knus.
Geen saaie dag
Gaat voorbij met jouw lach
Als zonnestralen
Zonder eens te falen
Door jouw ogen
Warme gevoelens door mijn lijf
Ingezonden door: Dorien
Je doet zo kil,
je bent zo stil...
is er iets wat je me zeggen wil?
't is niet normaal
ik vind het raar
je doet zo anders en zo vreemd!
jouw ogen staan zo dof,
je stem is kil
je bent niet hier,
je bent afwezig...
vind je 't raar dat ik
dan net als jij,
vreemd reageer...
ik weet het ook niet meer!
als jouw gevoelens verdwenen zijn
als jij niet meer voelt wat je
hebt gevoeld
zeg me dat dan
zonder omhaal
kijk me aan
en zeg me dan
dat 't over is
en gedaan!
ik zal niet eenzaam zijn of huilen
alleen zou ik het jammer vinden
omdat zo'n fijne vriendschap
over and out is dan
maar ik ben een volwassen vrouw
en daar ben jij niet aan gewend..
Ingezonden door Marga
Gevoel
Je gevoel zegt je of je van iemand houdt,
ook verteld het je of je iemand vertrouwd.
Gevoel is een raar iets,
en onstaat soms zomaar uit het niets.
Het komt dan zomaar naar boven,
maar je moet wel in jezelf geloven.
Denk maar aan je levendoel,
dan weet je wat ik bedoel met gevoel.
Gebeurd er bij die gedachte niets,
dan mis je in je leven iets!!
Ingezonden door: Plien
|
Bewijzen
Ik wil me niet bewijzen
waarom zal ik dat doen
ik hoef me niet verantwoorden,
ik kan doen wat ik wil
ik hoef aan niemand wat te vragen,
waarom dwingen zoveel mensen je daartoe,
waarom zal ik angst hebben
een fout te maken
zijn we niet allemaal mens
wie zonder fouten is
werpen de eerste steen,
mijn angsten werp ik af,
mijn stress laat ik achter mij
ik ben ik
en als je dat niet zou bevallen,
Dan is daar het gat van de deur.
Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs
Verlangen
Ze is opgestaan
en trekt haar ochtendjas aan
Kijkt dan naar buiten
De regen tikt tegen de ruiten
Het ritme maakt haar lui;
ze raakt in een dromerige bui
Er komen beelden van vannacht
en ze mompelt keer op keer:
'In het weekend komt hij weer'
Ingezonden door: Jo Robroek
Gevoel
Gevoel kan zijn verlangen, pijn...
Gevoel... ongrijpbaar
Nu eens contra ratio,
dan weer één met haar
Ingezonden door: Jo Robroek
Een Nieuwe Tijd
Het is voorbij,
Ik voel me goed,
een beetje moe van het Haten,
de Woede heeft me verlaten
,
eindelijk alles Verwerkt.
De tijd Heelt, heb ik gemerkt
Alles vergeten? Nee voor mezelf Vergeven.
En, heb het een Plekje gegeven.
Nu kan ik door met mijn Leven.
Ik heb ervan Geleerd,
en Uiteindelijk alles maar Geaccepteerd,
ik probeer die Mensen maar te Vergeten,
Ik heb Lang genoeg door Hun,
in het Donker gezeten,
Maar het Leven is Cru, en Hard.
En nu begin ik na een Jaar
maar Vrolijk aan een
Nieuwe Start!
Ingezonden door: Tonny VanderGaast
Voor mij als een bloem
Je bent voor mij als een bloem
In het midden van de woestijn
Ik kwelde mezelf en loog
Ik had een diepe en intense pijn
Maar jij redde mij
voordat er iets ergs begon
Jij redde mij
zover je mij nog redden kon
Jij vond mij in mijn diepe put
En hebt mij toen wakker geschud.
‘Ik kan zo niet verder,’
waren mijn woorden toen
Je reageerde niet,
gaf alleen een dikke zoen.
Ik had niks in te brengen
in mijn eigen leven
Het leven dat jij
me nu hebt teruggegeven.
Je bent voor mij als een bloem
In het midden van duisternis
Ik verloor mezelf en stal
Mijn brein was een enorme wildernis
Ingezonden door: Dorien
Dan…
onzichtbaar
voor lastige vragen
blind voor
een onzekere toekomst
wars van geluk
de put
weer eens veel dieper lijkt
het beeld
in de spiegel vertekent
dan
wens je jezelf
een heel klein beetje
dood.
Ingezonden door: Dirk Tempelaar
Er zijn geen woorden
om jou te beschrijven
Er zijn geen mogelijkheden
om jou uit te leggen
Het is gewoon een gevoel
Een gevoel zonder woorden
Een gevoel zonder het echt te begrijpen
Het is gewoon een gevoel
die er gewoon is...
Ingezonden door: Narine
Eventjes genieten....
Tussen de hoge bomen,
kruipt het warme zonlicht door.
Het zorgt voor licht en warmte,
ik ga even naar buiten, hoor.
Eventjes genieten,
van die lekkere warme zon.
Eventjes mijn gedachten laten dwalen,
over onze zoon John.
Jammer dat hij niet meer bij ons is,
't is zo'n groot gemis.
Het doet zo'n pijn,
als ik aan hem denk,
daarom dat ik hem nu,
op papier wat woordjes schenk.
Iedereeen gaat verder met zijn leven,
't is zo stil om hem heen.
Maar ik moet steeds vaker aan hem denken,
lieve jongen, waarom ging je heen?
Nooit kan ik meer met je praten,
nooit hoor ik meer jou stem.
Alleen moet ik verder,
alleen, zonder hem.
Ingezonden door: Gerda
De Dichter
Dwalend in gedachten
verzonken zoekend naar woorden
om deze te vormen tot zinnen,
zinnen tot doel verheven
als voedsel voor de ziel.
Stoeiend met vage beelden
die een eenheid moeten vormen
tot een monument van de taal,
een taal vertolkt uit het hart,
kloppend en voelbaar
als bouwstenen gelegd in een mozaiek
van kleur en beeld.
De pen gereed dit alles op te schrijven,
vertwijfeling
om dit geheel dan te noteren,
dwalend in gedachten
het later nog eens te proberen.
Ingezonden door: Henk Banis
|
Innerlijk verdriet
Innerlijk verdriet je ziet het niet,
Je draagt het met je mee of je wil of niet,
Je voelt je geslagen maar je wil niet klagen,
Liever ga je kapot van binnen,
Het heeft zich vastgegrepen,
Het laat je niet los,
De oorzaak ken je,
Het heeft je vast in zijn greep,
Het is bezeten van haat,
Je wil je rust terug,
Maar zolang het bezeten is,
Krijg je je innerlijke rust niet terug.
Ingezonden door: Ans Pieper-Buijs
Zonder zwaartekracht, dat moest eens kunnen
Een blik op onze planeet mij gunnen
Erop neerzien vanuit de lucht
in vrije vlucht
Maar nee
Wel veel moois;
nog meer ellende
Aan het eind van een verdwaasde vlucht,
als je weer terug bent uit de lucht,
verzucht je: ' Wat een bende! '
Ingezonden door: Jo Robroek
Gevoelens
Blij hem te zien,
of toch niet misschien.
Blij hem te spreken,
neen de vragen worden ontweken.
Blij hem te voelen,
mijn gevoelens zijn aan het afkoelen.
Blij hem te kussen,
alleen om hem te sussen.
Wat hebben we nog gemeen,
niets meer is als voorheen.
Er is niets gebeurd,
we hebben nooit gezeurd.
Het klikt gewoon niet meer,
de deur is op slot door een gesprongen veer.
Ingezonden door: Claire Vanfleteren
Het leven
In de eeuwige strategie van het leven,
worden we verder gedreven,
net als de wind in de bomen,
zie je alles op je af komen.
Als de zee op het strand,
ben je in het ondiepe beland.
Zoals de sterren aan de hemel staan,
ben je met je bestaan begaan.
Als de lente de bloemen laat bloeien,
en de koeien in de weide loeien,
is uw gemoed op zijn hoogtepunt
en doe je alles wat je kunt,
om zoals de jaargetijden,
niemand in je omgeving te doen lijden.
Ingezonden door: Claire Vanfleteren
Maandenlang was ik bezeten,
in een roes,
dat kwam door jou!
maandenlang was ik de rest vergeten
dacht ik enkel maar aan jou!
alles wat ik wou was bij je zijn
elk moment van de dag, elk moment in mijn hoofd!
en toen kwam er een kleine kentering
je wou wat meer afstand
je wou wat minder 'ik'
en met heel veel moeite,
heb ik het voor mekaar gekregen
om jou een beetje uit mijn hoofd te krijgen,
maar nooit helemaal uit mijn hart,
er was nog steeds die aantrekking,
die is er trouwens nog,
en steeds weer als ik denk,
ik moet terug afstand nemen,
dan denk jij daar anders over,
maar nooit lang genoeg...
soms weet ik echt niet meer
hoe het verder moet,
wat jij nu eigenlijk wil...
soms ben je zo afstandelijk,
dan weer jaloers,
een gevoel zo broos...
en toch zo mooi!
begrijpen wie begrijpen kan,
maar jou laat ik nooit meer los!
Ingezonden door Marga
En eindelijk komt dan de dag
dat we met getrokken messen staan,
dat elk voor zich heeft uitgemaakt,
dat het niet meer verder kan...
zoveel illusies,
zoveel dromen,
wat eens was, zal nooit meer zijn!
veel kronkels in mijn gedachten,
maar ook in die van jou!
veel dingen verkeerd overdacht,
veel dingen nooit gedacht,
ik niet van jou,
jij niet van mij...
en hoe het verder moet,
geen van ons twee die het zeggen kan!
dus scheiden hier en nu
onze wegen
de weg voor ons is lang en eenzaam
maar eens dan komt de dag
en zullen we beiden weten,
dat we onze droom zelf hebben stuk gemaakt.
en dan is het te laat,
te laat voor jou en mij...
Ingezonden door Marga
Het is..
Wat voel ik diep van binnen
Wat voel ik diep in mij
Het is een vreemd gevoel
En het hoort niet bij mij
Wat is dit gevoel
Het is dat gevoel dat door mij gaat
Dat gekriebel en gewoel
Het is geen liefde maar ook geen haat
Het is iets..
Maar wat het is..
Voor jou is het dat
Voor mij is het dit.
Ingezonden door: MenneLaiiJ
Begrip
Trachten te begrijpen,
het moeilijke onderscheiden,
het gemakkelijke grijpen.
Spreken met één oogopslag.
De flikkering in de ogen opvangen,
de glimlach als balsem uitsmeren
op de tere wonde.
Moed is nodig, in de verwrongen tijd,
geniet ervan,
zolang je op de aardbodem zeilt.
Ingezonden door: Claire Vanfleteren
|
